مکس پیکس



شما چطور کاری می کنید که تصویر یک کوه برای بیننده همانقدر بزرگ به نظر برسد که شما می بینید؟ چطور از شر نویز در تصاویر منظره شب خود خلاص می شوید؟ چطور می توانید همه چیز را در فوکوس عالی و بی نقص از جلو به عقب به دست آورید؟ عنوان این مطلب را می توان ۵ کاری که شما نمی توانید در یک عکس انجام دهید نیز نامید، چون هر کدام از تکنیک های زیر به شدت به لایه بندی نوردهی های چندگانه بستگی دارد. اما اینها تکنیکی هایی هستند که من اغلب برای تبدیل دیدگاهم و سوالاتی مانند موارد فوق به واقعیت از آنها استفاده می کنم. بیایید شروع کنیم!


تکنیک های ترکیب نوردهی مطرح شده در این آموزش، به صورت کلی توضیح داده شده اند. برای اینکه بتوانید آموزش بیشتری با جزئیات بیشتر کسب نمایید، نام هر تکنیک به انگلیسی آورده شده که بتوانید در Youtube جستجو نمایید.

۱


فوکوس کامل از طریق انباشت فوکوس

نام انگلیسی: focus stacking

با تکنیکی که ریشه در عکاسی ماکرو دارد شروع می کنیم، که سوژه را شارپ ثبت کرده و پس زمینه مات را حفظ می کند. اما اگر بخواهید پس زمینه نیز شارپ باشد چه طور؟ اینجاست که به سراغ عکاسی منظره می رویم. با انباشت فوکوس، می توانید همه چیز را با نوردهی های چندگانه فورا اصلاح کنید.

استفاده از یک سه پایه محکم و عکاسی با یک ریموت کنترل تضمین می کند که دوربین حرکت نکند. برای به دست آوردن بهترین نتایج، تمام تنظیمات روی دوربین نیز بین عکس ها باید دقیقا یکسان باشد: تراز سفیدی (قابل اصلاح در پس پردازش هنگام عکاسی با فرمت RAW)، سرعت شاتر، ایزو و دیافراگم.

تنها تفاوت عکس ها، فاصله فوکوس است. با تنظیم فوکوس بر روی نزدیک ترین شیء در صحنه شروع کرده و منتظر بمانید تا باد فروکش کند (در صورت امکان). ریموت کنترل را فشار دهید و فوکوس را کمی دورتر بر روی صحنه تنظیم کنید. این روند را تکرار کنید تا زمانی که به فاصله فوکوس بی نهایت برسید.

خرابه های Eastwatch، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

البته. لنز واید خود را بر روی f/22 قرار دهید، آن را بر روی فاصله ابر کانونی اش تنظیم کنید و آن وقت همه چیز باید شارپ شود. درست است؟

خب، به این سادگی نیست. بستن دیافراگم اثرات جانبی نامطلوبی دارد. اول از همه، شما اجازه ورود نور کمتری را به داخل دوربین خواهید داد. در همان ایزو، این امر زمان نوردهی (سرعت شاتر) را طولانی خواهد کرد. حتی با کوچکترین نسیمی، المان های ظریف پیش زمینه مانند گل ها، علف ها و سرخس ها مطمئنا تکان می خورند و در واقع باعث می شوند که پیش زمینه کمتر از مثلا f/7.1 شارپ به نظر برسد.

آیا تا به حال عبارت نقطه بهینه لنز (sweet spot) را شنیده اید؟ این دیافراگمی است که در آن لنز شما کمترین میزان ابیراهی را ایجاد می کند، در حالیکه انکسار (شکست) را حداقل نگه می دارد؛ معمولا یک تا دو استاپ کمتر از دیافراگم کاملا باز. هرچند، در f/22 انکسار (diffraction) نقش تعیین کننده ای در شارپ بودن تصویر شما دارد.

دریچه، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

از آنجا که انباشت فوکوس در نقطه مطلوب لنز شما بسیار مفید خواهد بود، حتی ارزان ترین لنز هم به نظر می رسد که تصاویر بسیار شارپی می گیرد، و در دیافراگم های کوچکتر با عکس های تکی رقبای گران قیمت خود رقابت می کند. اما از آنجا که انکسار یک ویژگی فیزیکی مربوط به نحوه برخورد نور به سنسور است، حتی شارپ ترین لنزهای موجود هم نمی توانند در حداقل دیافراگم خود اینقدر شارپ باشند.

۲


نوردهی آنطور که در HDR با چشم انسان دیده می شود

نام انگلیسی: HDR

البته یک تکنیک ترکیب نوردهی آشناتر، عکاسی با محدوده دینامیکی بالاست. شما چه Photomatix یا HDR Expose را اجرا می کنید و چه از لایت روم برای ترکیب تصاویر خود با هم استفاده می کنید، من مطمئنم که در مورد گسترش محدوده دینامیکی تصاویر خود شنیده اید.

اغلب اوقات، ایده این است که شما مجموعه ای از نوردهی ها را ثبت می کنید که در آن تمام تنظیمات بر روی دوربین یکسان است، به جز سرعت شاتر. این به لحاظ نظری نوردهی درست هایلایت ها و همچنین سایه ها را در شدیدترین کنتراست ها ممکن می سازد. نام عکاسی در محدوده دینامیکی بالا از اینجا نشأت می گیرد: اگر یک عکس شامل تمام اطلاعات سایه ها یا هایلایت ها نباشد، محدوده دینامیکی برای صحنه ای که می خواهید از آن عکس بگیرید کافی نیست.

درخشش نور، اثر دنیل لان

در عمل، هر عکاس روش خاص خود را برای گسترش محدوده دینامیکی یک دوربین مشخص دارد. یک نرم افزار اختصاصی وجود دارد که قبلا اشاره کردم، اما عکاسانی از جمله خودم هستند که این کار را به طور کامل با دست انجام می دهند. ترفند این است که انتخاب نوردهی را بر اساس درخشش آن نوردهی انجام دهید. سپس قسمت های زیاد و کم نوردهی شده را پوشش دهید تا نوردهی های بهتر برای آن قسمت ها مشخص شود.

این یک فرآیند وقت گیر است، اما با تمرین کافی، تصاویر شما کم کم طبیعی تر از وقتی که کامپیوتر تصمیم می گیرد ترکیب در نهایت چطور به نظر برسد، احساس خواهند شد. و همه بدون آن هاله های ناخوشایند نگاشت تُن خودکار (automated tone mapping) خواهند بود.

Rainsience، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

زمانی در اواخر دهه ۲۰۰۰ بود که عکس های HDR بسیار جنجالی بودند. همه آن تصاویر بیش از حد پردازش شده را می خواستند و این تصاویر در رقابت محبوبیت برنده شدند. با این حال، شما می توانید با همان تکنیک نتایج طبیعی تری ایجاد کنید، یا تصاویری با همان کیفیت را با یک عکس به دست آورید. در اغلب موارد، دوربین های مدرن (به خصوص آنهایی که سنسور فول فریم دارند)، حتی به محدوده گسترده نوردهی های چندگانه نیازی ندارند – یک عکس برای ثبت محدوده دینامیکی بالا کفایت می کند.

همچنین می توانیم تصاویر سیلوئت بگیریم. به خصوص در مقابل یک خورشید در حال غروب قرمز روشن، رنگ های سیاه خالص در هر عکسی می تواند مناسب باشد. در نتیجه تصاویر دارای محدوده دینامیکی کمتر در واقع می توانند گرافیکی تر و تاثیرگذارتر به نظر برسند.

خلاصه: پس دوربین های مدرن تر برای ثبت محدوده دینامیکی بالاتر به تکنیک HDR نیاز ندارند و همینطور می توانیم عکس های سیلوئت بگیریم که مجدوده دینامیکی کمتری دارند که باز هم به HDR نیازی نیست.

نکته حرفه ای: خورشید را روشن ترین بخش تصویر و بازتاب ها را تاریک تر از آنچه که بازتاب می کنند، نگه دارید.

صومعه زمینی (خاکی)، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

من شخصا تنها زمانی از سرعت شاتر چندگانه استفاده می کنم که خورشید در آسمان است و بخش بزرگی از آسمان را بیش از حد نوردهی (overexpose) می کند. هرچند در این مثال، خورشید تنها از میان روزنه کوچکی در میان ابرهای سنگین در فاصله دور نمایان شده است، و به طور مستقیم بر روی یک کوه پوشیده از برف می تابد. اگر من برای آن هایلایت ها نوردهی کرده بودم، پیش زمینه ام خیلی تاریک میشد. روشن کردن آن پیش زمینه در قسمت سایه ها نویز ایجاد می کرد، و این چیزی است که من نمی خواهم.

۳


عدم وجود نویز در مناظر شبانه با انباشت کردن

نام انگلیسی: stacking noise reduction

نه، ما نمی خواهیم دوباره در مورد انباشت کردن فوکوس بحث کنیم. این کاملا متفاوت است. این تکنیک تنها زمانی جواب می دهد که تمام پارامترها یکسان باشند: تنظیمات دوربین، فاصله کانونی؛ همه چیز. حتی دمای دوربین هم برای به دست آوردن بهترین نتایج باید یکسان باشد. انباشت کردن (Stacking) با محاسبه تفاوت بین دو یا چند تصویر عمل می کند و به طور مستقیم از حوزه عکاسی از ستارگان می آید. البته تنها یک روش وجود ندارد – در این صورت همه چیز آسان میشد!

درخت هستی، اثر دنیل لان

ساده ترین روش میانگین گیری (averaging) است. بعد از هم تراز کردن ستارگان یا پیش زمینه، بسته به این که می خواهید نویز در کجا کاهش یابد، می توانید لایه پایینی را بر روی Opacity یا شفافیت ۱۰۰% تنظیم کنید. بعدی بر روی ۵۰%، سومی بر روی ۳۳% و چهارمی بر روی ۲۵% تنظیم می شود. بنابراین ۱۰۰ تقسیم بر شماره لایه های شما شده، و به عدد صحیح گرد می شود.

همچنین روش Kappa-Sigma Clipping، روش میانه (Median)، و چند روش دیگر وجود دارد که از الگوریتم های پیچیده تر استفاده می کنند، اما همه اینها برای به دست آوردن بهترین نتیجه از یک مجموعه تصویر خاص عمل می کنند.

سرنوشت، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

در طول روز، بله. اما اگر یک عکاس شبانه مشتاق و پرشور باشید، هیچ جایگزینی برای نتایج انباشت وجود ندارد. همانطور که نسبت سیگنال به نویز را در هر تصویر بعدی که به انباشت اضافه می کنید افزایش می دهید، می توانید جزئیات بیشتری از قسمت های بسیار پراکنده یک تصویر استخراج کنید. به عنوان مثال، راه شیری یا کهکشان آندرومدای همسایه ما را در نظر بگیرید. این با روش کاهش نویز در لایت روم یا نویز نینجا متفاوت است، چون آنها از شر کوچک ترین پیکسل ها بر اساس آنچه که در اطراف آنها قرار دارد، خلاص می شوند.

آیا ما نمی توانیم به جای این کار تنها سرعت شاتر را به چند دقیقه افزایش دهیم؟ خب، زمین در حال چرخش است، بنابراین ستاره های شما به صورت دنباله دار ظاهر خواهند شد. همچنین، یک سرعت شاتر طولانی تر بخش های الکترونیکی دوربین شما را بیشتر گرم خواهد کرد. این به نوعی نویز متفاوت تحت عنوان نویز حرارتی منجر می شود، که اصلاح آن حتی دشوارتر است.

سیگنال، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

تصاویر کمتر نویزدار می توانند داستان های مسحورکننده تری بگویند. و نویز کمتر همچنین بدین معنی است که شما می توانید تصویر را در اندازه بزرگتری چاپ کنید، قبل از این که نویز تصادفی به چشم بیاید.

۴


پس زمینه های بزرگ از طریق ترکیب فاصله کانونی

نام انگلیسی: focal length blending

هنگامی که شما به بیابان می روید، این عظمت محض است که می خواهید ثبت کنید: پیش زمینه های وسیع و کوه های حماسی. این مقیاسِ یک منظره خاص است که همه ما می خواهیم به اشتراک بگذاریم.

این تکنیک بهتر است با یک لنز تک زوم، مانند نیکون ۱۴-۲۴mm افسانه ای مورد استفاده قرار گیرد. من از Tamron 15-30mm کمی شارپ تر (و ارزان تر) برای این کار استفاده می کنم.

عقب نشینی (انزوای) بزرگ، اثر دنیل لان

اول، برای پیش زمینه در بازترین فاصله کانونی لنز عکس بگیرید. هر چقدر می خواهید نوردهی کنید.

سپس از سوژه های دورتر عکس بگیرید، و با زوم کردن اجازه دهید کل کادر را پر کنند. قبل از انجام این کار به این که می خواهید پیش زمینه و پس زمینه را در کجا با هم ترکیب کنید فکر کرده و مطمئن شوید که همپوشانی کافی برای منطبق شدن آنها با یکدیگر وجود دارد.

اگر می خواهید برای آسمان یک عکس دیگر بگیرید. ترکیب در همان فاصله کانونی ساده تر است، اما شما می توانید پا را فراتر گذاشته و دوباره باز (واید) عکس بگیرید – هرچند کار شما در پس پردازش بسیار زیاد می شود.

Hornset، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

این کاملا به شما بستگی دارد. من می توانم تصور کنم که این مورد زیاد با سلیقه شما جور نیست. چشم های ما دوربین نیستند. قشر بصری مغز ما یک تصویر را آنطور می سازد که ما منظره را قطعه به قطعه اسکن می کنیم. این نشان می دهد که شما می توانید صحنه را بازسازی کرده و شکوه و جلال آن را در دو بُعد ثبت کنید.

Aetherborn، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

بیشتر افراد مبتدی هستند که با انتخاب چیزی در یک صحنه و انتخاب بهترین بخش منظره مشکل دارند. به همین دلیل است که من به آنها آموزش می دهم که از یک لنز بلندتر استفاده کنند. من را یک آدم دورو صدا کنید، اما من نمی توانم یکی از اینها را انتخاب کنم. من عاشق آن پیش زمینه عظیم هستم، زمانی که یک لنز اولترا واید برمی دارم و آن را به زمین نزدیک می کنم. اما به محض این که این کار را انجام می دهم؛ کوه غول پیکر یا یخچال طبیعی در پس زمینه محو می شود.

۵


کوه های دراماتیک با ترکیب پرسپکتیو

نام انگلیسی: perspective blending

آیا تا به حال اسم لنز تیلت شیفت را شنیده اید؟ این ابزار مناسبی برای به دست آوردن نتایج مشابه با مورد قبل، در همان فاصله کانونی است. اما با این حال لازم نیست پولتان را خرج آن کنید، چون می توانید این کار را با یک لنز پرایم هم انجام دهید.

من لنز تیلت شیفت را مطرح کردم، چون عکاسان فرمت بزرگ مانند «عمو» انسل با آنچه که من می خواهم به شما بگویم کاملا آشنا بوده اند. شما نباید عکاسی پرتره را با یک لنز اولترا واید انجام دهید، چون چهره ها کشیده به نظر می رسند، نه؟ با توجه به این تکنیک، این چیز خوبی است. در ترکیب پرسپکتیو، ما از اعوجاج در لبه های کادر برای بازسازی کوه های بزرگ استفاده می کنیم، در حالیکه هنوز هم کمی از آسمان در بالای آنها وجود دارد.

محو شدن، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

با یک لنز تیلت شیفت، می توانید این کار را در یک عکس انجام دهید، اما پیش زمینه حاصل چندان واید (عریض) نخواهد بود. می توانید با چرخش لنز به سمت بالا و تغییر مکان آن به پایین، این مشکل را برطرف کنید، اما آن وقت کوه دوباره کوچک تر به نظر می رسد.

چرا این تکنیک مفید است؟

باز هم، ترکیب پرسپکتیو یکی از آن تکنیک هایی است که از چندین عکس برای ثبت یک فضای سه بُعدی در دو بُعد استفاده می کند. این تکنیک مفید است چون شما می توانید این کار را با یک لنز پرایم ۱۴ یا ۱۸ میلیمتری، بدون ورشکسته شدن انجام دهید.

جایزه: همه این کارها را انجام دهید

هنگامی که تمام این تکنیک های پیشرفته را به صورت جداگانه یاد گرفتید، می توانید آنها را با هم ترکیب کرده و تصاویر چشمگیری ایجاد کنید. به عنوان مثال، رایان دایار (Ryan Dyar) و تد گور (Ted Gore) در ترکیب نوردهی های چندگانه با نتایج خیره کننده استاد هستند.

من شخصا تنها زمانی که نتایج واقعا ارزش تلاش داشته باشند، عکس های چندگانه می گیرم. به عنوان مثال در عکس زیر، من نمی توانستم همین تصویر را به شما نشان دهم، اگر فقط یک بار آن را نوردهی کرده بودم.

روح آسمان، اثر دنیل لان

از آنجا که شفق قطبی یک نمایش پویاست (به خصوص در طول شرایط فعال یا طوفان های ژئومغناطیسی)، بهتر است که سرعت شاتر را افزایش ندهید. سرعت شاترهای طولانی تر از ۱۰ ثانیه ساختار شفق را لکه دار می کنند.

ما یک ایزو ۳۲۰۰ و یک سرعت شاتر حدود ۱۰ ثانیه داشتیم. این به یک دیافراگم f/2.8 منجر شد: کاملا باز. در این صورت شارپ به دست آوردن پیش زمینه بسیار سخت می شد، بنابراین من پیش زمینه را انباشت فوکوس کردم، در حالیکه آسمان شب را برای کاهش نویز، با استفاده از روش میانگین گیری انباشت کردم.

همینطور برای پرسپکتیو؛ من در نهایت یک عکس گرفتم که بیشتر زوم شده بود تا کوه پوشیده از برف در فاصله دور به همان اندازه که در محل عکاسی بود، بزرگ به نظر برسد.

آیا شما هیچ کدام از این نکات را امتحان کرده اید؟ نتایج خود را در قسمت نظرات با ما به اشتراک بگذارید!

نویسنده: دنیل لان (Daniël Laan)

درباره : پیکس

دسترسی به اینترنت پرسرعت لای فای به عنوان بهترین جایگزین امواج رادیویی، استفاده از اینترنت اشیاء را به میزان قابل ملاحظه‌ای تسهیل می‌کند.

نسل جدید ارتباطات بی‌سیم ما را با دنیایی آشنا می‌کند که در آن فقط از نور برای اتصال بی‌سیم به اینترنت و انتقال داده، استفاده می‌شود؛ بنابراین دیگر به مودم نیازی نخواهیم داشت و تنها با روشنایی حتی اندک، به‌راحتی می‌توانیم با سرعتی باورنکردنی یعنی سرعتی در حدود ۱۰۰ برابر سریع تر از Wi-Fi، به اینترنت دسترسی داشته باشیم.

این فناوری با استفاده از نور مرئی برای انتقال داده، سبب افزایش ۱۰ هزار برابری پهنای باند، کاهش هزینه و مصرف انرژی می‌گردد و به دلیل مانع‌شدن دیوار در مسیر عبور نور، امنیت بیشتری را نسبت به Wi-Fi در شبکه‌های محلی ایجاد می‌کند. نام این فناوری لای‌فای (Li-Fi) است که در ادامه به معرفی آن و نقش مهمی که می‌تواند در پیاده‌سازی اکوسیستم اینترنت اشیا ایفا کند، می‌پردازیم.

معرفی لای فای

لای‌فای (Li-Fi) برگرفته از دو کلمه Light و Fidelity است که توسط پروفسور دانشگاه ادینبورگ و از بنیان‌گذاران شرکت پیورلای فای «هارلد هاس» اختراع شد.

لای فای از مجموعه ارتباطات بی‌سیم نوری است که می‌تواند مکمل خوبی برای امواج رادیویی محسوب گردد. این فناوری از طیف نور مرئی، فروسرخ و نزدیک به فرابنفش استفاده می‌کند که توانایی انتقال حجم بالایی از داده را داراست و به‌ عنوان راه‌حلی برای محدودیت‌های پهنای باند فرکانس‌های رادیویی، به شمار می‌آید.

برای پیاده‌سازی لای فای به هیچ ساختار خاصی نیاز نداریم و به‌راحتی می‌توانیم این فناوری را به زیرساخت موجود اضافه کنیم.

چراغ‌های LED به‌عنوان بستری برای لای فای و انتقال داده با سرعت‌بالا، به‌حساب می‌آیند که شرایط کارکرد و استفاده لای فای ازLED، همانند لامپ‌های LED، با روشن و خاموش شدن‌های متناوب و با سرعت‌بالا، صورت می‌پذیرد که قابل‌تشخیص برای افراد نیست.

امروزه شاهد استفاده گسترده از لامپ‌های LED هستیم که تنها با اضافه کردن یک دستگاه کوچک به این لامپ‌های LED و اتصال به شبکه، می‌توانیم به‌راحتی از فناوری لای فای بهره‌مند شویم.

با فناوری لای فای، تنها امکانی که لازم داریم که به اینترنت دسترسی داشته باشیم، روشن بودن لامپ‌ها بوده که حتی گفته‌شده است لای فای می‌تواند با نور خورشید و یا در محیط روشن، امکان اتصال به اینترنت را نیز فراهم کند.

مسئله ای مهم در آینده نه چندان دور

افزایش روزافزون دستگاه‌ها در اکوسیستم اینترنت اشیا و اتصال آنان به اینترنت، نیازمند پهنای باند بالا است که این امر به دلیل توسعه ناپذیر بودن فرکانس‌های رادیویی، از عهده وای فای که با امواج رادیویی کار می‌کند، خارج است.

برای افزایش سرعت با استفاده از فناوری ۵G نیازمند برج‌های مخابراتی هستیم که باید در فاصله‌های ۵۰ متری از هم قرار بگیرند، اما تصور شهرهایی که در هر ۵۰ متر یک برج مخابراتی قرار دارد، قطعاً خیلی ناخوشایند خواهد بود؛ به همین دلیل لای فای با پهنای باند بالا و استفاده از یک سیستم نوردهی شهری به‌راحتی می‌تواند حجم زیادی از اطلاعات را در بین انبوهی از دستگاه‌ها و افراد در یک شبکه گسترده با سرعت بسیار بالا انتقال دهد.

در اثر احداث و نگهداری این برج‌های مخابراتی هزینه‌ها و انرژی‌های زیادی مصرف خواهد شد که با لای فای دیگر نیازی نیست برج‌های مخابراتی به این صورت و با این فاصله از یکدیگر قرار بگیرند؛ پس بالطبع شاهد کاهش هزینه و مصرف انرژی نیز خواهیم بود.

لای‌فای در کنار وای فای، به کمک پیاده‌سازی اینترنت اشیا می‌آید، بدین‌صورت که دانلود اطلاعات بر روی لای فای و آپلود اطلاعات بر روی وای فای صورت می گیرد؛ بنابراین لای فای با تمام مزایای خوبی که دارد، به‌تنهایی و بدون حضور وای فای نمی‌تواند گردش اطلاعات را به‌خوبی در بین دستگاه‌های اینترنت اشیا انجام دهد. این دو فناوری به موازات یکدیگر می‌توانند زمینه مناسبی را برای پیاده‌سازی اینترنت اشیا فراهم کنند.

در پایان خوشحال می‌شویم نظرات شما دوستان را در رابطه با فناوری لای فای، مزایا و چالش‌های دیگر این فناوری بدانیم. اگر ایده و نظری در مورد رفع چالش های پیش روی فناوری لای فای به ذهنتان رسیده است، خوشحال می‌شویم آن را با ما و سایر مخاطبان کلیک به اشتراک بگذارید.

 

منبع : کلیک

درباره : پیکس









فلاش ۴۷۰ex » آموزش عکاسی, آموزش نورپردازی, اموزش عکاسی پرتره, اموزشگاه عکاسی صنعتی





























 


































آموزش عکاسی دیجیتال






آموزش عکاسی










آموزش عکاسی دیجیتال





آموزش عکاسی





 










آموزش عکاسی








فلاش 470ex׀


فلاش ۴۷۰ex


 

 

 

 

 

 

 

 

 

كنون فلاش ۴۷۰ex را روانه بازار كرده در چند ماه اخير فلاشهاي كه از كمپاني كنون، نيكون و حتي پروفتو به بازار آمده فقط يك درجا زدن را نشان ميدهد در حاليكه بعضي شركت هاي ديگه كه اسم و برند قوي ندارند خيلي بهتر عمل كردند. 

 

 

 

            


 


 




 




 




برگشت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 




 











 


 






 


آموزش عکاسی, آموزش عکاسی دیجیتال, آموزش نورپردازی, مکس پیکس, مکس پیکس دیجیتال, آموزشگاه نورپردازی, دوره آموزش عکاسی, دوره جامع عكاسي, دوره عکاسی, فیگور, مدلینگ


 


  



All Right Reserved 2013,Majid
Nasiri



,
Design by




www.adco.ir





Link

Require Resolution 1024
×۷۶۸
or Higher



www.MajidNasiri.ir








پویایی و حرکت


 




درباره : پیکس

هرزمانی مطلبی منتشر شود شما اولین نفر خواهید بود آن را میخوانید

تاثیر دلار بر شروع عکاسی

شاید از خودمان بپرسیم تاثیر دلار بر شروع عکاسی چیست؟!
آخر اقتصاد و نوسانات دلار چه ارتباطی به موضوع عکاسی و هنر پیدا می‌کند.

مسلما نوسانات این چند وقت اخیر دلار به هر قشری لطمه خواهد زد اما در این مقاله ما صرفا به مقوله عکاسی می‌پردازیم.

اما لطفا در ادامه این نوشته همراه من باشید تا واقعیت‌هایی از این حرفه را برای شمایی که چه به
صورت حرفه ای(از این کار کسب درآمد دارید) و یا به صورت آماتور (برای علاقه بیشتر عکاسی می‌کنید) یا چه به صورت فری لنسر یا آزاد کار (که شاید شغل دوم شما باشد و اندکی کسب درآمد با عکاسی دارید) را بازگو کنم.

 

مقدمه: چرا عکاسی؟

عکاسی از دیرباز در ایران دارای محبوبیت زیادی داشته است و در عصر ما ابتدا با دوربین‌ها آنالوگ و بعد با دوربین‌های دیجیتال به محبوبیت زیادی رسیده است!
اما این محبوبیت کافی نبوده و هنوز وجودیت یک دوربین حرفه ای در خانه‌ها لمس نمی‌شد که اینترنت و
به خصوص شبکه‌های اجتماعی جان تازه ای به این موضوع دادند!

ابتدا از شبکه اجتماعی یاهو ۳۶۰! و بعد شبکه‌های اجتماعی مثل فیس بوک و کپی شده ایرانی آن کلوب باید نام برد!
اما باز هم هیچ کدام هنوز قدرت زیادی نداشتند تا کاربران را وادار کنند دوربین DSLR یا mirror less یا
حتی compact خریداری نمایند.

اما فقط کافی بود غول شرکت‌های اینترنتی فیس بوک شبکه اینستاگرام را به ارزش ۱ میلیارد دلار خریداری کند
حالا مردم با یک اپلیکیشن بدون به راحتی وارد اینستاگرام شدند.
(دوستان دقت فرمایید ماهیت این دو شبکه اجتماعی بسیار متفاوت هست و هنوز کاربران خارج از ایران
به عنوان یک وب سایت شبکه اجتماعی برای فعالیت بیشترین استفاده را از فیس بوک میبرند و
نه اینستاگرام, این موضوع به دلایلی در ایران برعکس می‌باشد)

محتوای این شبکه اجتماعی برپایه عکس و بعدا عکس+ویدئو تبدیل شد.

دقیقا در همین زمان بود که جنون عکاس شدن و عکاسی کردن البته با کیفیتی بیش از دوربین‌های همراه
در بین ایرانیان افزایش یافت.

اینستاگرام را می‌توان نعمتی دانست برای مدیریت کسب و کار و استارت آپ‌ها یا پرسونال برندینگ یا
شناسایی بهتر افراد با استعداد و عکاسانی که شاید خیلی بیشتر طول می‌کشید بدون اینستاگرام هنر خود
را به دیگران نمایش دهند. پس این جنون بی دلیل نبود.

 

خرید دوربین و ارزش دلار

تقریبا از اواخر دوره ی دوم ریاست آقای احمدی نژاد و دور اول آقای روحانی که قیمت تقریبای دلار بین ۳۶۰۰ تا ۴۰۰۰ تومان بود عکاسان برای خرید دوربین باید قیمتی معادل ۳ تا ۴ برابر (برحسب اینکه هر دلار = ۱۰۰۰ تومان باشد) را پرداخت می‌کردند!

با اینکه شرکت‌های بسیار زیادی در زمینه تولید دوربین فعال بودند اما در ایران دوربین‌های ۳۵ میلی متری و دو شرکت نیکون و کنون و به تازگی سونی دارای شهرت بیشتری بودند.

پس لازم می‌بینم ابعاد این فاجعه و بالا رفتن قیمت دلار را در سه دسته بندی مختلف برای سه سطح متفاوت عکاسی در ایران بدون در نظر گرفتن دوربین‌های قطع متوسط و قطع بزرگ و صرفا در ابعاد دوربین‌های ۳۵ میلی متری و قطع کوچک بیان کنم.

بیشتر بخوانید

در مقاله اولم  تبعات بالا رفتن دلار برای عکاسان تازه وارد یا کسانی که تازه میخواهند عکاس شوند را بهش پرداخت میکنم.
در مقاله دوم به تبعات بالا رفتن دلار برای عکاسان فری لنسر یا کسانی که عکاسی شغل دوم آنهاست می‌پردازم.
و در مقاله سوم تاثیر بالا رفتن دلار برای عکاسان حرفه ای را بهش خواهم پرداخت.

تبعات بالا رفتن دلار برای کسانی که تازه وارد عکاسی شدند یا می‌خواهند بشوند

 

کسانی که تازه وارد دنیای عکاسی شدند اگر گیر بعضی از فروشندگان چاپلوس نشوند و از کسان درستی مشورت بگیرند برای شروع عکاسی باید با یک دوربین سطح پایین شروع کنند. بر همین اساس من دو دوربین سطح پایین از دو برند مختلف و مورد بررسی قرار میدهم.

به فرض مثال دوربین‌های سطح پایین کنون یا نیکون سری‌های  D3400 نیکون یا ۱۳۰۰D کنون برای شروع عکاسی به عکاسان تازه کار پیشنهاد می‌شد در فروش جهانی کنون ۱۳۰۰ دی $۳۹۹.۹۹ و نیکون دی ۳۴۰۰  قیمت $۳۹۹.۹۵ به فروش می‌رسید باید تقریبا هر عکاس با کم شدن مالیات رقم حدودی ۹۰۰ هزار تومان تا ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای این دوربین هزینه پرداخت میکرد.

یعنی تقریبا ۳ تا ۴ برابر ارزش واقعی کالا.
اما اتفاقی که در چند روز گذشته رخ داد عکاسان را حیرت زده کرد و قیمت این اجناس بیش از ۵ تا ۶ برابر قیمت واقعی آنها در بازار‌های ایران به فروش می‌رسید! ارزش این کالاها در ایران قیمتی به خود گرفت که تا چندی قبل می‌شد دوربین به مراتب قوی تر و بهتر و سطح متوسط و چه بسا سطح بالای دوربین‌های نیکون و کنون را خریداری کرد.

بیایید نگاهی بی اندازیم به قیمت‌های این دو مدل در وب سایت‌ها مرتبط عکاسی:

قیمت دوربین D3400
دیجی کالا دوربین نیکون D3400

قیمت واقعی: ۴۰۰ هزار تومان
قیمت قدیم : ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان
قیمت جدید: ۳ میلیون ۷۹ هزار تومان
تقریبا بین ۷ تا ۸ برابر قیمت واقعی

nikon 3400

 

قیمت دوربین ۱۳۰۰D
وب سایت پیکسل: دوربین کنون ۱۳۰۰D

قیمت واقعی: ۴۰۰ هزار تومان
قیمت قدیم : ۹۰۰ تا ۱۲۰۰ هزار تومان
قیمت جدید: ۱ میلیون ۷۲۰ هزار تومان (انسان‌هایی کمی‌منصف که قیمت قدیم را تقریبا محاسبه می‌کنند.)
تقریبا بین ۴ تا ۵ برابر قیمت واقعی

قیمت دوربین ۱۳۰۰D
وب سایت کمشاپ: دوربین کنون ۱۳۰۰D

قیمت واقعی: ۴۰۰ هزار تومان
قیمت قدیم : ۹۰۰ تا ۱۲۰۰ هزار تومان
قیمت جدید: ۲ میلیون ۴۷۰ هزار تومان (انسان‌های کمی‌به نرخ کار کن که قیمت محصولات قدیم را به نرخ جدید می‌گیرند)
تقریبا بین ۶ تا ۷ برابر قیمت واقعی

1300D

 

در مقاله بعدی راجب مقایسه قیمتی دوربین‌های ۶D و  D610  می‌پردازم.
و مقایسه دوربین D7200 با دوربین ۷۵۰D خواهم پرداخت.

 

درباره : پیکس

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آناتولی، سومین دوره مسابقه بین المللی عکس خبری استانبول توسط خبرگزاری آناتولی ترکیه و با همکاری آژانس همکاری و هماهنگی این کشور (TİKA) در ۸ بخش مختلف و همچنین بخش ویژه «عکاس جوان» برگزار و در کل جوایز نقدی به ارزش ۱۳۳ هزار دلار به برندگان بخش های مختلف تعلق خواهد گرفت.

اسامی نفرات اول بخش های هشت گانه مسابقه با نام «عکس سال» در سوم مارچ ۲۰۱۷ اعلام و به نفرات برگزیده جایزه نقدی به مبلغ ۱۰۰۰۰ دلار اعطا خواهد شد.

سومین دوره مسابقه بین المللی عکس استانبول با اضافه شدن بخش های جدید برگزار می شود.

احمد سل، سردبیر سرویس اخبار رسانه ای خبرگزاری آناتولی با اعلام اینکه این مسابقه سال پیش در چهار بخش تک عکس خبری، آلبوم عکس خبری، تک عکس ورزشی و مجموعه عکس ورزشی برگزار شده بود، از اضافه شدن چهار بخش تک عکس طبیعت و محیط، آلبوم عکس طبیعت و محیط، تک عکس پرتره و آلبوم عکس پرتره خبر داد.

چهره های سرشناس دنیای عکس خبری هیئت داوران ۲۰۱۷ İstanbul Photo Awards را تشکیل خواهند داد.

سال گذشته چهره های مشهوری همچون لی هونگ‌شینگ، مدیر مرکز عکس شانگهای و دارنده نشان پولتیزر- جورج دی کرله «مدیر گتی ایمیج»، میشل اسکاتو، مدیر پخش‌ عکس و گسترش کار «ای اف پی»، گیوم هربات، برنده جایزه عکس ورلد پرس، احمد سل، مدیر تولید بخش اخبار بصری و فرات یورداکول، ویرایشگر بخش عکس خبرگزار آناتولی، لورنت فاندراستوک، خبرنگار عکاس جنگی سرشناس، جیمس ولفورد دارنده، عنوان «سردبیر عکس سال ۲۰۱۳» از سوی انجمن عکاسان ملی ایالات متحده آمریکا، نیکولاس خیمنز، مدیر بخش عکس روزنامه لوموند، دانیل برلوهاک، دارنده نشان پولیتزر و برنده جایزه عکس سال استانبول ۲۰۱۵ در هیئت داوران مسابقه حاضر بودند.

امسال نیز پیش بینی می شود که چهره های سرشناس دنیای عکس خبری در هیات داوران مسابقه بین المللی عکس استانبول حضور یابند.

منبع: خبرگزاری مهر

درباره : پیکس

مکس پیکس حرفه‌ای دوره جدید «کارگاه عملی عکاسی مقدماتی» تولید عکس و رو در رو شدن با سوژه را برگزار می‌کند. علاقه‌مندان می‌توانند با مطالعه دقیق اطلاعات زیر با تکمیل فرم و پرداخت شهریه ثبت نام کنند.

هنرجویانی که کلاس عکاسی مقدماتی را با موفقیت سپری کردند در این کارگاه عملی این فرصت را دارند تا با همراهی مدرس آموخته‌های کلاس مقدماتی را در محیط بیرون و در مکان‌های شلوغ به صورت عملی تجربه کنند و در رو در رو شدن با سوژه آمادگی و تسلط لازم را پیدا کنند.

این کارگاه عملی فرصت مناسبی است برای ورود جدی و حرفه‌ای به دنیای عکاسی و کسب تجربه‌های جدید

برای آشنایی بیشتر با این کارگاه می توانید روایت یک هنرجو از «کارگاه عملی عکاسی پایه» را بخوانید.

پیش نیاز: کلاس عکاسی مقدماتی

توجه: دو جلسه کلاس تئوری که در آموزشگاه برگزار می شود ساعت ۱۰.۳۰ تا ۱۲.۳۰ و دو جلسه عملی از ساعت ۸ تا ۱۳ روزهای پنجشنبه برگزار می‌شود.

 

 

درباره : پیکس

لنز دوربین

لنز (به انگلیسی: Lens) استوانه‌ای حاوی مجموعه‌ای از عدسیها است که نور را از خود عبور داده و به درون دوربین هدایت می‌کند و باعث می‌شود که تصویر به صورت واضح بر روی فیلم عکاسی یا گیرنده تصویر منعکس شود. کیفیت عکس، بیش‌تر به لنز بستگی دارد تا دوربین. لنز دوربین‌های کامپکت قابل تعویض نیستند، همچنین لنز برخی دوربین‌های ارزان‌قیمت را نیز نمی‌توان جدا کرد، اما لنز دوربین‌های تک ‌لنزی بازتابی (SLR) و بعضی دوربین‌های تک لنزی غیر بازتابی (سری کانتاکس) و دو لنزی غیر بازتابی (سری مامیا) قابل تعویض‌اند؛ عکاسان حرفه‌ای معمولاً چندین لنز با فواصل کانونی متفاوت، که بسته به شرایط موضوع بر روی دوربین نصب می‌شود، استفاده می‌کنند. در دوربین‌ دیجیتال با هربار عوض کردن لنز، مقداری غبار وارد بدنهٔ دوربین می‌شود و روی سنسور می‌نشیند. این مسئله در درازمدت کیفیت تصاویر را کاهش می‌دهد، بنابراین در تعویض لنز باید احتیاط کرد. همچنین هر لنزی را نمی‌توان به هر دوربینی وصل کرد، زیرا پایه‌های کنترلی لنز که برای برقراری ارتباط با سیستم الکترونیکی دوربین بکار می‌روند و همچنین محل اتصال فیزیکی لنز با دوربین، در دوربین‌ها و مدل‌های مختلف تفاوت دارند.

 

قدرت و کیفیت لنزها به عوامل گوناگونی بستگی دارد که مهم‌ترین آن‌ها فاصله کانونی و عدد دیافراگم است. فاصله کانونی برحسب میلیمتر است و معرف زاویه دید لنز است. هرچه فاصله کانونی لنز کمتر باشد، لنز زاویه دید بازتری دارد و به اصطلاح، لنزی وایدتر است و هرچقدر فاصله کانونی بیش‌تر باشد زاویه دید کوتاه‌تر خواهد بود . برخی از لنزها فاصله کانونی ثابتی دارند و برخی دیگر متغیرند، لنزهایی که فاصله کانونی متغیر دارند انعطاف‌پذیری بیش‌تری دارند و عکاس راحت‌تر می‌تواند کادربندی کند. در مقابل لنزهای با فاصله کانونی ثابت، کیفیت بالاتری دارند.

لنز عکاسی

مهم ترین قسمت تشکیل دهنده هر دوربین، لنز آن است چون کیفیت لنز تاثیر مستقیم بر تصویر خروجی از دوربین دارد.

  نامگذاری لنزها ؟

بازدید از صفحات اینترنتی مربوط به لنزها برای یک کاربر مبتدی می‌تواند کمی ترسناک به نظر برسد. نام لنزها اغلب شامل لیستی طولانی از حروف و اعداد است، که با اینکه جالب و جذاب به نظر می‌رسند اما می‌توانند برای یک تازه وارد کاملا گیج کننده نیز باشند. خوشبختانه برای شروع کار می‌توانید با خیال راحت بیشتر آنها را نادیده بگیرید، و عمدتا روی چند چیز تمرکز کنید:

فاصله کانونی – زاویه دید لنز را تعریف می‌کند. دهانه دیافراگم – میزان نور دریافتی لنز را تعیین می‌کند.

سیستم تثبیت تصویر – برخی لنزها به منظور خنثی کردن اثر محوشدگی ناشی از لرزش دست، مجهز به واحد تثبیت اپتیکی هستند.

فرمت – اندازه سنسوری را که لنز برای کار کردن با آن طراحی شده تعریف می کند.

مانت لنز – مشخص می کند که آیا لنز به لحاظ فیزیکی با دوربین شما سازگار است یا نه.

لنز

نحوه عملکرد لنز قانون اصلی دوربین پین‌هول.عبور پرتوهای نور از یک جسم از طریق یک سوراخ کوچک ،یک تصویر را شکل می‌دهد.

وظیفه اصلی لنز دوربین تشکیل تصویر است، همه دوربین‌ها (حتی ساده ترین آنها) دارای لنزهایی هستند که از چندین عدسی تشکیل شده‌اند. هر یک از این اجزا به رساندن پرتوهای نور، و بازسازی تصویر (تا آنجائی که ممکن است نزدیک به واقعیت باشد) در حسگر دوربین دیجیتال کمک می‌کنند. هدف نهائی به حداقل رساندن ناهنجاری‌های تصویری در حالیکه از عناصری با کیفیت حداقل استفاده شود، می‌باشد. خطاهای نوری زمانی ایجاد می‌شود که نقاطی از تصویر زمانی که از اجزای لنز عبور می‌کنند، معادلشان نقاطی که مبین دقیق خصوصیات آن نقاط باشد، نباشد که در نهایت سبب محو شدگی (عدم وضوح) و عدم کنتراست و اختلالات رنگی می‌شود.

 

فاصله کانونی نخستین عددی که در تشریح مشخصات یک لنز استفاده می‌شود فاصله کانونی آن است. این عدد به همراه اندازه سنسور، زاویه دید لنز را تعریف می‌کند، اعداد کوچکتر نشان دهنده زاویه وایدتر هستند. لنزهای زوم با استفاده از دو عدد نامگذاری می‌شوند که حداکثر محدوده فاصله کانونی را نشان می‌دهند، به عنوان مثال ۱۸-۵۵mm برای یک لنز کیت زوم نوعی. لنزهای با فاصله کانونی ثابت که زوم نمی‌کنند (و به لنزهای پرایم معروفند) تنها با یک عدد نشان داده می شوند (برای مثال ۵۰mm).

دهانه دیافراگم

دهانه دیافراگم یک لنز، دومین پارامتر اصلی در مشخصات آن است و تعیین می‌کند که لنز توانایی دریافت چه میزان نور را دارد. دهانه دیافراگم به شیوه‌های مختلفی نشان داده می‌شود، F4 ، F/4 و ۱:۴ همگی یک معنی می‌دهند. عدد کوچکتر نشان می‌دهد که حداکثر دهانه دیافراگم لنز، بزرگتر است و بنابراین نور بیشتری را دریافت می‌نماید.برای مثال یک لنز با دهانه دیافراگم F2.8 دو برابر یک لنز با دهانه دیافراگم F4 نور دریافت می‌نماید.

هرچه ماکزیمم دهانه دیافراگم یک لنز بیشتر باشد به شما اجازه می‌دهد که در نور کمتری عکسبرداری کنید و بدون استفاده از فلش در محیط مسقف عکس بگیرید. همچنین دهانه دیافراگم بازتر عمق میدان کمتری را ارائه می‌دهد که جنبه مهمی از عکسبرداری خلاقانه است.

لنز عکاسی

چگونه لنز مناسب انتخاب كنيم؟

در عكاسي فقط با عوض كردن لنز ميدان ديد شما از منظره يا تصويري كه مي خواهيد خلق كنيد تغيير خواهد كرد. درك تفاوت بين لنز ها به شما كمك مي كند در شرايط مختلف با انتخاب لنز مناسب بهترين عكس را بگيريد.

– ابتدا بايد سوژه عكاسي خود را انتخاب كنيد.

– اگر سوژه عكاسي شما در فاصله دوري از شما قرار دارد بايد از يك لنز تله ( Telephoto ) استفاده كنيد. تا سوژه را نزديكتر نشان دهيد. در اين صورت به لنزي با با فاصله كانوني بيش از ۵۵ ميليمتر نياز داريد.

– اگر مي خواهيد تصوير خود را عريض تر و پهن تر نشان دهيد بايد از يك لنز وايد ( Wide-Angele ) استفاده كنيد. لنزي وايد است كه فاصله كانوني آن كمتر از ۴۰ ميليمتر باشد.

– براي بيشتر عكس هاي عادي يك لنز معمولي با فاصله كانوني ۴۰ تا ۵۵ ميليمتر مناسب است. چون در اين حالت دهانه لنز بيشتر از هميشه باز مي شود و به شما اجاره مي دهد در شرايط نوري مختلف عكس هاي بهتري بگيريد.

– اگر مي خواهيد فقط يك لنز بخريد بهتر است از يك لنز زوم استفاده كنيد زيرا اين لنز ها انعطاف پذيري شما را زياد مي كنند و هزينه كمتري هم دارند. و در اين حالت فاصله كانوني شما به ميزان بزرگنمايي كه انتخاب مي كنيد بستگي دارد. و خود مي توانيد وضعيت لنز را از وايد تا تله تنظيم كنيد.

انواع لنز :

لنزها انواع و کاربردهای مختلفی دارند که عمده‌ترین تفاوتشان، فاصلهٔ کانونی آن‌ها است که از این نظر می‌توان لنزها را به چند گروه تقسیم کرد:

لنز نرمال

لنز نرمال لنزی است که فاصلهٔ کانونی آن ۳۵ تا ۵۵ میلیمتر یا تقریباً به اندازهٔ قطر فیلم باشد. اما اصولاً لنز نرمال مترادف با ۵۰ میلیمتر است. تصویری که لنز نرمال ایجاد می‌کند تقریبا همان چیزی است که چشم ما می‌بیند، بنابراین از این جنبه هم تصویر آن نرمال است.

لنز واید

لنز واید به لنزهایی گفته می‌شود که فاصلهٔ کانونی آنها از قطر سطح حساس عکاسی (نگاتیو یا سنسور) کوتاهتر باشد. این لنزها زاویهٔ دید بازی را در اختیار عکاس قرار می‌دهد و از پرمصرف ترین لنزها نزد عکاسان هستند و برای عکاسی منظره و عکاسی معماری استفاده می‌شود. از این لنز در مکان‌هایی که امکان عقب رفتن عکاس برای قرار گرفتن تمام سوژه مورد نظر در کادر نباشد کاربرد مناسبی دارد و با استفاده از این لنز می‌توان فضای بیشتری را در عکس جای داد. این لنزها بیش‌تر برای عکسبرداری از مناظر، مجالس، تاسیسات صنعتی، آثار باستانی و به طور کلی جاهایی که به وسعت میدان دید لنز نیاز است، کارایی بسیار خوبی دارند و استفاده از این لنزها در یک مورد اصلاً مناسب نیست و آن هم عکاسی پرتره‌است، زیرا برای عکاسی با لنزهای زاویهٔ باز، نزدیک شدن بیش از حد به موضوع است که این کار، اعوجاج شدید تصویر را به همراه خواهد داشت.عمق میدان وضوح این لنزها به مراتب بیشتر از سایر لنزهاست، به طوری که در بسیاری از شرایط تا فاصلهٔ بی‌نهایت لنز (گاه تا ۱۰۰ متر) در وضوح دائمی لنز قرار می‌گیرد.

لنزهای سوپر واید (آلترا واید) لنزهایی تا دامنه ۲۴ م م جزء لنزهای واید محسوب میشوند…لنزهای سوپر واید از این رنج کمتر هستند و حتی تا ۱۲ م م هم ساخته میشوند….اما رنج رایج در این گروه ۱۶ م م است……این لنزها هم در موارد گفته شده کاربرد بیشتری دارند….

لنز تله یک مجموعه از لنزهای تله لنز تله به لنزهایی گفته می‌شود که فاصلهٔ کانونی آنها از قطر تصویری که روی فیلم تشکیل می‌دهند بلندتر است، به عبارت دیگر هر لنزی که فاصلهٔ کانونی آن از فاصلهٔ کانونی لنز نرمال دوربین بلندتر باشد، برای آن دوربین لنز تله محسوب می‌شود. این لنزها به دو گونهٔ لنز تله کوتاه و لنز تله بلند تقسیم می‌شوند که لنزهای تله کوتاه در محدودهٔ ۸۵ تا ۲۵۰ میلیمتر و تله‌های بلند از ۳۰۰ تا ۱۰۰۰ میلیمتر هستند. هر دو گروه این لنزها کاربرد زیادی در عکاسی ورزشی و عکاسی حیات وحش دارند. زاویهٔ دید لنزهای تله بسته تر از زاویهٔ دید چشم انسان است و میدان دید محدودی دارند و در حقیقت هرچه بزرگ تر شوند، محدودیت میدان دید آنها هم بیش تر می‌شود. لذا این لنزها فضای بسته تری از صحنهٔ عکسبرداری را روی فیلم ثبت می‌کنند. به همین دلیل هم عملکرد این لنزها به گونه‌ای است که پرسپکتیو صحنه را به ظاهر فشرده تر از حد معمول آن می‌سازند. در نتیجه اجزای تصویری که تشکیل می‌دهند به نظر بزرگ تر می‌آید و فاصلهٔ بین آن‌ها نیز کمتر از حد معمول می‌شود. عمق میدان لنزهای تله به مراتب کمتر از عمق میدان سایر لنزهاست، به طوری که گاهی فقط چند سانتی متر از میدان دید جلوی دوربین در محدودهٔ وضوح لنز قرار می‌گیرد. این امر یکی از ویژگی‌های زیبا و خاص لنزهای تله به شمار می‌شود، زیرا این تمهید برای برجسته و متمایز کردن موضوع اصلی از محیط اطراف آن یا شاخص کردن قسمتی از جزئیات صحنهٔ عکسبرداری کاربرد بسیار خوبی دارد. لنزهای تله از نظر مشخصات فیزیکی، سنگین تر و بلندتر از لنزهای نرمال هستند و به همین دلیل هم تله‌های بسیار بلند، جایگاه ویژه‌ای برای نصب ‎تک‌پایه یا سه پایه‎ دارند.

لنز تله

لنز تله‌ای که فاصلهٔ کانونی آن دو برابر بیش تر از فاصلهٔ کانونی لنز نرمال باشد، تصویر را دو برابر بزرگ تر روی فیلم ثبت می‌کند. به همین نسبت هرچه فاصلهٔ کانونی لنز بلندتر شود، تصویری بزرگتر بدست می‌آید. از اینرو، لنزهای تله قادرند از فواصل نسبتا دور بخوبی قسمتی از یک صحنه را به تصویر درآورند. لنزهای تله برای عکسبرداری در جاهایی که نباید زیاد به موضوع نزدیک شد، مانند عکاسی ورزشی یا عکاسی حیات وحش، کارآیی بسیار خوبی دارند. همچنین از این لنزها در عکاسی پرتره هم استفاده می‌شود. هرچه فاصلهٔ کانونی لنزهای تله بلندتر شود، حداقل فاصلهٔ ممکن عکسبرداری با آنها نیز زیادتر می‌شود. لنزها ۸۰۰ و ۱۲۰۰ م م جزء لنزهای سوپر تله فتو هستند…..

لنز زوم به لنزی گفته می‌شود که دارای فاصله کانونی متغیر باشند. به عنوان مثال از ۲۴ تا ۱۲۰ میلیمتر یا ۸۰ تا ۲۰۰ میلیمتر. این لنزها داری فاصله کانونی متغیر هستند…رنج این لنزها میتواند از سوپر واید تا واید و یا از واید تا تله و یا از نرمال تا تله و…باشه….این لنزها تقریبا همه کاره هستند…..وبرای عکاسی معمولی و حتی حرفه ای مورد استفاده قرار میگیرند….تنظیم مقدار زوم لنز از طریق حلقه‌ای که بر روی استوانهٔ لنز قرار دارد انجام می‌شود که با چرخاندن آن فاصلهٔ کانونی لنز هم تغییر می‌کند.لنزهای زوم لنزهایی هستند که فاصلهٔ کانونی آن‌ها متغیر است. در ساختمان این لنزها چندین گروه از عدسی‌های مختلف بطور شناور بکار رفته‌است که این امر تغییر فاصلهٔ کانونی را امکان پذیر می‌سازد. این لنزها را با دو عدد کوتاه ترین و بلندترین فاصلهٔ کانونی آن‌ها مشخص می‌کنند، برای نمونه یک لنز زوم ۱۸-۱۳۵ میلیمتری، امکان استفادهٔ پیوسته از تمام فواصل کانونی بین ۱۸ تا ۱۳۵ میلیمتری را فراهم می‌کند، بدین ترتیب، یک لنز زوم به تنهایی کار چندین لنز را انجام می دهد. مثال سوپر واید تا واید(۳۵-۱۶/۴۰-۱۷/و برای کراپهای ۱٫۶ و ۱٫۵ میتوان از ۲۴-۱۲/۲۰-۱۰/۲۲-۱۰/و…نام برد) مثال واید تا تله…۷۰-۲۴/۱۰۵-۲۴/۱۰۵-۲۸/۲۰۰-۱۸/…. مثال واید تا تله…۳۰۰-۲۸/۲۰۰-۲۸….. مثال نرمال تا تله….۲۰۰-۵۵/۵۰۰-۵۰ و برای کراپهای ۱٫۶ و ۱٫۵ میتوان از ۲۰۰-۲۸ نام برد… مثال زوم تا سوپر زوم میتوان ۴۰۰-۱۰۰/۳۰۰-۱۰۰ /۴۰۰-۱۳۵/۵۰۰-۱۷۰/و…نام برد….از این لنز ها به عنوان تله فتو زوم لنز هم یاد آوری میشود…

لنز پرسپکتیو    لنز پرسپکتیو

لنز اصلاح پرسپکتیو: لنز تصحیح پرسپکتیو یا لنز PC لنزی است که خطاهای پرسپکتیوی را اصلاح می‌کند و در عکاسی معماری کاربرد دارد. نمایی که از آثار معماری عکسبرداری می‌شود معمولاً با مرکز اثر زاویه دارد و به همین خاطر پرسپکتیوی ایجاد می‌شود که مطلوب نیست. این لنز قابلیت چرخش به جوانب یا بالا و پایین (Shift, Tilt, Swing, Rise/Fall) و یا هردو را دارند.

 لنز ماکرو لنزی است که علاوه برداشتن همهٔ مشخصات لنزهای معمولی، امکان فوکوس کردن در فاصله‌های کم و قابلیت بزرگنمایی اشیا که برای عکاسی ماکرو لازم است را نیز دارد. این لنزها بزرگنمایی برابر با اندازه واقعی شیع در فاصله خاصی ایجاد میکنند….کاربرد این لنزها …عکاسی از اشیایی کوچکی که قصد بزرگنمایی آنها باشد و یا موجوداتی که امکان نزدیک شدن به آنها نیست…مثل پروانه …ملخ و…..(نه شیر و ببر)… این لنزها بزرگترین اندازه رو در فاصله خاصی از دهانه لنز ایجاد میکند…. رنج این لنزها از ۵۰ م م تا ۱۸۰ م م است…. تفاوت یزرگنمایی این لنزها با توجه به فاصله کانونی آن در مسافت خاصی میباشد….یعنی تمام این لنزها بزرگنمایی ۱ به ۱ از تصاویر ایجاد میکنند…

لنز چشم ماهی

  لنز چشم ماهی (به انگلیسی: Fisheye lens) لنزهایی هستند که حداکثر زاویهٔ دید را به بیننده می‌دهند. معمولا فاصله کانونی آنها بین ۶ تا ۱۶ میلیمتر است. دلیل نام گذاری این لنزها، شباهت آنها به چشم ماهی و محدب بودن عدسی بیرونی لنز می‌باشد هرچه محدب بودن این عدسی بیشتر باشد زاویهٔ دید، بازتر و انحنای خطوط بیشتر خواهد بود. عکس حاصل از این لنزها به شکل دایره‌وار می‌باشد که از این لنز برای ایجاد جلوه‌های ویژه تصویری استفاده می‌گردد. نمونه چشمی درب منازل مثلا لنز ۶۰ م م در فاصله ۷ سانتیمتری از دهانه بیشترین بزرگنمایی و لنز ۱۰۰ م م در ۱۲ …و لنز ۱۸۰ در ۲۲ سانتی چنین بزرگنمایی ایجاد میکند…. طبیعی است که با یک لنز ۶۰ م م نمیشه بزرگنمایی ۱ به ۱ از یک پروانه داشت…چون پروانه…… اما با لنز ۱۸۰ این کار امکانپذیر است…..

لنزهای فیکس….. رنج این لنزها از ۱۵ م م شروع میشه و در کانن تا ۱۲۰۰ م م و در سیگما تا ۸۰۰ م م ختم میشه….. این لنزها دارای دیافراگم بزرگی هستند و تا ۲۰۰ و ۳۰۰ م م حتی دیافراگم ۲٫۸ رو نیز دارند….. این لنزها امکان استفاده از شاترهای سریع رو در نور کم فراهم میکنند…. لنزهای فیکس پرتره…. از این لنزها برای عکاسی از پرتره استفاده میکنند…رنج این لنزها از ۸۵ م م تا ۲۰۰ م م است که بیشترین استفاده آن رنج ۱۳۵ م م است…..البته از لنزهای زوم هم برای این کار استفاده میکنند…اما این لنزها دارای کیفیت برتری نسبت به بقیه لنزها هستند….

چند نکته : -هنگامی که از لنز تله براي عكاسي استفاده مي كنيد بايد بيشتر دقت كنيد و دوربين را كاملاً ثابت نگه داريد.

– از لنز وايد بايد زماني استفاده كنيد كه در فضاي محدودي مانند اتاق قرار داريد و نمي توانيد به اندازه كافي عقب برويد تا از منظره اي كه از پنجره ديده مي شود عكس بگيريد و يا مي خواهيد در عكس خود عمق و حالت سه بعدي را با اغراق نمايش دهيد.

وقتي كه از يك لنز زوم استفاده مي كنيد بايد سرعت شاتر خود را بالا ببريد اين عمل باعث محدود شدن نور ورودي به سنسور هاي دوربين مي شود ولي در عوض اثر لرزش در عكس كمتر مي شود و مي توانيد بدون احتياج به سه پايه عكس بگيريد.

چسبانده شده ها

برترین ها


درباره : پیکس

لنز‌های پرایم و زوم ماهیت متفاوتی دارند و دلایل خوبی برای استفاده از هر یک وجود دارد.

چالش لنز زوم در برابر لنز پرایم یک بحث ناتمام در عکاسی و یکی از مسائلی است که تاکنون به‌طور قاطع حل نشده است. لزوما همه چیز به این سمت می‌رود که کیفیت مهم‌تر است یا تنوع. لاکلان تول عکاس حیات‌ وحش، مسابقات ورزشی و غذا است که در این مقاله به مقایسه لنز‌های پرایم و زوم می‌پردازد. این عکاس باسابقه به‌تازگی وب‌سایتی شخصی برای راهنمایی عکاسان آماتور و مؤلفه‌های افزایش خلاقیت در عکاسی راه‌اندازی کرده است.

مقاله‌های مرتبط:

اخیرا، کیفیت عکس در حال تبدیل شدن به پرطرفدارترین جنبه‌ی عکاسی است. هم‌زمان با رونمایی سیگما از لنزهای پرایم بسیار با‌کیفیت و خاص سری آرت (Art) و تولید دوربین‌های ۳۶، ۴۲ و حتی ۵۰ مگاپیکسلی توسط شرکت‌های تولید دوربین، دیگر انتخاب‌های بیشتری برای گرفتن عکس‌های دقیق و خاص وجود ندارد. البته اگر شما چنین دوربین با وضوح بالایی داشته باشید، انتظار دارید که بیشتر این امکانات را داشته باشد. به‌طور کلی این بدان معنا است که باید از لنز پرایم استفاده کنید. لنزهای پرایم فقط به بهینه‌سازی فاصله کانونی نیاز دارند و از نظر طراحی بسیار ساده‌تر هستند؛ بنابراین تقریبا همیشه بسیار باکیفیت‌ و شارپ‌تر از لنزهای زوم با قیمت مشابه هستند.

لنز پرایم تا زمانی مناسب است که بتوانید دقیقا سوژه را در قاب قرار دهید. به‌محض اینکه سوژه خیلی دور یا خیلی نزدیک شود، لنز پرایم دیگر کاربردی ندارد.

عکسی زیر را به‌عنوان نمونه مشاهده کنید:

لنز زوم

۵۰۰ میلی‌متر انتهای بازه‌ی لنز ۵۰۰-۲۰۰ میلی‌متری، یک دید بسیار خوب از منظره‌ی این گوزن می‌دهد. برای این عکس خاص، یک لنز پرایم ۵۰۰ میلی‌متری f/4، وضوح، سرعت، زیبایی و جلوه‌ی بهتر در کنار فوکوس خودکار سریع‌تری به ما می‌دهد. پس برای خلق چنین تصویری، لنز پرایم بهتر است.

سریع قضاوت نکنید! ببینید وقتی به یک شیء غیرمنتظره مانند گوزن دوم برخورد می‌کنیم چه اتفاقی می‌افتد؟

لنز روم

به‌طور ناگهانی لنز ۵۰۰ میلی‌متری مناسب نخواهد بود و برای گرفتن عکس بهتر مجبور به کوچک کردن آن تا ۳۲۰ میلی‌متر می‌شویم. البته می‌توانید با گام برداشتن به عقب یا جلو، کادر خود را تنظیم کنید. اما در این سناریو من در یک پیاده‌رو بودم که جاده هم درست پشت سر من قرار داشت. این یک مسئله معمولی نیست. زوم کردن با پاها (حرکت برای تغییر کادر) در حالت تئوری بسیار خوب است؛ اما اغلب در ژانر‌های مختلف عکاسی، محیط ما از این امر جلوگیری می‌کند. از این‌رو به تعویض لنز‌ نیاز خواهید داشت و البته ریسک از دست دادن لحظات مهم همواره در کمین است.

احتمالا هیچ مثال کاربردی‌تر از عکاسی ورزشی وجود ندارد؛ هنگام عکاسی از مسابقه، هیچ زمانی برای تعویض لنز و هیچ راهی برای نزدیک‌تر یا دورتر شدن از سوژه ندارید.

بررسی عکاسی از چند بازی فوتبال با دوربین نیکون ۵۰۰-۲۰۰ نشان داد که بیشتر عکس‌های خود را در بازه‌ی ۴۰۰-۳۰۰ میلی‌متر، ۲۵ درصد در ۵۰۰ و ۱۰ درصد را در فاصله‌ی کانونی ۳۰۰-۲۰۰ میلی‌متری ثبت کرده بودیم. برای پوشش این محدوده با لنز پرایم به دو یا سه لنز احتیاج دارید و مجبور به برش بسیاری از عکس‌های خود خواهید شد. به‌علاوه، عملیات زوم همواره بسیار سریع‌تر از تعویض دوربین‌ها است (و اگر چندین دوربین نداشته باشید و مجبور به تعویض لنز باشید، حتی بدتر و زمان‌برتر است).

لنز زوم

به همین دلیل عموما لنزهایی مانند ۴۰۰-۲۰۰ میلی‌متری f/4 برای عکاسی ورزشی به کار می‌روند. باوجود اینکه لنزهای پرایم ۳۰۰ و ۴۰۰ میلی‌متری f/2.8 سریع‌تر، دقیق‌تر و معمولا ازهرجهت بهتر هستند، انعطاف لازم را برای پوشش کامل بازی‌های ورزشی فراهم نمی‌کنند.

همان‌طور که گفته شد، دستگاه‌های مخابره‌ی عکس از راه دور پرایم هنوز هم کاربردی هستند. می‌توانند در عکاسی ورزشی استفاده شوند و تصاویر رؤیایی‌ ثبت کنند. بنابراین گرفتن عکس با کیفیت متوسط با لنز پرایم از عکس متوسط با لنز زوم بهتر است؛ البته لحظاتی هستند که به دلیل محدودیت فاصله کانونی، قادر به ثبت دقیق آن‌ها نیستید.

برش عکس فقط دورنمای تصویر را به شما می‌دهد و دیگر هیچ راهی برای دستیابی به عکس عریض‌تر با لنز پرایم وجود ندارد. پس شما باید بین اینکه بهترین کیفیت ممکن را به بهای چند فرصت عکاسی می‌خواهید یا فرصت‌های بیشتری برای گرفتن عکس‌های بیشتر با کیفیت پایین‌تر، یکی را انتخاب کنید.

برخی لنز‌های بسیار خوب زوم نیکون ۵۰۰-۲۰۰ به دقت لنز‌های پرایم نیستند؛ اما خیلی خوب هستند. لنز‌های ۴۰۰-۲۰۰ میلی‌متری هم در بیشتر موارد خوب هستند. با لنز‌های این‌چنینی، گرفتن عکس‌های رضایت‌بخش کار دشواری نیست. اما برای لنز‌هایی که به این خوبی نیستند چطور؟

در طول سفر به مناطق کوهستانی اسکاتلند، با لنز سیگما که نسخه‌ی قبل از آرت است، عکس گرفتم. در ۱۲ میلی‌متری بسیار عالی بود؛ اما در ۲۴ میلی‌متری دقت آن بالا نیست. انواع مختلفی از لنز‌های دقیق‌تر پرایم نیز وجود دارند که قسمت‌هایی از فاصله‌ی کانونی را پوشش می‌دهند.

در زیر یک عکس در ۱۲ میلی‌متری مشاهده می‌کنید:

لنز زوم

در یک روز کاملا دلگیر در اسکاتلند و با‌ وجود باد و حرکت آب، گرفتن تصویر پانوراما کار دشواری بود؛ اما به لطف لنز ۱۲ میلی‌متری در دسترس، صحنه‌ی مورد نظر با یک اکسپوژر ثبت شد. ممکن است فکر کنید که با وجود مناظر پویای اسکاتلند، یک لنز پرایم ۱۲ میلی‌متری کافی است؛ اما در حقیقت، به‌دفعات مجبور به استفاده از لنز ۲۴ میلی‌متری شدم.

به‌عنوان مثال در این عکس از آیلین دونان، قلعه به‌طور محسوسی در لنز ۱۲ میلی‌متری کوچک شده است. بزرگ‌نمایی تا ۲۴ میلی‌متر تنها راه مؤثر برای گرفتن عکسی است که کاربردی باشد.

لنز زوم

با اینکه می‌توانید با تعدادی لنز پرایم عکس‌هایی بهتری ثبت کنید؛ اما فراموش نکنید که باید همه چیز را در توشه‌ی سفر خود همراه داشته باشید و با آن به کوهستان سفر کنید. من دو لنز دیگر با فاصله کانونی بیشتر برای عکاسی از شهر ادینبرو آورده بودم که طبعا دلیل سنگین‌تر شدن کوله‌بار من بودند.

 شاید به همراه بردن تنها یک لنز زوم، احتمال گرفتن عکس باکیفیت را کاهش بدهد؛ اما هنگامی که برای عکاسی در سفر استفاده می‌شود، قطعا یک انتخاب کاربردی است.

در پایان به‌عنوان نتیجه‌گیری، لنزهای پرایم ابزاری رؤیایی هستند که می‌توانند در دست شگفتی بیافرینند؛ اما این بدان معنا نیست که برای هر موقعیتی بهترین وسیله هستند. در بسیاری از موارد یک لنز زوم با وجود کیفیت پایین اجازه ثبت لحظات جذاب بیشتری به ما می‌دهد. برای مواقعی که شما نیاز به عکس بسیار خاصی دارید، لنز پرایم را بردارید و قدرت نور خالص آن را رها کنید.

فقط عمومی‌تر بودن کاربرد لنزهای زوم را فراموش نکنید. این لنزها زمانی که همه چیز غیر قابل پیش‌بینی است، پشتیبان شما و آماده هستند که هر نوع تصویری را به ثبت برسانید.

درباره : پیکس


من طرفدار پر و پا قرص تایپوگرافی چند بُعدی هستم، یعنی متن های ساخته شده از گل ها، شکلات، سیم یا موارد دیگری که می توانید به یک روش خاص آنها را شکل دهید. شروع کار ممکن است دشوار به نظر برسد، اما در واقع خیلی ساده تر از چیزی است که به نظر می رسد. بیایید با یک امضای بهاری ساخته شده با خاک گیاهان در باغچه شروع کنیم.


۱

لوازم و تجهیزات


    شما به این موارد نیاز دارید:

  • کاغذ، مداد، و یک چاقوی طراحی برای قالب؛

  • خاک برای متن؛

  • اقلامی برای عکس اجسام بی جان (مانند ابزار باغبانی، گلدان، چند برگ سبز)؛

  • دوربین؛

  • هر گونه منبع نور؛

  • سه پایه

۲

قالب

اول، شما به یک قالب نیاز دارید. من نمی توانم طراحی کنم و حروف را زیاد تمیز بنویسم، بنابراین چند حرف تایپ شده را ترسیم کردم. سعی کنید تمام (یا بیشتر) حروف شما به هم متصل باشند، بنابراین برداشتن قالب پس از شکل دادن به متن آسان تر خواهد بود.

متنی را که می خواهید استفاده کنید روی کاغذ بکشید و آن را با استفاده از چاقوی طراحی ببرید. صبور باشید: این کار ممکن است کمی زمان ببرد، اما تصویر نهایی ارزشش را دارد.

مکس پیکس: برای عکس بهاری فوق قالب از لوگوی مکس پیکس ساخته شده است.

۳

ترکیب بندی

من ترجیح می دهم قبل از پر کردن قالب، ترکیب بندی را تنظیم کنم. به این ترتیب، حرکت دادن اشیاء بدون ترس از خراب شدن متن، راحت است. قالب خود را در مرکز ترکیب بندی نگه دارید و اشیاء دیگر را در اطراف آن قرار دهید، با بزرگترین آنها (مانند یک بیلچه و شن کش) شروع کنید و به ترتیب به سراغ جزئیات کوچکتر (مانند برگ ها و بطری های کوچک) بروید.

همه چیز را در جای خودش قرار دادید؟ عالی است! بعد، قالب را با خاک پر کنید و به آرامی (خیلی خیلی آرام) کاغذ را بردارید.

تادا! متن بهاری شما آماده است.

۴

نورپردازی

شما تقریبا می توانید از هر چیدمان نورپردازی که دوست دارید استفاده کنید. من می خواستم بطری های شیشه ای ام کمی بدرخشند، بنابراین از یک نور بسیار شدید در سمت راست استفاده کردم. من از یک اسپیدلایت در یک استریپ باکس قرار گرفته در ارتفاع خیلی پایین، هم سطح با پس زمینه (عملا در فاصله ۳۰ سانتیمتری از کف زمین) استفاده کردم. برای شدیدتر کردن این نور کلیدی، پارچه پخش کننده را از روی استریپ باکسم برداشتم.

برای متعادل کردن آن نور و از بین بردن سایه ها، از یک اسپیدلایت دیگر در پشت یک دیفیوزر بزرگ (پخش کننده نور) در سمت چپ استفاده کردم. آخرین مورد یک رفلکتور در پایین است.

۵

عکاسی و پس پردازش

مطمئن شوید که ترکیب بندی و نورپردازی خود را دوست دارید – از کمی زیاد نوردهی کردن درخشش نور (بر روی بطری ها) نترسید و یک عکس بگیرید! این آموزش تقریبا به هیچ پس پردازشی نیاز ندارد، فقط تنظیم سریع رنگ و کنتراست لازم است. بفرمایید!

این آموزش را پسندیدید؟

برای مطالعه سایر آموزش های عکاسی اجسام بی جان دینا بلنکو اینجا کلیک نمایید.

نویسنده: دینا بلنکو (Dina Belenko)

درباره : پیکس

نرم افزار اینستاگرام که یکی از محبوب ترین نرم افزار ها در دسته شبکه های اجتماعی میباشد نیز کاربران فراوانی را به سوی خود کشانده است و توانسته جایگاه مناسبی میان نرم افزار ها برای خود پیدا کند.

اینستاگرام با انتشار نسخه ۳۹ برای سیستم عامل های iOS و Android همراه با بروزرسانی آن یک حالت پرتره ، عمق و بوکه که اکثر اینها را در سری گوشی های رده بالا مانند iPhone X و Samsung S9 بصورت پیش فرض مشاهده میکنیم.

در حالی که در حالت بوکه گوشی های هوشمند رده بالا که دارای دو دوربین هستند ، تنظیم دوربین بصورت مجزا بوده و بر پایه سخت افراز بکار رفته این عمل انجام میشود و جلوه های ویژه صورت میگیرد، اینستاگرام نیز تنها از راه تشخیص چهره استفاده میکند و خیلی نباید انتظار زیادی داشت که عملکرد آن همانند یک دوربین DSLR حرفه ای یا یک گوشی که دو دوربین مجزا دارد باشد اما با این حال برای گوشی هایی که تک دوربین هستند مناسب و قابل استفاده خواهد بود.

حالت Focus در کنار گزینه Superzoom موجود است، با هر دو دوربین گوشی کار میکندو هنگامی که چهره را شناسایی کند پس زمینه بصورت خودکار تار میشود. حالت تمرکز بر روی ایفون های سری SE, 6S, 7, 8 و iPhone X کار میکند، و همچنین در گوشی های رده بالایی که از سیستم عامل اندروید استفاده میکنند نیز وجود دارد..

به طور خلاصه حالت فوکوس یکی از ویژگی های خوب اینستاگرام به شمار می آید، اما اگر گوشی شما از حالت پرتره پشتیبانی میکند و دارای دوربین مجزا میباشد بهتر است که از حالت فوکوس ایتستاگرام استفاده نکنید و عکس های گرفته شده توسط دوربین گوشی را که در گالری یا Camera roll میباشد بصورت مستقیم در اینستاگرام قرار دهید. برای اطلاعات بیشتر میتوانید به بلاگ اینستاگرام رفته و مطلب را مشاهده کنید و این ویژگی را امتحان کنید.

درباره : پیکس
صفحات سایت