مکس پیکس


نمایشگاه گروهی عکس دانشجویان دانشگاه هنر با عنوان «تجربه شهر» روز دوشنبه ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۷ در گالری دانشگاه هنر افتتاح می‌شود.

در این نمایشگاه مرجان اخوان خرازی، نوید افضل‌نیا، روژیار حامی، ندا حیدری، محمدرضا شاکری، ستایش شاهی، فاطمه شکوری، فاطمه علی اصغری، مهشید عطایی، جمال غیاث بیگی، پویا کاظمی، غزل محمدی امین، هستی نجفی، مهسا هاشمی و پویا یاسینی دانشجویانی هستند که عکس‌های خود از فضای شهری را که زیر نظر شه‌مال مرتضایی، استاد راهنمای پروژه‌ی عکاسی، به انجام رسانده‌اند در معرض دید مخاطبان قرار خواهند داد.

در توضیح این نمایشگاه به قلم شه‌مال مرتضایی آمده:
«بازنمایی گوشه‎هایی از تهران دغدغه‎ی این نمایشگاه است. این‌که چگونه می‎توان از تکه تکه‎های شهر مناظری ساخت تا این هزارتو را ترسیم کرد و یا دست‎کم به توصیفی از هر تکه دست یافت. این نمایشگاه تجربه‌ی سرهم کردن تکه‎های این پازل است. پازلی که سرانجام خود نمایی گسسته از نگاه‎های نسلی نو از عکاسان فضای شهری است.

برخی از این عکاسان تن خیابان و نقش‎های دیواری حاکم بر آن را برای تصویرکردن برگزیده‎اند، بعضی خیابان را در شب و صورت‎های فرهنگی- اجتماعی این مناظر را کاویده‎اند و یا تصاویر اتومبیل‎ها و انسداد ترافیکی را نشان می‎دهند، پوشش آدم‌های این شهر را می‎نگرند و در پرسه‎زنی‎های خود بر اشیاِء معماری و طبیعت شهری تمرکز کرده‎اند.

نمایشگاه تجربه شهر یکی از ژوژمان‎های ترم پنجم دانشجویان عکاسی دانشگاه هنر است، زمانی که شهر به تجربه‎ای گران‎سنگ در بازنمایی‎های اینجا و اکنون ما تبدیل می‎شود.»

گشایش: دوشنبه ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۷، ساعت ۱۶ تا ۲۰
بازدید: تا روز دوشنبه ۱ بهمن‌ماه ۱۳۹۷
گالری دانشگاه هنر: چهارراه ولی‌عصر، کوچه‌ی بالاور

درباره : پیکس

پاسخ عکاسان معروف پیتر فانچ، ریچارد سندلر و الکس‌ مک‌لین به پرسش‌های سایت عکاسی

اختصاصی سایت عکاسی – از زمانی که فعالیت اینستاگرام به عنوان رسانه‌ای متکی بر عکس آغاز شد، پرسش‌های مختلفی درباره‌ی ماهیت عکاسی در اینستاگرام و تأثیرگذاری این روش ارتباطی بر کلیت عکاسی مطرح شد. به ویژه پس از آن‌که عکاسانی معروف و حرفه‌ای نیز با کارکرد‌هایی متفاوت در آن شروع به فعالیت کردند. در این راستا، پرسش‌هایی را برای تعدادی از عکاسان معروف و شناخته‌شده‌ که در اینستاگرام نیز حساب کاربری دارند، ارسال کردیم تا دیدگاه این عکاسان را درباره‌ی اینستاگرام و تاثیرات آن بر عکاسی جویا شویم. در ادامه، ابتدا پرسش‌هایی را مشاهده می‌کنید که به صورت مشترک برای این عکاسان فرستاده شده و پس از آن، پاسخ‌های عکاسان را در این بخش و بخش‌های قبلی، بدون ترتیب خاصی در درج اسامی، می‌توانید بخوانید. (بخش اول و دوم و سوم) لازم به ذکر است پرسش‌ها اواخر خردادماه ۱۳۹۷ برای عکاسان فرستاده شده و تصاویر و اطلاعات حاضر مربوط به بازه‌ی زمانی فوق است.

 

پرسش‌ها:
۱. ممکن است نظر شما را درباره‌ی اینستاگرام به عنوان رسانه‌‌ای برای به اشتراک‌گذاری عکس بدانیم؟
۲. از دیدگاه شما اینستاگرام در عکاسی معاصر چه نقشی ایفا می‌کند؟
۳. شما برای چه مقاصدی در اینستاگرام، عکس به اشتراک می‌گذارید؟
۴. درباره‌ی کسانی که شهرت و هم‌چنین راه خود در عکاسی را از طریق به اشتراک گذاشتن تصاویر در اینستاگرام پیدا می‌کنند چه نظری دارید؟

 

پیتر فانچ
حساب کاربری: peterfunch
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۹/۴ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۳۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. دیدن این‌که اینستاگرام چطور مصرف تصویر ما را به کلی دگرگون کرده‌، شگفت انگیز است. حتی می‌توان این سؤال را مطرح کرد که آیا به درجه‌ی اشباع تصویری رسیده‌ایم یا نه؟ من که این‌طور فکر نمی‌کنم. اینستاگرام تنها یکی از چندین رسانه‌ی به اشتراک‌گذاری عکس است. این رسانه‌ها صفا و سادگی خود را از دست داده‌اند و امروزه مملو از تبلیغات شده‌اند. بنابراین فکر می‌کنم که آن روزهای طلایی اینستاگرام رو به پایان است، اما شاید این قضیه در آینده تغییر کند.

۲. این رسانه فاصله‌ی بین عکاس آماتور و حرفه‌ای را از بین برده است. امروزه همه عکاس هستند و از عکاسی استفاده می‌کنند، پس واقعا این‌که خودتان را عکاس بنامید اهمیتی ندارد. آنچه جالب توجه است، چگونگی استفاده شما از عکاسی است؛ داستانی که تعریف می‌کنید، اندیشه‌هایی که بر اساس آن‌ها از عکاسی استفاده می‌کنید یا مفاهیم بنیادین آثارتان. اما با این‌حال آیا این‌ها هستند که عکاسی معاصر را تشکیل می‌دهند؟

۳. درباره‌ی اینستاگرام خیلی سختگیر نیستم؛ یعنی چیز‌هایی که پست می‌کنم، همه چیز از جمله خبررسانی، تصاویر قدیمی و تصاویری که پیدا می‌کنم را شامل می‌شود. تا حد زیادی اینستاگرام برای من یک رسانه‌یِ دیگر است. شاید اگر بیشتر بر فعالیت در صفحه‌ی اینستاگرامم متمرکز بودم، دنبال‌کنندگان بیشتری هم داشتم و آن موقع از اینستاگرام متفاوت استفاده می‌کردم.

۴. آیا شهرت لزوماً سبب تاثیرگذاری می‌شود؟ نه واقعاً. کانال‌ها و راه‌های متفاوتی برای یک تصویر وجود دارد تا زنده بماند، به اشتراک گذاشته شود و دوباره تولید شود؛ بنابراین باور این‌که تصاویر تنها در یک رسانه لایک‌های زیادی دریافت می‌کنند، در واقع یک دیدگاه کوته‌نظرانه درباره‌ی ارتباط تصویری است. اما مطمئن هستم برای کسانی که تنها از اینستاگرام به عنوان رسانه استفاده می‌کنند، می‌تواند از نظر اقتصادی، مدلی پایدار باشد. برای خودش اقتصاد کلانی است…

 

ریچارد سندلر
حساب کاربری: ohstop۱۹۴۶
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۱۰/۴ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۳۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. فکر می‌کنم که اینستاگرام به دلیل سادگی، یک رسانه‌ی عالی برای به اشتراک گذاشتن عکس است. انتقادی هم که به اینستاگرام دارم این است که کاش این امکان را داشت که بتوان با چرخاندن تلفن همراه به صورت افقی، تصویر را هم به صورت تمام صفحه و افقی دید. برای من این یک نقطه ضعف بزرگ به حساب می‌آید. بله، می‌توان با استفاده از دو انگشت تصویر را بزرگ کرد، اما در این صورت تناسب ابعاد تصویر اصلی از بین می‌رود.

۲. نقشی که اینستاگرام در عکاسی معاصر ایفا می‌کند این است که مردم را از وجود خیلی از عکاسان عالی و هم‌چنین عکاسان نالایق آگاه کند.

۳. من اکنون عکس‌هایم را به اشتراک می‌گذارم، برای این قصد که فقط آن‌ها را نشان بدهم و سپس آن‌ها را برای یک کتاب دوم ویرایش کنم.

۴. کاملاً با این پدیده موافقم، چون پیش از اینستاگرام عکس‌ها فقط در جعبه‌ها و هارد درایوها بودند؛ امروزه آن‌ها بیرون آورده شده‌اند و افراد بیشتری می‌توانند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند.

 

 

الکس مک‌لین
حساب کاربری: Landslides
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۴/۷ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۴۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. فکر می‌کنم اینستاگرام وسیله‌ای عالی برای به اشتراک‌گذاری اطلاعات تصویری است. من گهگاه از آن استفاده می‌کنم، اما برخی مواقع هم آن‌قدر سرم شلوغ است که نمی‌توانم در اینستاگرام چیزی را به اشتراک بگذارم. اخیراً در حال برنامه‌ریزی برای رسانه‌های اجتماعی هستم تا بتوانم بیشتر در آن‌ها فعالیت کنم.

۲. به نظرم نقشی که اینستاگرام در عکاسی معاصر ایفا می‌کند از راهِ به اشتراک گذاریِ اطلاعاتِ تصویریِ فراوانی است که کلمات قادر به بیان آن‌ها نیست. این راهی برای ارتباط برقرار کردن، به اشتراک گذاشتن و دیدن آثاری است که دیگر هنرمندان معاصر روی آن‌ها کار می‌کنند.

۳. عموماً عکس‌ها را برای مقاصد اجتماعی، سیاسی و فعالیت‌های محیط زیستی در اینستاگرام به اشتراک می‌گذارم. دوست دارم که عکس‌هایم را برای این مسائل به اشتراک بگذارم، چون عکس‌هایم یک نقطه دید منحصر به فرد هوایی دارند که مردم در غیر این صورت آن‌ها را نمی‌بینند. هم‌چنین علاقه‌مندم اینستاگرام را به عنوان برنامه‌ای، برای اشتراک‌گذاریِ ساده‌یِ هنر بیان تصویری، به کار گیرم.

۴. به نظرم عالی است! خیلی دوست دارم که دیدگاه‌های دیگر عکاسان را ببینم و این‌که ببینم چگونه خود را به صورت تصویری، از نقطه نظری که ممکن است متفاوت با من باشد، ابراز می‌کنند.

درباره : پیکس


عکاسی می تواند راهی عالی برای نشان دادن خلاقیت و استعداد هنری شما باشد. احساس هنری به شما بستگی دارد و این که به خودتان اجازه دهید در عکاسی آزاد باشید تا کنجکاوی بصری خود را ارضاء کنید. در واقع، ابزاری برای سوخت رسانی به تخیل شما و راهی برای هنرمند بودن، با توجه به حس و حال شماست. انتخاب سوژه کاملا با خودتان است، می توانید تصمیم بگیرید حیات وحش، مناظر، معماری یا صحنه های انتزاعی را ثبت کنید. در این مقاله توصیه شده توسط مکس پیکس، ۵ تکنیک عکاسی برای استفاده از حس هنری در عکاسی تان را به شما عزیزان آموزش می دهیم. همچنین اگر برای عکاسی خود به دنبال ایده هستید، این مطلب می تواند برایتان مفید باشد.


راننده ریکشا، کاتماندو، نپال © جرمی فلینت

شما می توانید از تکنیک های عکاسی استفاده کنید که الهام بخش شما هستند، از تاری حرکتی (motion blur) گرفته تا گرفتن عکس های انتزاعی. همچنین می توانید با هر چیزی که پیدا می کنید، کار کنید.

اینها ۵ راه استفاده از حس هنری در عکاسی شما برای ثبت تصاویر خاطره انگیز هستند:

۱

وضوح و تاری

متوقف کردن حرکت سوژه انتخابی شما با استفاده از زمان های نوردهی کوتاه (سرعت شاتر سریع) می تواند محقق شود و به تصاویر واضح و شارپ تر منجر می شود. عکاسی لازم نیست ثبت زیبایی یک صحنه در شارپ ترین و طبیعی ترین حالت ممکن باشد. شما می توانید بازیگوشی کنید و خلاقیت به خرج دهید و گاهی اوقات کمی تاری هنری به عکس اعمال کنید. اضافه کردن تاری هنری راهی عالی برای ایجاد یک حس هنری و جنبش در عکس های شماست.


بیشتر بخوانید: آموزش گام به گام تکنیک عکاسی پنینگ

تصاویر واضح و شارپ پویا هستند و یک نمایش ایستای واضح و واقعی از صحنه ارائه می دهند. با این حال، استفاده از تاری می تواند یک تصویر را جذاب تر کند. استفاده از یک سرعت شاتر آهسته تر به ایجاد حرکت و جنبش در عکس ها کمک می کند، در حالی که به آن درام و سرزندگی نیز می بخشد.

مکس پیکس: کتاب «آهسته» عکاسی با سرعت شاتر آهسته و نوردهی طولانی را به شما آموزش می دهد

هاینا پن، تانزانیا © جرمی فلینت

۲

رده های نور در شب

در شب، همانطور که هوا تاریک می شود، چراغ ها روشن می شوند و سوژه هایی عالی برای عکاسی فراهم می کنند. جاده ها با رده های نور وسایل نقلیه روشن می شوند، که الگوهای منحصر به فردی ایجاد می کنند.

بیشتر بیاموزید: آموزش عکاسی از دنباله نور و مناظر شهری در شب

© جرمی فلینت

محل برگزاری نمایشگاه ها برای گرفتن عکس های هنری عالی هستند. علت آن فضای منحصر به فرد محل برگزاری نمایشگاه ها، و همچنین رنگ و هیجان آنهاست. در رویکرد خود برای ثبت این نوع صحنه ها نوآوری و دید هنری داشته باشید. به دنبال المان هایی مانند چراغ های ریسه ای پر انرژی و جذاب و رده های نور اتومبیل ها بگردید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است.

چراغ های کریسمس در لندن © جرمی فلینت

۳

گرفتن عکس های سیلوئت

اگرچه بسیاری از عکس هایی که در طول ساعات روز گرفته می شوند، معمولا تمام جزئیات یک تصویر را نشان می دهند، اما شما می توانید با گرفتن عکس های سیلوئت خلاقیت به خرج دهید. با عکاسی از طرح کلی سوژه و حذف جزئیات آن در برابر یک پس زمینه روشن می توانید به یک عکس سیلوئت دست یابید.

بیشتر بخوانید: آموزش گام به گام گرفتن عکس ضد نور یا سیلوئت

استون هنج، ویلتشایر، انگلستان © جرمی فلینت

در این تصویر نمونه، من از بنای تاریخی معروف استون هنج در انگلستان با یک آسمان پر انرژی در پشت آن استفاده کردم. مطمئن شوید که یک سوژه قوی، مانند شکل مشخص یک شخص یا یک حیوان را برای سیلوئت انتخاب کنید. بهترین راه برای گرفتن یک عکس سیلوئت این است که سوژه خود را در مقابل یک پس زمینه روشن قرار دهید و برای پس زمینه نوردهی کنید، تا سوژه ناکافی نوردهی شده (underexposed) و تاریک شود.

© جرمی فلینت

عکاسی ضد نور یا سیلوئت راه جالبی برای انتقال درام و انرژی به تصاویر شما و برجسته کردن آنها می باشد.

۴

گرفتن عکس های انتزاعی

عکاسی انتزاعی یا آبستره (abstract photography) می تواند از چندین ویژگی تشکیل شود. معمولا، انتزاع زمانی رخ می دهد که یک عکاس بر روی قسمتی از یک صحنه طبیعی تمرکز کرده و آن را از زمینه جدا می کند. این قسمت می تواند یک رنگ، بافت، خط، شکل، هندسه، تقارن یا انعکاس یک صحنه باشد. عکاس تصور ما از سوژه یا شیء واقعی و آشنا را تغییر می دهد. بیننده فورا آن را تشخیص نمی دهد.

انتزاع دور شدن از چیزهای مشخص، واقعی و بدیهی را تسهیل می بخشد. شما با جدا کردن، یا حذف یک شیء و بافت، شکل، و فرم آن می توانید به انتزاع دست یابید. رنگ ها و تُن ها می توانند المان هایی قوی در یک عکس انتزاعی باشند.

بیشتر بیاموزید: ۵ تکنیک برای ایجاد عکاسی امپرسیونیستی یا انتزاعی

شکاف های کانیون، آریزونا، آمریکا © جرمی فلینت

با نزدیک تر شدن به سوژه ها، می توان از جزئیات برای ایجاد عکس های انتزاعی استفاده کرد. همچنین می توانید از طریق حرکت به انتزاع دست یابید. از طریق حرکت سوژه، حرکت عکاس، حرکت دوربین یا ترکیب هر یک از اینها، اطلاعات کاهش می یابد، و تخیل و احساس شکل می گیرد. به عنوان مثال، حرکت دادن دوربین به سمت بالا یا پایین هنگام عکاسی از درختان، رنگ ها، الگوها، و خطوط را دور (محو) می کند.

بیشتر ببینید: زیبایی ساده عکاسی انتزاعی – ۲۵ نمونه دیدنی

۵

یافتن الگوها

الگوها یک راه شگفت انگیز برای جذابیت بخشیدن به عکاسی انتزاعی شما هستند. زندگی بصری روزانه ما شامل الگوها، اَشکال، و بافت هایی است که یک حس یا جو خاص را به وجود می آورند.

ما از لحاظ بصری به سمت الگوها جذب می شویم، چون آنها یک المان گرافیکی ارائه می دهند که جذاب و جالب به نظر می رسد.

© جرمی فلینت

عکاسی از الگوها می تواند ترکیب بندی های خوبی ایجاد کند. به عنوان مثال، شما می توانید قسمت کوچکی از یک سوژه وسیع تر را نشان دهید. می توانید از لنزهای ماکرو برای نزدیک شدن به سوژه و افزودن جذابیت بیشتر به تصاویر استفاده کنید.

بیشتر ببینید: ۳۰ عکس زیبا و چشم نواز از الگو های قوی

ن

نتیجه گیری

یادگیری استفاده از یک حس هنری در عکس هایتان می تواند راهی عالی برای ایجاد تصاویر جذاب و غیر معمول باشد که باعث می شوند یک بیننده بایستد و در مورد تصویر شما فکر کند. امیدواریم که این آموزش کمک کرده باشد تا برای عکاسی تان چند ایده بگیرید. ۵ تکنیک مطرح شده در این آموزش عکاسی مکس پیکس را امتحان کنید و تصاویر خود را با ما در اینستاگرام با هشتگ lenzak# اشتراک بگذارید.

نویسنده: جرمی فلینت (Jeremy Flint)

درباره : پیکس

بزرگداشت بهرام محمدی فر عکاس جنگ و دفاع مقدس در اختتامیه سیزدهمین جشنواره عکس خبری، مطبوعاتی دوربین. نت  جمعه ۲۱ دی ماه ۱۳۹۷ ساعت ۱۷ تا ۱۹ در فرهنگسرای شفق برگزار می‌شود.

بهرام محمدی فرد، متولد ۱۳۳۷ در تهران است. شروع عکاسی‌اش به سال ۱۳۵۶ بازمی‌گردد اما پس از انقلاب به عنوان عکاس، کارش را در روزنامه جمهوری اسلامی آغاز کرد. در روزهای جنگ بارها به مناطق عملیاتی سفر کرد و بیشتر عمر عکاسی‌اش را در جبهه‌ها گذراند تا عکاسی کند و در قریب به هشتاد درصد عملیات‌ها حضور داشت. دو سال ابتدای جنگ را بیشتر همراه با دکتر مصطفی چمران در ستاد جنگ‌های نامنظم و آفای خامنه‌ای گذراند و در عملیات خیبر دچار موج گرفتگی و چندین بار هم شیمیایی شد.

در حادثه طبس جزو اولین عکاسان حاضر در صحنه بود و در جنگ سی و سه روزه لبنان هم به عنوان عکاس حاضر بود.

در اختتامیه سیزدهمین جشنواره عکس خبری – مطبوعاتی دوربین.نت، تجلیل از بهرام محمدی فرد، تقدیر از برترین عکاسان خبری – مطبوعاتی سال ۹۶، انتخاب عکس برتر سال دوربین.نت و … برنامه ریزی شده است.

سیزدهمین جشنواره عکس خبری، مطبوعاتی دوربین. نت ۱۱ تا ۲۱ دی ماه ۹۷ با حمایت و همکاری فرهنگسرای سرو، فروشگاه های زنجیره ای شهروند، صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر، اداره کل ارتباطات و اموربین الملل شهرداری اصفهان، شرکت نورنگار و سایت عکاسی در فرهنگسرای سرو برگزار می‌شود.

درباره : پیکس


به دنبال آموزش عکاسی از دنباله نور ماشین ها در شب هستید که کامل باشد و تنظیمات دوربین برای نوردهی مناسب را به خوبی آموزش دهد؟ یا قصد دارید از منظره های شهری و چراغ ها در شب عکس بگیرید و به یک آموزش کامل نیاز دارید؟ این ویدیو عکاسی در مکان های مختلف از ماشین ها و ثبت دنباله نوری (light trail) آن ها و مناظر شهری و تنظیمات دوربین برای نوردهی طولانی و رسیدن به نوردهی مناسب را به شما یاد می دهد. در این ویدیو آموزش می بینید نشانگر نوردهی چیست و چگونه ایزو، دیافراگم و سرعت شاتر را در مُد نوردهی دستی (M) تنظیم کنید تا بتوانید رد نور یا دنباله های نور ماشین ها را خیلی زیبا به تصویر بکشید.


توجه: یک دقیقه ابتدای ویدیو فقط صحبت های استاد می باشد، اگر عجله دارید می توانید این قسمت را رد داده و مستقیم به سراغ آموزش عملی عکاسی از دنباله های نور و مناظر شهری بروید.

آموزش عکاسی از دنباله نور و مناظر شهری در شب

دانلود



توصیه شده توسط مکس پیکس مقدماتی نکات آموزشی ویدیو ها دنباله نور عکاسی از ماشین عکاسی از مناظر شهری عکاسی در شب نوردهی طولانی

درباره : پیکس

مراسم اهدای جوایز و گشایش نمایشگاه ششمین جشنواره بین‌المللی عکس خیام جمعه ۲۱ دی ۹۷ برگزار می‌شود.

مراسم اهدای جوایز و گشایش نمایشگاه ششمین جشنواره بین‌المللی عکس خیام با مشارکت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان زیباسازی شهر تهران، معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران، فرهنگستان هنر و موسسه صبا جمعه ۲۱ دی ساعت ۱۷ در فرهنگستان هنر واقع در خیابان ولیعصر، نرسیده به خیابان طالقانی، شماره ۱۵۵۲ برگزار می‌شود.

نمایشگاه آثار برتر نیز ۲۱ تا ۲۷ دی از ساعت ۱۰ تا ۱۸ برای بازدید عموم علاقه‎مندان در نگارخانه خیال موسسه صبا و فرهنگستان هنر دایر است.

همچنین پیش از مراسم اهدای جوایز، کارگاه آموزشی با موضوع «خوانش عکس و داوری بین المللی» با حضور «ریکاردو بوسی»، رئیس فیاپ از ایتالیا؛ «فردی ون گیلبرگن»، معاون فیاپ از بلژیک و «علی سامعی»، نماینده فیاپ در ایران، در فرهنگستان هنر برگزار می‌شود.

در ششمین دوره جشنواره بین المللی عکس خیام ۱۳۴۰۹ قطعه عکس از هنرمندان ۵۰ کشور به دبیرخانه این جشنواره رسید.

در این دوره جشنواره در مجموع ۱۶۰۰ دلار جایزه نقدی به همراه نشان جشنواره به برگزیدگان اهدا خواهد شد. به منظور نکوداشت فعالیت‌های خیام در زمینه نجوم، مدال طلای خیام به بهترین عکس با موضوع نجوم نیز اهدا خواهد شد.

جشنواره بین‌المللی عکس خیام به دبیری علی سامعی با هدف ارتقای سطح عکاسی و گفتگوی بصری میان عکاسان ایران و جهان و نیز به منظور بزرگداشت حکیم عمر خیام، توسط نمایندگی فدراسیون بین المللی هنر عکاسی در ایران (فیاپ) یعنی کلوپ عکس فوکوس – وابسته به موسسه فرهنگی هنری «خانه هنر خیام» – برگزار می‌شود.

درباره : پیکس

نمایشگاه عکس شورش مباشری از روز جمعه ۲۱ دی ماه ۱۳۹۷ در نگارخانه موسسه خیریه بهنام دهش‌پور گشایش می‌یابد.

وینه* (wena) نام نمایشگاه این هنرمند است که شامل ۴۶ تابلو عکس با نگاه و تمرکز بر عکاسی خیابانی و عکاسی سفر است.

۴۶ اثر حاضر در این نمایشگاه،‌ ره آورد سفری است چهارده روزه به شهرهای لیسبون (پرتغال) و استکهلم (سوئد) که به گفته هنرمند، عمدتاً از بافت قدیمی این دو شهر و با نگاه شخصی او عکاسی شده است.

شورش مباشری عکاس کُرد متولد شهر مهاباد، عضو انجمن عکاسان ایران و عضو فدراسیون بین المللی هنر عکاسی فیاپ و برگزیده جشنواره هنر ایران است و از سوی انجمن عکاسان آمریکا و جشنواره بین المللی عکس آرژانتین، موفق به کسب مدال طلا شده است. وی تاکنون در نمایشگاه‌های متعددی در ایران و خارج از ایران شرکت کرده است.

نمایشگاه «وێنه» دومین نمایشگاه انفرادی شورش مباشری است. حامی مالی این نمایشگاه شرکت فرانگاه، واردکننده دوربین‌های حرفه‌ای عکاسی در ایران است.

لازم به ذکر است بخشی از عواید حاصل از این نمایشگاه صرف تأمین هزینه دارو و درمان بیماران مبتلا به سرطان خواهد شد.

گشایش: جمعه ۲۱ دی ماه ساعت ۱۶-۲۰
بازدید از نمایشگاه: ۲۲ تا ۲۶ دی ماه، ساعت ۱۱-۱۹
نگارخانه بهنام دهش‌پور: خیابان شهید لواسانی (فرمانیه غربی)، خیابان شهید جباریان (فروردین سابق)، کوچه مسجدی، کوچه مرمری، پلاک ۱۳
شماره تماس: ۷۵۴۰۹ داخلی ۲۱۱

* وینه در زبان کردی به معنی عکس است.

درباره : پیکس

نمایشگاه گروهی «دَم» از جمعه ۲۱ دی با نمایش آثار ۲۳ عکاس با موضوع «زن» در گالری نگاه افتتاح می‎شود.

آرمان استپانیان، بهاره بیشه، اشکان تیرداد، مرضیه خرسند، پژمان دادخواه، سارا ساسانی، جلال سپهر، مریم سعیدپور، اعظم شادپور، امید شلمانی، سیوا شهباز، آیتا شکیبافر، حسنا شهرامی‎پور، الناز عابدی، نازلی عباس‎پور، نازلی عباسی، مهرداد عمرانی، صمد قربان زاده، سروش میلانی‎زاده، مهدی مقیم‎نژاد، علی یحیایی، فرید موسوی عکاسان حاضر در نمایشگاه هستند.

زن همیشه مورد توجه هنرمندان معاصر بوده است. پس جنبش‎های فمینیستی زن به عنوان خالق اثر و از سویی به عنوان سو‍ژه کنشگر اثر اهمیت زیاد پیدا کرده و در پی آن میدان هنر به سرعت زنانه شده است.

نازلی عباسی کیوریتور نمایشگاه در بخشی از بیانیه «دم» آورده است:
«زن» از دیرباز تا کنون، الهام بخش هنرمندان بوده و به طرق مختلف در آثار آنان مورد بازنمایی قرار گرفته است. اندکی پس از رواج عکاسی، زن در برابر دوربین قرار گرفت و نخستین پرتره‌ی زنانه ثبت شد.
عکاسی به نمایش زیبایی‌های زنانه اکتفا نکرد بلکه دوربین عکاسی، زشتی‌ها، رنج‌ها و مصائب دنیای زنان را به تصویرکشید. در این مسیر مستنداتی از زندگی زنان به اسناد تصویری تاریخ اضافه شد که بسیاری از آنها توسط خود زنان به ثبت رسیده است.
عکاسان علاوه بر بازنمایی صریح و عینی دنیای زنان به نمایش جهانی سورئال و بیان ذهنیت خویش، پیرامون زنان پرداختند. مجموعه آثار نمایشگاه مفهومی «دم» – بانو در زبان فرانسه- روایتگر ذهنیت و دیدگاه چند عکاس معاصر، نسبت به سوژه «زن» است.
زن در نگاه بصری هر کدام خوانشی مستقل و متفاوت دارد، گاه نماد زایش و زیبایی است، گاه همچون آلیس در سرزین عجایب است، گاه کلیشه و گاه در گریز از کلیشه‎های متداول ساختارشکن است و این همه تنها گوشه‎ایی از چالش‎های ذهنی عکاسان است که به این سوژه تکراری معنایی تازه می‎بخشد.

گشایش: جمعه ۲۱ دی، ساعت ۱۶ الی ۲۰
بازدید: تا ۱۰ بهمن، به جز دوشنبه‎ها، ساعت ۱۶ تا ۱۹
گالری نگاه: خیابان مطهری، خیابان جم، خیابان غفاری، پلاک ۴۶

درباره : پیکس

پاسخ عکاسان معروف جیمز کیسبیِر، راجر بلن و سامان مویسس به پرسش‌های سایت عکاسی

اختصاصی سایت عکاسی – از زمانی که فعالیت اینستاگرام به عنوان رسانه‌ای متکی بر عکس آغاز شد، پرسش‌های مختلفی درباره‌ی ماهیت عکاسی در اینستاگرام و تأثیرگذاری این روش ارتباطی بر کلیت عکاسی مطرح شد. به ویژه پس از آن‌که عکاسانی معروف و حرفه‌ای نیز با کارکرد‌هایی متفاوت در آن شروع به فعالیت کردند. در این راستا، پرسش‌هایی را برای تعدادی از عکاسان معروف و شناخته‌شده‌ که در اینستاگرام نیز حساب کاربری دارند، ارسال کردیم تا دیدگاه این عکاسان را درباره‌ی اینستاگرام و تاثیرات آن بر عکاسی جویا شویم. در ادامه، ابتدا پرسش‌هایی را مشاهده می‌کنید که به صورت مشترک برای این عکاسان فرستاده شده و پس از آن، پاسخ‌های عکاسان را در این بخش و بخش‌های آتی، بدون ترتیب خاصی در درج اسامی، می‌توانید بخوانید. (بخش اول و دوم) لازم به ذکر است پرسش‌ها اواخر خردادماه ۱۳۹۷ برای عکاسان فرستاده شده و تصاویر و اطلاعات حاضر مربوط به بازه‌ی زمانی فوق است.

 

پرسش‌ها:
۱. ممکن است نظر شما را درباره‌ی اینستاگرام به عنوان رسانه‌‌ای برای به اشتراک‌گذاری عکس بدانیم؟
۲. از دیدگاه شما اینستاگرام در عکاسی معاصر چه نقشی ایفا می‌کند؟
۳. شما برای چه مقاصدی در اینستاگرام، عکس به اشتراک می‌گذارید؟
۴. درباره‌ی کسانی که شهرت و هم‌چنین راه خود در عکاسی را از طریق به اشتراک گذاشتن تصاویر در اینستاگرام پیدا می‌کنند چه نظری دارید؟

 

جیمز کیسبیِر
حساب کاربری: jamescasebere
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۷ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۳۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. به نظرم اینستاگرام راه بسیار خوبی برای به اشتراک گذاشتن عکس‌های استودیویی غیر رسمی از مدل‌هایی است که در حال کار‌ کردن بر روی آن‌ها هستم و سبب می‌شود مخاطب درباره‌ی فرایند کاری‌ام اطلاع کسب کند. من تصاویری از هنر و معماری را به اشتراک می‌گذارم که آن‌ها را دوست دارم یا این‌که از آن‌ها در کارم تأثیر پذیرفته ‌باشم. همچنین علاقه‌مندم بدانم که بقیه‌ی هنرمندان و افرادی که در هنر یا دیگر رشته‌های مرتبط مشغول کارند، بر روی چه چیز‌هایی کار می‌کنند، در واکنش به چه چیز‌های فعالیت می‌کنند و به چه موضوعاتی می‌اندیشند.

۲. اینستاگرام راهی است که من از آن برای به اشتراک گذاشتن آثارم بهره می‌برم، اما عکسی که در اینستاگرام قرار می‌دهم، به ندرت تصویر نهایی‌ای ‌است که آن را یکی از آثارم بدانم. این رسانه می‌تواند به عنوان رسانه‌ای عالی برای آزمودن ایده‌ها برای عکس‌ها، پیدا کردن الهام‌هایی برای تصاویر و… به کار رود.

۳. اینستاگرام مهم‌ترین رسانه‌ی اجتماعیِ من برای ارتباط برقرار کردن با افرادی است که آثارم را دنبال می‌کنند. این رسانه بسیار متمرکز بر ارتباط تصویری است و از این لحاظ برای اشتراک‌گذاری تصاویر و ارتباط برقرار کردن با افرادی که می‌خواهند آثار در حال تولید و زندگی روزمره‌ی هنرمندان را ببینند، بسیار مناسب است. هم‌چنین این رسانه، راهی عالی برای ارتباط برقرار کردن با هنرگردانان، مدیر موزه‌ها، هنرمندان و دوستانی است که دیدگاه‌های تصویریِشان را از طریق اینستاگرام به اشتراک می‌گذارند.

۴. اینستاگرام رسانه‌ای نو برای عکاسان است تا با آن، آثارشان را بپرورانند و ایده‌هایشان را به صورت آنلاین بیازمایند. این روز‌ها فشار بیشتری برای داشتن یک پروفایل دیجیتال وجود دارد، پروفایلی که رسیدگی به آن می‌تواند سخت باشد، به ویژه زمانی که افراد مشغول به کار در استودیو هستند یا صرفاً تلاش می‌کنند که بدون حواس پرتیِ چک کردن رسانه های آنلاین، زندگی کنند. اما این رسانه می‌تواند ابزار بسیار خوبی هم باشد؛ من از عکاسانی که آثارشان را از طریق اینستاگرام توسعه و پرورش می‌دهند (وقتی که می‌تواند راه جدیدی برای تعامل ایجاد ‌کند) حمایت می‌کنم. این رسانه نمی‌تواند جایگزین صحبت رو در رو با استادان یا دیگر هنرمندان باشد، اما می‌تواند سبب افزایش ارتباطاتی شود که به شخص در پیداکردن دید شخصی‌اش کمک می‌کند و بعداً برقراری ارتباطات انسانی در دنیای حقیقی را نیز آسان‌تر می‌کند.

فکر می‌کنم اینستاگرام می‌تواند محل مناسبی برای خودبیانگری و گسترش شبکه‌ی ارتباطی افراد باشد تا بتوانند دیگران را در دیالوگ و گفتگویی گسترده‌تر که عکاسی تنها بخشی از آن است، درگیر کنند یا به چالش بکشند. وقتی قدرت بیان هنری یا دیدگاه هر شخص به صورت خلاقانه‌ای توسط این رسانه‌ی منحصربه‌فرد شکل گرفته یا سامان می‌یابد، طوری که برانگیزاننده‌ی گفت‌وگو است و به همین خاطر شهرت یا بدنامی به همراه می‌آورد، عالی و بی‌نظیر است.

 

راجر بلن
حساب کاربری: rogerballen
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۱۰۲ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۵۰۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. اینستاگرام از دیدگاهی عملی، رسانه‌ای عالی برای به اشتراک گذاشتن تصاویر است. خیلی راحت می‌توان تصاویر را در این رسانه بارگذاری کرد و مخاطب بالقوه‌ای که برای دیدن تصاویر وجود دارد، انبوه است.

۲. اینستاگرام مانند فیسبوک بدون توجه به کیفیت مورد نیاز تصاویر، به مردم اجازه می‌دهد که تصاویرشان را به اشترک گذارند. خطر این پروسه این است که ارزش واقعی هر تصویر بر اساس میزان «لایک»‌هایش قضاوت می‌شود. به نظرم این روش ارزش‌گذاری عکس‌ها، در نهایت اثر بسیار منفی بر توانایی افراد برای قضاوت در مورد ارزش حقیقی یک عکس خواهد گذاشت.

۳. به ندرت چیزی به جز تصاویر دارای ویژگی‌های زیبایی‌شناسانه به اشتراک می‌گذارم. باور دارم که برای دنبال‌‌کنندگان آثارم در اینستاگرام، مهم است که متوجه ماهیت عکس‌هایم شوند، نه اینکه با تصاویری نامربوط سردرگم شوند.

۴. همانطور که قبلاً اشاره کردم، مسائل مربوط به زیبایی‌شناسی دیگر جزء عوامل اصلی برای قضاوت در مورد تأثیر یک عکس نیستند. اغلب افراد ترجیح می‌دهند که با مد، افراد مشهور و رویداد‌های جاری همذات‌پنداری کنند تا اینکه از طریق راهی پیچیده و روانشناسانه خود را بیازمایند. در نتیجه، تعجب برانگیز نیست که کسانی که بیشتر تصاویری درباره‌ی فرهنگ عامه بارگذاری می‌کنند، نسبت به کسانی که تصاویرشان شامل تلاش‌های هنریِ چالش برانگیز است، از شانس بیشتری نیز برای معروف شدن برخوردارند.

 

سامان مویسس
حساب کاربری: moisessaman
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۲۲.۶ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۹۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. فکر کنم بهتر است با گفتن این حرف شروع کنم که من به هیچ وجه در زمینه‌ی رسانه‌های اجتماعی ماهر نیستم؛ از فیسبوک استفاده نمی‌کنم و از روی بی‌میلی، سال پیش یک کاربر اینستاگرام شدم. فکر کنم منصفانه باشد که بین خود رسانه و این‌که چطور توسط کاربرانش استفاده می‌شود، تمایز قائل شد. اینستاگرام به خودیِ خود ابزاری عالی برای ارتباط با مخاطب به نظر‌ می‌رسد؛ چه این افراد دوستان و یا افراد خانواده‌تان باشند یا اینکه اشخاصی ناشناخته باشند که به آثار شما علاقه‌مند هستند. اما شک و تردید من بیشتر درمورد جنبه‌ی زشت این رسانه است؛ مانند ویژگی اعتیادآور آن و تمایل به زیاده‌روی در به اشتراک گذاشتن و بد جلوه دادن و تحریف واقعیت.

۲. به نظرم مهم‌ تر از همه چیز، اینستاگرام ابزاری برای ارتباط فوری با مخاطب‌تان است. فکر می‌کنم به خاطر این حقیقت که کاربران اینستاگرام بیشتر از طریق عکاسی با هم ارتباط برقرار می‌کنند و این‌که میلیون‌ها نفر را به عکاسانی تبدیل می‌کند که در غیر این صورت با عکاسی ارتباطی نداشتند، اینستاگرام سواد بصری ما را به صورت جمعی افزایش داده است؛ اما بر طبق تجربه‌ی شخصی، اینستاگرام هیچ ارتباطی با فرایند خلاقانه‌ی کار من ندارد.

۳. نحوه‌ی ارتباط من با اینستاگرام همیشه یکسان نیست. برخی ‌اوقات آثار منتشر شده‌ام در مجله‌ها را به اشتراک می‌گذارم، بقیه‌ی مواقع ویدئوهایی را به اشتراک می‌گذارم که در زمانی که مشغول به کارهستم یا در طول زندگی روزمره‌ام، آن‌ها را ضبط کرده‌ام و گهگاه از آن برای اطلاع‌رسانی درباره‌ی داستان‌ها یا رویداد‌های مشخصی که با آثارم در ارتباط هستند، استفاده می‌کنم.

۴. فکر می‌کنم این پدیده، بازتابی از جامعه‌ی فعلیِ دیوانه‌ و شیفته‌یِ رسانه‌های جمعی است که ما نیز در آن زندگی می‌کنیم. وانمود نمی‌کنم که از میلیون‌ها نفری که باعث ایجاد پدیده‌ی «سلبریتی اینستاگرام» شدند، باهوش‌تر هستم، اما فکر می‌کنم که این شهرت، مسئولیت‌هایی نیز در قبال مخاطب به دنبال می‌آورد.

درباره : پیکس


افتخار داریم تا مقاله ای در زمینه آموزش عکاسی کودکان و نوزادان به قلم آتلیه عکاسی بن سای را در سایت آموزش عکاسی مکس پیکس منتشر کنیم. بُنسای که یک آتلیه تخصصی کودک و نوزاد است، در این آموزش آنچه نیاز دارید در مورد عکاسی کودک و نوزاد بدانید را مطرح کرده است. از تجهیزات عکاسی مورد استفاده و توضیح تک تک آن ها گرفته تا نورپردازی، مبانی و نکات عکاسی و ژست در عکاسی کودک و نوزاد. تیم مکس پیکس در جای جای مقاله لینک هایی قرار داده که به فهم و آموزش عمیق تر شما عزیزان کمک می کنند. از شما برای مطالعه مطلب در ادامه دعوت می کنیم.

عکاسی از کودکان یکی از لذت بخش ترین و پر هیاهوترین انواع عکاسی است. این نوع از عکاسی از این جهت متفاوت و شاید کمی سخت باشد که پر از اتفاقات پیش بینی نشده است. نیاز به مهارت و سرعت عمل دارد و از آن مهمتر نیازمند شناخت عمیقتری از دنیای کودکان است.

حال با توجه به این کلیات به نکاتی که ممکن است در عکاسی از کودکان برای شما نیز مفید باشد می پردازیم.


شما برای عکاسی از کودکان به همه یا بخشی از تجهیزات زیر نیاز دارید.

تجهیزات مورد استفاده در عکاسی کودک

  • دوربین

  • نورسنج

  • لنز

  • رفلکتور

  • فلاش

  • شکل دهنده های نور

  • سه پایه

  • اکسسوار تزیینی

دوربین

شما دو نوع انتخاب دارید:

عکاسی با موبایل یا دوربین های خانگی

عکاسی با دوربین های اس ال آر یا پیشرفته تر

در مورد اول تقریبا موضوع مشخص است و عکاسی از کودکان محدود به تنظیماتی است که موبایل یا دوربین شما به شما تحمیل می کند. البته در این موارد شما از اپلیکیشن های مخصوص عکاسی کودک یا امکانات «فان» افزونه های موبایل هم می توانید استفاده کنید. استفاده از تم هایی مثل برف و باران یا انعکاس یا چیز های آماتوری که ممکن است در کار نهایی به ما کمک کند.

در مورد دوم موضوع پیچیده تر است. شما یک دوربین فول فریم یا یک دوربین هاف فریم نیاز دارید که تا نود درصد ساختاری شبیه به هم دارند. شما از بازه ی وسیعی از دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو در اختیار دارید که هر کدام به شما امکان تصمیم گیری دقیق تری را می دهد.


اهمیت دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو در عکاسی کودک: چنانچه می دانیم دیافراگم بر دو موضوع تاثیر می گذارد.

الف: میزان ورودی نور

ب: عمق میدان

اهمیت این بحث در فهم این موضوع نهفته است که اگر قصد دارید با بهره گیری از دیافراگم باز (ضریب اف های کوچک تر) پس زمینه را محو و کم اثر کنید باید از سوژه در حالت ثابت عکاسی کنید. تحرک سوژه ممکن است به خارج شدن او از محدوده فوکوس منجر گردد. (به دلیل عمق میدان کم سوژه از محدوده فوکوس خارج می شود).



حالا اگر از دیافراگم بسته تر استفاده می کنیم باید بدانیم که سرعت شاتر آهسته تری که برای جبران دیافراگم بسته تر استفاده می کنیم ممکن است باعث محوی (کشیدگی سوژه هنگام حرکت گردد) پس شاید کمی افزایش ایزو بتواند کمکی به انتخاب سرعت شاتر مناسب تر کند. همچنین می توانید از محیط پر نورتر یا نور جبرانی مثل فلاش یا پرژکتور استفاده کنید.


نکته: باید بدانیم که افزایش ایزو باعث ایجاد نویز در تصویر و کاهش شارپنس آن خواهد شد. البته رفتار نویزی دوربین ها نسبت به افزایش ایزو متفاوت است. شناخت مناسبی نسبت به میزان نویز و امکان رفع آن در فتوشاپ یا لایت روم به دست آورید.

نکته: عبارت «گرین» (Grain) یا دانه دانه معادل کلمه ی نویز است.


نکته عمومی: گرچه این توصیه به صورت کلی غلط است اما سرعت شاتر سریع تر از ۱/۲۵۰ ثانیه سرعت توصیه شده برای عکاسی کودک است.

نکته دیافراگم: دیافراگم های خیلی بسته ممکن است به افت وضوح یا شارپنس در عکس منجر گردد (پدیده تفرق یا پراش نور یا diffraction)

نورسنج


گرچه شخصا خیلی کم از نورسنج در پروژه هایم استفاده کرده ام (اشتباه از من است نه ضعف در نورسنج) اما توصیه می کنم بخصوص در شروع کار از نورسنج استفاده کنید.


نورسنج به شما کمک می کند تا در صورت عکاسی در مُد نوردهی دستی (M)، دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو مناسب انتخاب کنید. و دیگر اینکه اگر همزمان از نور طبیعی و فلاش استفاده می کنید میزان تابش هر کدام را محاسبه و لحاظ کنید.

همچنین نورسنج در استودیو عکاسی یک وسیله ی ضروری است.


فرض کنید می خواهید سه تا شش فلاش استودیویی را همزمان برای یک سوژه به کار ببرید


  • نور های Background (پس زمینه)

  • نور Head (نور سر)

  • نور Main (نور اصلی)
  • نور Fill (پر کننده ها)


فقط کافی است یکی از این نور ها شدت بیشتر یا کمتری نسبت به بقیه داشته باشد. بی شک نور عکس شما دچار مشکل خواهد شد.


یک راه درست برای تنظیم این تعداد نور با هم وجود دارد. فقط کافی است نور ها را یک به یک نور سنجی کنید و در شدت مناسب قرار دهید. خبر خوب این است که نور ها با هم جمع نمی شوند. فقط ضعف های همدیگر رو می پوشانند. به عنوان مثال دو نور ۳۰۰ ژول با هم یک نور ۶۰۰ ژول ایجاد نمی کنند. فقط سایه ها و ضعف های یکدیگر را می پوشانند.

لنز


وقتی با دوربین اس ال آر (SLR) عکاسی می کنیم پس به لنز نیز احتیاج داریم. اینکه دقیقا بگوییم چه لنزی برای عکاسی کودک مناسب است خیلی فنی است. اما می شود مطابق عرف اظهار نظر کرد که معمولا از چه لنز هایی استفاده می شود.

اگر امکانش را دارید از لنز های با دیافراگم باز استفاده کنید. لنز هایی مثل:


۸۵ اف ۱.۸


۵۰ اف ۱.۴

۲۷-۷۰ اف ۲.۸

۷۰-۲۰۰ اف ۲.۸

۱۰۵ اف ۲.۸


گرچه این یک پیشنهاد کلی است اما استفاده از لنزهای با کیفیت تر حرف قابل اعتنایی است. لنز های ترکیبی مثل ۲۴-۱۲۰ یا ۱۸-۱۳۵ گزینه های بعدی هستند.

نکته: اگر هنگام عکاسی دستیار ندارید شاید حمل تعداد زیادی لنز و تجهیزات ساده نباشد.

در عکاسی کودک مثل بقیه انواع عکاسی، لنز شناسی مهم است. اگر قصد دارید نوعی از عکاسی بی هوا (کاندید) را انجام دهید از سوژه فاصله بگیرید تا متوجه حضور شما نشود. لنز تله در این مورد به شما کمک خواهد کرد

مکس پیکس: عکاسی بی هوا یا کاندید (candid photography) زمانی انجام می شود که سوژه متوجه نیست دارد از او عکس گرفته می شود، در نتیجه بدون ژست گیری یا ژست دهی انجام می شود. از این رو به آن عکاسی بی هوا می گوییم.


اگر فضای کوچکی در اختیار دارید و عناصر پس زمینه اهمیت دارد، لنز های واید تر که هم شما را به موضوع نزدیک می کند و هم جزئیات پس زمینه را واضح نگه میدارد انتخاب خوبی است.


اگر نیاز به نمایش یک بنا یا عمارت بزرگ را دارید که سوژه جزئی از آن است، یک لنز فیش آی (چشم ماهی) یا سوپر واید انتخاب خوبی است.

نکته: در لنز سوپر واید مواظب اعوجاج و خطاهای دیستورشن باشید که شدید هستند.

رفلکتور در عکاسی کودک

رفلکتور یک وسیله ی نورپردازی است. در عمل به هر شیء متوسط یا بزرگی که نور را در خدمت عکاسی بازتاب دهد رفلکتور می گویند. یک رفلکتور فنری، ساده ترین نوع رفلکتور است که در اندازه و تنوع مختلف در بازار است. یک ورق یونولیت متوسط یا بزرگ یک رفلکتور کار آمد است. یک دیوار سفید بزرگ در زمان و زاویه مناسب یک رفلکتور است. یک پارچه ضخیم سفید یک رفلکتور است و در مواردی پیراهن سفید یک دست شما برای سوژه های کوچک یک رفلکتور است.


حسن رفلکتور این است که شما خود نور محیط را بازتاب می دهید و اگر درست نورسنجی کرده باشید دیگر نیازی به محاسبه شدت یا کلوین آن نور نیست (مگر اینکه از سمت طلایی یا رنگ دار آن استفاده کنید).


البته استفاده از رفلکتور حتما مستلزم مهارت و تجربه است، اما چنین نیست که شما در روز عکاسی متوجه هیچ نکته ای از آن نشوید. فقط موضوع را ساده نگیرید.


دوری و نزدیکی رفلکتور به سوژه، رنگی که انتخاب می کنیم، تحدّب و تقعر رفلکتور و در نهایت بزرگی آن همگی اهمیت دارند. همچنین به زاویه تابش نور خورشید و نحوه هدایت آن توجه کنید. ( قاعده ی زاویه نور و انعکاس در فیزیک)

بیشتر بخوانید: چه زمانی و از کدام رنگ رفلکتور استفاده کنیم

فلاش

استفاده از فلاش در عکاسی کودک.

عکاسی کودک را به دو سن نوزادی و کودک تقسیم کنید. عکاسی نوزادی زمان ۶ روزه تا دو سه ماهه را تشکیل می دهد و عکاسی کودک، پنج شش ماه تا چند سال.

ابتدا بدانید که فلاش برای چشم باز نوزاد ممنوع است. عکاسی از نوزاد را فقط و فقط در حالت خواب انجام دهید.



در این حالت نیز حتما از سافت باکس های بزرگ – فاصله ی یک و نیم متر به بالا از نوزاد – و یا نور دیفیوز شده (پخش شده) استفاده کنید. مثلا فلاش را به سمت سقف بچرخانید و از نور غیر مستقیم فلاش برای سوژه استفاده کنید. دقت کنید که سقف سفید رنگ باشد وگرنه عکس شما تم رنگی می گیرد.

اما استفاده از فلاش برای کودکان داستان دیگری دارد.

این موضوع را به دو قسمت تقسیم کنید. استفاده از فلاش در استودیو کودک یا فضای داخلی و استفاده از فلاش در عکاسی کودک فضای باز.

در عکاسی استودیو شما بین یک تا شش نور استفاده می کنید.

نوع اول عکاسی تک نور است. معمولا برای پرتره ها استفاده می شود و به نوعی عکاسی از کودکان به سبک عکاسی بزرگسال است. معمولا یک سمت سوژه کاملا تیره و یک سمت سوژه نور دارد.

نوع دیگر آن عکس های ضد نور (سیلوئت) است. نیاز به پس زمینه روشن دارید و سوژه ی تاریک! معمولان در این نوع عکاسی دو نور به پس زمینه می تانبد و سوژه در محیط بدون نور نزدیک به شماست. اگر سافت باکس خیلی بزرگ دارید خود سافت باکس می تواند به سمت دوربین گذاشته و رو به دوربین به عنوان پس زمینه استفاده شود. یا اینکه سوژه منبع نوری را پوشانده است و نور به سمت دوربین می تابد.


نوع دوم عکاسی با نور کامل است. نور کامل شامل: نور پس زمینه، نور هد، نور اصلی و نور پوشاننده است. این نوع تصاویر دارای نور کامل و فاقد سایه های تند اند.

عکاسی با فلاش در فضای باز

خوب چالش اصلی اینجاست. نور محیط ثابت است و شما تصرفی در مورد آن ندارید. یعنی نور خورشید را نمی توانید کم یا زیاد کنید یا زاویه آن را بچرخانید. پس باید واقع بین باشیم. باید بر مبنای نور محیط نورسنجی کنیم و سپس نور فلاش را به عنوان نور کمکی در صحنه اضافه کنیم.



نکته: سرعت سینک فلاش و گاید نامبر یا اعداد راهنمای روی فلاش را باید به دقت بشناسید.

شکل دهنده های نور

به تمام ابزارهایی که روی فلاش بسته میشنود، شکل دهنده های نور (light modifier) گفته می شود.


  • سافت باکس

  • کاسه استاندارد

  • کاسه اریب
  • کاسه عمیق
  • اسنوت

  • شیدر

  • فیلتر رنگی

  • زنبوری

  • اکتاباکس (نوعی سافت باکس)

  • چتر بازتابی

  • چتر عبوری
  • چتر عمیق
  • حباب

  • دیفیوزر های دستی

  • بیوتی دیش

  • گابو ( شکل دهنده های فرمی)

  • فلگ یا پرچم

  • جینبی

  • اسپاتر های اوپتیکالی (لایت بلاستر)

  • ماسک های شکلی
    و …

کار این وسایل بسته به نوع آن یکی از موارد زیر است.


  • نرم کردن نور

  • گرفتن رفله (نور هایی که بر لبه ی بینی – لب – پیشانی و … به صورت سفید دیده می شود)

  • نرم کردن سایه

  • شکل دادن به فرم کلی نور

  • اسپات یا نقطه ای کردن نور

  • انداختن شکل ها ی خلاقانه بر سوژه یا پس زمینه

  • انداختن رنگ های خاص به سوژه یا پس زمینه
  • و…

باید بدانیم که در عکاسی کودک هر کدام از این موارد در کجا و به چه شکل به کا ما خواهد آمد. نکته ضروری این است که الزامی در داشتن همه ی آن ها نیست و تعدادی از آن ها کار ما را انجام خواهد داد.


در انتخاب اندازه و کیفیت آن واقع بین باشید تا امکان استفاده همیشگی از آن ها را داشته باشیم.

نکته کاربردی: قبل از خرید هر یک از شکل دهنده ها، حتما ویدیو های مرتبط با آن ها را در یوتیوب ببینید.

نکته کاربردی ۲: بعضی از انواع شکل دهنده را می توانید به صورت آماتوری خودتان بسازید.

مکس پیکس: مطالعه دو آموزش «مقایسه تعدیل کننده های نور عکاسی پرتره استودیویی» و «تاثیر اصلاح کننده های نوری مختلف روی عکس های پرتره استودیویی» را به شما عزیزان توصیه می کنیم.

سه پایه


استفاده از سه پایه در چند مورد برای شما کمک حال خواهد بود:

  • برای عکاسی از سوژه در نور کم

  • عکاسی از سوژه در نور مناسب اما سرعت شاتر های آهسته

  • برای عکاسی هایی که خروجی کار یک عکس ترکیبی خواهد بود

  • هنگام استفاده از لنز های تله و سوپر تله

  • زمانی که از لحاظ فیزیکی کمی ضعیف هستید

  • زمانی که مچ، گردن و یا کمر درد دارید

  • هنگام فیلمبرداری با دوربین اس ال آر

  • هنگام عکاسی پانوراما یا ورتوراما

نکته: سه پایه نور با سه پایه عکاسی متفاوت است

نکته دو: اگر فقط دنبال مهار وزن دوربین هستید یا فقط میخواهید کمی لرزش دست را کم کنید منوپاد یا تک پایه گزینه بهتری از سه پایه است

اکسسوار تزیینی

اکسسوری، اکسسوار، دکور یا وسایل تزیینی اصطلاحاتی هستند که ممکن است در کارتان با آن برخورد داشته باشد.

با توجه به اینکه این عناوین از زبان فرانسه یا انگلیسی وارد زبان ما شده اند نگران تلفظ صحیح آن ها نباشید. با همان عنوانی که همکارانتان استفاده می کنند شما هم استفاده کنید.

اساسا منظورمان از این عنوان همه ی خرده ریز های پوشیدنی یا دکوری مورد استفاده در عکس است. این موارد شامل صندلی، عینک، چتر، لباس، دکور، پارچه و حریر، وسایل تولد، کیک مصنوعی فوندانت و هزاران چیز دیگر می شود. کسی در عکاسی کودک و نوزاد موفق است که صدها مورد از این خرده ریز ها را به مرور و با سلیقه جمع آوری کرده باشد.

در خرید این وسایل عجله نکنید. به مرور این وسایل را از فروشگاه های مختلف بگیرید. بدانید که بهترین انتخاب، دکوری فروشی های مرتبط با عکاسی نیستند. شما باید ایده های خوبی در زمینه خلاقیت در استفاده از دکور داشته باشید.

تسلط به مباحث زیر در عکاسی کودک ضروری است

  • تسلط به مکانیک دوربین عکاسی

  • نورشناسی (نورپردازی)

  • رنگ شناسی

  • شناخت اصول ترکیب بندی
    ژست (پوز و فیگور)

تسلط به مکانیک دوربین عکاسی در عکاسی از کودکان

شما در عکاسی از کودکان نیاز به سرعت عمل دارید. یکی از موارد مرتبط با این موضوع شناخت صحیح دوربین شماست. فراموش نکنیم در یک پروسه ی عکاسی شما محکوم به سرعت عمل هستید. بیش از نیمی از بار عکاسی کودک چه در آتلیه عکاسی کودک و چه در عکاسی کودک در فضای بازمربوط به نوع عکاسی «کاندید یا بی هوا» یا «لحظه قطعی» است.

حال به موارد زیر کمی فکر کنید:

  • دیافراگم چیست؟

  • سرعت شاتر چه تاثیری دارد؟

  • استفاده از ایزو های بالاتر چه معایب و مزایایی دارد.

  • وایت بالانس یا تراز سفیدی صحیح را به چه روش هایی می شود تنظیم کرد؟

  • نقاط فوکوس را به چه نحوی تنظیم کنیم؟

  • انواع نورسنجی در دوربین عکاسی چیست؟

  • براکتینگ چیست؟

  • جبران نوردهی چیست؟

  • مزیت های استفاده از مُد نوردهی دستی (M) و ضرورت های استفاده از مد های برنامه (P)، اولویت دیافراگم (Av یا A) و اولویت شاتر (Tv یا S) کدام است.

  • قفل فوکوس چیست؟

  • قفل آینه چیست و چه مزیت هایی دارد.

  • فایل خام یا Raw عکاسی کنیم یا Jpeg؟

  • تفاوت سایز (size) و کوالیتی (quality) در چیست؟

  • چه زمانی از عکس برداری پیاپی استفاده کنیم؟

  • پرتو کمکی وضوح یابی (modeling light) چیست؟

  • سلف تایمر!

  • تایم لپس

  • برگرداندن به تنظیمات کارخانه!

  • چگونه دوربین را شخصی سازی کنیم؟

  • تقدم و تاخر شاتر در عکاسی با فلاش چه معنایی دارد.

  • و ده ها سوال دیگر

اگر از من بپرسید برای شروع عکاسی کدوم مورد ضروری تر است من شناخت کامل دوربین را (به صورت علمی و عمیق) توصیه می کنم. دفترچه دوربین را به دقت بخوانید.

اگرچه شاید بگویید من با خواندن بار اول دفترچه بعضی از نکات را متوجه نشدم. این موضوع خیلی طبیعی است. نگران نباشید. همین قدر که شما واژه ای را بدانید و تعریف دست و پا شکسته ای از آن بدانید شروع خوبی است. به زودی خواهید فهمید که این مقدمه ی ناقص دروازه ورود شما به دنیای علمی عکاسی است. شما بعد از فهم صحیح دوربین میتوانید به سراغ موارد دیگر آموزشی بروید.

مکس پیکس: با مطالعه مقاله های آموزشی بخش «مقدمات عکاسی» مکس پیکس، از آخرین صفحه تا اولین صفحه می توانید با اغلب اصطلاحات مطرح شده در لیست بالا آشنا شده و آنچه برای شروع عکاسی نیاز دارید را فرا بگیرید.

نورشناسی (نورپردازی)

در چه محیطی عکاسی می کنید؟

استودیو؟

منزل؟

فضای باز؟

نور حاضر در صحنه باید حذف و مسدود گردد یا نور موثری است و مورد استفاده قرار می گیرد و یا باید با نوری جداگانه تکمیل گردد؟


به سوالات فوق در ذهنتان پاسخ دهید.

– اولین هدف در نورشناسی یا نورپردازی ایجاد نور کامل بر روی سوژه است.

– همچنین میتوانید از این نور (در زاویه های تابش مایل)(مثل ساعت اولیه روز یا ساعات پایانی روشنایی) به صورت تک نور استفاده کنید.

– و یا به صورت ضد نور بهره بگیرید.

یک قاعده در هر سه این انواع ثابت است. سایه ها باید هدفمند باشند (بر روی چهره). فرض کنید در یک ساعت اشتباه در حال عکاسی هستید (ظهر). گرچه محیط روشن و پر نور است، اما شما سایه های زشت و غیر حرفه ای زیر مژه، گودی چشم، زیر بینی، زیر لب و گونه دارید. در این حالت شما نیاز به یک نور مکمل دارید. این نور مکمل (رفلکتور یا فلاش) فقط سایه ها را حذف خواهد کرد.

مثال دیگر: شما در عکاسی کودک یک دختر بچه ی بور دارید. یکی از بهترین انتخاب ها استفاده از تلالو نور خورشید در لبه های مو است (نور از پشت سوژه به سمت دوربین می تابد) در این حالت شما یک عکس ضد نور یا سیلوئت با نور های رویایی زیبا دارید اما سوژه تاریک است. از یک فلاش با سافت باکس یا یک رفلکتور استفاده کنید. نتیجه رویایی و چشم گیر خواهد بود.


نکته نورپردازی: تنظیم دوربینتان را بر مبانای نورسنجی در محیط فعلی انجام دهید ( به یک عدد ثابت برای دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو برسید) حالا کاستی های نور را با فلاش یا رفلکتور جبران کنید. در حقیقت میزان نور فلاش شما باید تابع نور محیط باشد. نه نور محیط تابع فلاش.

نکته نورپردازی ۲: یکی از بهترین کلاس های آموزشی برای تربیت چشم و ذهن شما مشاهده ی دیاگرام های مرتبط با نورپردازی است. عبارت «Photography Lighting diagram» را در گوگل سرچ کنید و داخل سایت هایی شوید که انبوهی از این دیاگرام ها و نتایج نهایی را دارند.

مکس پیکس: نگاهی به مقاله «دیاگرام های نورپردازی ساده ای که نحوه گرفته شدن عکس را آشکار می کنند» بیندازید. همچنین شما عزیزان می توانید انواع آموزش های نورپردازی در عکاسی را با کلیک در اینجا مشاهده نمایید.

نکته در مورد دیاگرام: به اطلاعات مندرج در دیاگرام دقت کنید. نوع نور، شدت، ارتفاع، فاصله، شکل دهنده ی نور، تنظیمات دوربین و …

رنگ شناسی در عکاسی کودک

رنگ شناسی در همه ی هنر های تجسمی مهم است. در نقاشی و عکاسی بیشتر و در عکاسی از کودکان باز هم بیشتر.

خوشبختانه کتب و مقالات خوبی در زمینه شناخت رنگ وجود دارد که کلیات رنگ را مشخص می کند. به عنوان مثال لازم است بدانیم رنگ های مکمل چه رنگ هایی هستند. رنگ های مجاور چه ترتیبی در چرخه رنگ دارند و رنگ های هم پایه با چه خصلت هایی تفکیک می شوند. باید کمی روانشناسی رنگ ها بدانیم و فرهنگ و آیین و رنگ های ویژه ی هر اقلیم آشنایی داشته باشم.

اما در کنار همه ی این موارد شما لازم است بدانید که چه پالت های رنگی مناسب عکاسی از کودکان و نوزادان است. به عنوان مثال رنگ های لطیف! برای عکاسی از نوزادان و عکس هایی از پالت رنگ های بازیگوش مناسب بچه ها!

رنگ شناسی کجا به کار ما می آید؟


شما قبل از هر چیز به عنوان یک عکاس، یک مشاور بصری نیز هستید. به خانواده ها راهنمایی دهید که برای کودکانشان چه رنگ هایی بیاورند و اجزای لباس هایشان مثل پیراهن و کلاه و کروات و شلوار و… را چگونه با هم هماهنگ کنند.

همچنین توصیه های شما کمک می کند خانواده ها بدانند با استفاده از چه رنگ های میتوانند خودشان را با یکدیگر ست و هماهنگ نمایند و در نهایت این شما هستید که می دانید با استفاده از این علم چگونه سوژه و پس زمینه را با هم تطبیق دهید تا نمود بیشتری داشته باشند.

نکته: راهنمایی های اندک شما میتواند استرس خانواده کودک را برای عکاسی کودک کاهش دهد. انتخاب، یکی از چالش بر انگیز ترین قسمت های عکاسی کودک برای والدین است. شما باید با تجربه و راهنما باشید.

شناخت اصول ترکیب بندی

ترکیب بندی، قاب بندی، کمپوزوسیون (composition) کلماتی هستند که به صورت متعارف در این موضوع استفاده می شوند.

ترکیب بندی از چه چیز صحبت می کند؟

انتخاب قاب: مربع – مستطیل عمودی – مستطیل افقی

ما به طور شگفت انگیزی تحت تاثیر وسیله ای هستیم که با آن عکاسی می‌کنیم. مطالعات نشان می دهد مردم نود درصد عکس هایشان را با موبایل به صورت عمودی و با دوربین عکاسی افقی می گیرند. این آمار نشان می دهد فقط کسانی که به این موضوع توجه دارند زحمت چرخاندن گوشی یا دوربین را به خود می دهند. اگر مایل به کار حرفه ای هستید خصلت های هر نوع عکاسی را بشناسید و به موقع از آن بهره بگیرید.

بیشتر بخوانید: ۶ درسی که عکاسی با فرمت مربعی می تواند در مورد ترکیب بندی به شما یاد بدهد

محل قرار گیری سوژه

به نظر می رسد مردم به صورت سنتی همیشه سوژه را در مرکز کادر قرار می دهند. گرچه نمی تواند به درستی گفت که این تصمیم غلطی است اما می توان اشاره کرد که حرفه ای تر ها از نقاط طلایی بهتر بهره می گیرند. سوژه در بسیاری از موارد لازم است از مرکزیت فرار کند و تعادل به شکل دیگری در عکس برقرار گردد. بهتر است انواع ترکیب بندی را بشناسیم و در مورادی از آن ها استفاده کنیم.

نسبت سوژه و کادر

اگر شما یک عکاس کودک کار کرده باشید می دانید یکی از مشکلات شما با والدین در زمان انتخاب عکس این است: چرا کودک ما اینقدر دور است. در حقیقت دو واقعیت وجود دارد. آن ها فرزندشان را دوست دارند و شما عکس خوب را با قواعد درست. سعی کنید وارد جر و بحث نشوید . فقط قبل از شروع کار و قبل از اینکه حتی به ذهن والدین برسد اصولی از عکاسی را به مهربانی به خانواده ها بیاموزید. این کلمات معجزه می کنند بخصوص وقتی بعد از توضیح نمونه عکاسی شده را در دوربین نشانشان دهید.

ارتباط سوژه و پس زمینه

رنگ ها و عناصر پس زمینه را هدف مند انتخاب کنید. اگر پس زمینه ی شما نوعی دکور است ارتباط آن را با سوژه بسنجید. از خودتان سوال کنید آیا به معنا یا زیبایی عکسم کمک خواهد کرد؟ اگر جواب مثبت بود ادامه دهید.

در بسیاری از موارد، شما می توانید از ویژگی های اپتیکی لنز هایتان استفاده کنید و پس زمینه را محو کنید. عمق میدان کم گاهی بهترین انتخاب است.

نکته: اصول ترکیب بندی را بخوانید و بدانید اما همیشه ساختارشکنانه به دنبال ابداع ترکیب های مستحکم و استوار باشید. هنر، علم ریاضی نیست که همیشه حاصل جمع دو با دو چهار شود. من مواردی را به یاد دارم که جمع دو با دو سیزده شده است!


ژست (پوز و فیگور) در عکاسی کودک

پوز، فیگور، ژست و حالت کلماتی هستند که در این حوزه مورد استفاده قرار می گیرند.

در حقیقت پوز به مجموعه تغییرات بدن و صورت در حالت های ایستاده، نشسته و خوابیده گفته می شود که به ریتم عکس و زیبایی سوژه کمک می کند. در عکاسی بزرگسال این مسئولیت را یا مدل آموزش دیده می داند یا خود عکاس ژست دهی را مدیریت می کند تا به حالت مطلوب برسد. در مورد عکاسی کودک موضوع کاملا متفاوت است.

بچه ها به حرف شما گوش نخواهند کرد. پس با محیط واقعی کنار بیایید و از فرصت ها استفاده کنید.
مهمترین چیز در این زمینه تجربه و سرعت عمل است. در کنار این مورد شما باید پیشگوی خوبی هم باشید. لحظات بعدی را پیش بینی کنید. فوکوستان را روی سوزه قفل کنید تا سریعتر وارد عل شوید و ببینید کدام حالت از بدن و صورت کودک شما به استاندارد ها نزدیک تر است.

سعی کنید با بازی، کودکان را در موقعیت و ژست خوب قرار دهید.

نکته: بچه ها، دنیایی از لحظات خاص و پیش بینی نشده اند. همچنین جزو معدود مواردی در دنیا هستند که که بدشان هم خوب است. گریه، آب بینی، آب دهان، زمین خوردن، عصبانیت و … همگی جزو امکانات شما برای عکس خاص است.

شناخت توانایی های ویژه از نوزادی تا چند سالگی

  • ۰ تا ۲ ماه

  • ۲ماه تا شش ماه

  • شش ماه تا ده ماه

  • ده ماه تا ۱۳ ماه

  • تا دو سال

  • تا سه سال

  • سه سال تا پنج سال

  • پنج سال به بالا

نکته ی مهم در عکاسی کودک، بهترین زمان برای عکاسی از کودک و نوزاد است. توجه شما را به این تقسیم بندی جلب می کنم.

بهترین زمان برای عکاسی تخصصی نوزاد ۰ تا ۶۰ روزگی است ( اگر دوره ندیده اید و تخصصی ندارید هرگز این کار را انجام ندهید). در این سن نوزاد بیشتر خواب است و از لحاظ مفاصل و فرم گیری در وضعیت مناسبی قرار دارد. ضمن پرهیز از استفاده از فلاش در زمان بیداری سعی کنید در زمان خواب هم از فلاش غیر مستقیم (دیفیوز یا پخش شده) استفاده کنید.

نور آمبیانس و پر حجم بهترین نور برای عکاسی از نوزادان است.

نکته: هوای ابری نور آمبیانس دارد.


نکته ۲- اگر شما نور را به سقف بزنید و از سقف نور را به سوزه بتابانید این نور آمبیانس است

نکته ۳- پارچه های بزرگ که جلوی نور قرار داده می شوند نور را آمبیانس می کنند.

عملا از دو ماهگی تا شش ماهگی عکس کودکان جذاب نیست. دلیل آن بیداری و هوشیاری کودک و فرم ناپذیری آن است. همچنین در این سن نوزاد فاقد میمیک خاص و حالت های بدنی مناسب است.

شش ماهگی شروع دوران خوب عکاسی کودک است. البته اینکه سوزه دختر باشد یا پسر و اینکه چقدر از لحاظ ستون فقرات محکم شده باشد موضوع قابل بررسی ای است. اما به طور کلی بچه ها از شش ماهگی شروع به نشستن می کنند (با کمک و بی کمک). قبل از عکاسی مطمئن شوید کودک سقوط نمی کند تا آسیبی نبیند. همچنین در این سن می تواند به سینه خودش را بالا بکشد و حالت های جالبی داشته باشد. و دیگر توانایی کودک در این سن برقرای ارتباط کلامی با عکاس (پاسخگویی صورت به صداهای سمت عکاس) و تنوع حالت های صورت است.

سن مناسب بعدی نه ماهگی به بعد است. در این سن کودک با کمک می ایستد. تکیه به تنه درخت، مبل، صندلی و حتی انگشتان والدین. این سن یکی از محبوب ترین زمان ها برای عکاسی است.

سیزده ماهگی: یکی از اشتباهات والدین در عکاسی از کودکان این است که روز تولد یک سالگی به آتلیه می روند. به طور معمول بچه ها در یک سالگی راه نمی روند (بین یازده تا سیزده ماهگی نرمال است) و معمولا می توانند فقط ایستاده تعادلشان را حفظ کنند. اگر شما سیزده ماهگی را برای این موضوع انتخاب کنید. کودک شما با تناسب جالب سر و بدنش می تواند راه برود و عکس های جالبی ایجاد کند.

دو سالگی: اوج حرف گوش نکردن کودکان است. در این زمان شما فقط یک راه دارید: دوستی با کودک. با او بازی کنید. اعتمادش را جلب کنید. به او جایزه بدهید (با باج دادن اشتباه نکنید) و از انرژی بالای او در رفت و آمد به نفع خود استفاده کنید.

سه سالگی: سال های لجاجت است. می توانید بسیاری از خصلت های دو سالگی را به این رده سنی کودک نیز تعمیم دهید با این تفاوت که کودک در این سن لجبازتر و البته خجالتی تر است. مفهوم شرم در این سن در حال شکل گرفتن است.

چهار سالگی: کم کم کودک ها متفاوت می شوند. در این شرایط، شما بیشتر متوجه خلق و خو و تفاوت های کودکان می شوید. همچنان دوستی و اعتماد و بازی بهترین ترفند است.

پنج سالگی به بالا: به نظر من شروع دوران قابل پیشبینی عکاسی از کودک است. شما میتوانید در این سن ژست بدهید. کودک را در جایی ثابت نگه دارید. بر روی سکو یا پله ای به او ژست دهید و …
در این سن والدین دوست دارند خصلت های متفاوتی را از کودک ثبت کنند و ترجیح می دهند کمی بزرگسالانه تر با آن ها رفتار گردد. نورپردازی های بزرگسالان را گاهی در این بازه ی سنی تجربه کنید.

خلاقیت و داستان سرایی

از همه ی این موارد که بگذریم، شما باید توانایی ایجاد داستان های کوچک را داشته باشید. منظورم از داستان سرایی در عکاسی کودک یک واقعه ی بزرگ نیست. ارتباط های کوچک کودک با محیط هر کدام داستانی برای خودش دارد. آن ها را ثبت کنید و به تنوع آن ها فکر کنید.


بیشتر بخوانید: پروژه عکاسی ترسیم امید – عکاسی که نقاشی کودکان بیمار را به واقعیت نزدیک می کند

در نهایت به این جمله بسنده می کنم. اگر حوصله ی کافی ندارید، سراغ عکاسی کودک نروید. هم شما و هم کودک آسیب خواهد دید.

درباره : پیکس
صفحات سایت