مکس پیکس


پاسخ عکاسان معروف مارتین پار، سیندی شرمن و رضا دقتی به پرسش‌های سایت عکاسی

اختصاصی سایت عکاسی – از زمانی که فعالیت اینستاگرام به عنوان رسانه‌ای متکی بر عکس آغاز شد، پرسش‌های مختلفی درباره‌ی ماهیت عکاسی در اینستاگرام و تأثیرگذاری این روش ارتباطی بر کلیت عکاسی مطرح شد. به ویژه پس از آن‌که عکاسانی معروف و حرفه‌ای نیز با کارکرد‌هایی متفاوت در آن شروع به فعالیت کردند. در این راستا، پرسش‌هایی را برای تعدادی از عکاسان معروف و شناخته‌شده‌ که در اینستاگرام نیز حساب کاربری دارند، ارسال کردیم تا دیدگاه این عکاسان را درباره‌ی اینستاگرام و تاثیرات آن بر عکاسی جویا شویم. در ادامه، ابتدا پرسش‌هایی را مشاهده می‌کنید که به صورت مشترک برای این عکاسان فرستاده شده و پس از آن، پاسخ‌های عکاسان را در این بخش و بخش‌های آتی، بدون ترتیب خاصی در درج اسامی، می‌توانید بخوانید. (بخش اول) لازم به ذکر است پرسش‌ها اواخر خردادماه ۱۳۹۷ برای عکاسان فرستاده شده و تصاویر و اطلاعات حاضر مربوط به بازه‌ی زمانی فوق است.

 

پرسش‌ها:
۱. ممکن است نظر شما را درباره‌ی اینستاگرام به عنوان رسانه‌‌ای برای به اشتراک‌گذاری عکس بدانیم؟
۲. از دیدگاه شما اینستاگرام در عکاسی معاصر چه نقشی ایفا می‌کند؟
۳. شما برای چه مقاصدی در اینستاگرام، عکس به اشتراک می‌گذارید؟
۴. درباره‌ی کسانی که شهرت و هم‌چنین راه خود در عکاسی را از طریق به اشتراک گذاشتن تصاویر در اینستاگرام پیدا می‌کنند چه نظری دارید؟

 

مارتین پار
حساب کاربری: martinparrstudio
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۳۹۶ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۹۰۰۰ لایک

پاسخ‌ها (بدون هیچ توضیحی تنها پاسخ دو سوال را فرستادند):
۲. نقش خوبی را ایفا می‌کند؛ به عکاسانی که شناخته شده نیستند، فرصت درخشیدن می‌دهد.

۴. به طرز عجیبی هیچ‌وقت در اینستاگرام عکاس معاصر جدیدی را کشف نکرده‌ام که با آثارش در اینستاگرام تحت تاثیر قرار بگیرم. هرچند که باید در اینستاگرام وجود داشته باشند.

 

سیندی شرمن
حساب کاربری: cindysherman
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۲۲۹ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۱۵۰۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. به نظرم اینستاگرام برای به اشتراک‌ گذاشتن، یاد گرفتن و الهام گرفتن از تصاویر دیگران ایده‌آل است.

۲. نمی‌دانم که چطور اینستاگرام بر کارهایی که در عکاسی معاصر در حال انجام است تأثیر می‌گذارد، به جز اینکه فضای بیشتری را برای دیدن آثار فراهم می‌کند.

۳. از اینستاگرام برای سرگرمی استفاده می‌کنم؛ پیش‌طرح‌های عکاسانه می‌سازم، با اپلیکیشن‌ها بازی می‌کنم و به ندرت چیزی از زندگی روزانه‌ام را به اشتراک می‌گذارم. اما این را نیز می‌دانم که چگونه به عنوان تقویت کننده‌ی اعتماد به نفس عمل می‌کند؛ مثلاً زمانی که فقط به کمی تشویق یا تایید نیاز دارید. خطر این کارکرد را هم می‌دانم.

۴. از دیدن کسانی که شهرت یا ثروت خود را از طریق رسانه‌های اجتماعی به دست آورده‌اند، کاملاً شگفت‌زده می‌شوم.

 

رضا دقتی
حساب کاربری: rezaphotography
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۲۵۳ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۹۰۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. اینستاگرام و بسیاری از پدیده‌های شبیه به آن، در حقیقت یکی از بهترین امکانات برای برقراریِ ارتباط از طریق عکس را دارند. به نظرم اینستاگرام تا به حال نسبت به دیگر رسانه‌های این‌چنینی بهترین است زیرا مستقیماً با عکس و عکاسی و هر چیزی که در مورد تصویر است، ارتباط دارد. این رسانه هم از نظر نرم‌افزاری به درستی ایجاد شده و هم این‌که به گونه‌ای طراحی شده است که برای دیدن در تلفن‌های همراه، که بیشترین استفاده از اینستاگرام را نسبت به کامپیوتر‌ها دارند، مناسب باشد. افزون بر این‌ها، راه‌های ارتباطیِ میان دنبال‌کنندگان و هم‌چنین میان هر عکاس و دنبال‌کنندگانش خیلی فکرشده و مناسب هستند.

۲. می‌توانم بگویم که اینستاگرام به نوعی یکی از بهترین استادان عکاسی است. استادی هم هست که فقط یک نوع اثر را نشان نمی‌دهد و انواع و اقسام آثار مختلف، از جمله همه‌ی آثاری که با عکاسی و یا تصویر ایجاد می‌شوند را دربرمی‌گیرد. به نوعی اینستاگرام می‌تواند یک استاد عکاسی باشد، چون خیلی از استادان عکاسی کار‌هایشان را در اینستاگرام به اشتراک می‌گذارند و به نظرم فعلاً یکی از بهترین راه‌های یادگیری عکاسی برای یک جامعه‌ی بزرگ‌تر، همین نگاه کردن به عکس‌های بقیه استادان است. به غیر از این‌که اینستاگرام امکان یادگیری زیادی را فراهم می‌کند، برای خبر رسانی هم بسیار خوب هست؛ خبررسانی از طریق تصویر، معرفی آثار عکاسان، پیدا کردن آثار هنری دیگران یا نگاه کردن به برخی از عکس‌ها برای تقلید نکردن. آن‌هایی که واقعا می‌خواهند کار نوآورانه انجام بدهند، می‌توانند کارهایی که پیش از این انجام شده را ببینند تا دیگر آن آثار را تکرار نکنند‌. بر خلاف خیلی‌ها که کارها را نگاه می‌کنند تا تقلید کنند، افرادی که می‌خواهند عکاسی را یاد بگیرند و مسیر را به درستی پیش روند، می‌توانند از اینستاگرام این استفاده را هم داشته باشند. فکر می‌کنم که یک نقش مهم دیگری که اینستاگرام در عکاسی معاصر ایفا کرده، ایجاد این ارتباط وسیع بین عکاسان جهان است، چه عکاسانی که حرفه‌ای هستند و چه کسانی که تازه ‌کار هستند. اینستاگرام اکنون بهترین وسیله‌ی ارتباطیِ عکاسی و عکاسان است.

۳. استفاده‌ی من از اینستاگرام در واقع یک نوع روایت و هم‌چنین نگاهی به تمامی آثاری است که آن‌ها را انتخاب می‌کنم، در عین حال، به ندرت پیش آمده که در واکنش به حوادث و اتفاقات، عکس‌هایی که همان روز می‌گیرم را بالافاصله در اینستاگرام به اشتراک بگذارم؛ من این‌چنین استفاده‌ای ندارم. بیشتر مانند فرایند ایجاد یک کتاب، عکس‌ها و هم چنین نوشته‌ها را صفحه به صفحه و تک به تک، انتخاب می‌کنم. با این‌که بسیاری از گروه‌ها یا افرادی که از اینستاگرام استفاده می‌کنند، زیاد متن نمی‌نویسند، اما معتقد هستم که برخی مواقع متن بیشتر از ۵۰ درصد از اثر را هم می‌تواند شامل شود، زیرا مثلاً برای کسی که عکاس-خبرنگار هست، کلمه خبرنگار هم به همان متن برمی‌گردد. این بدین معناست که نوشتار در کار من بسیار مهم است. به نظرم آمد که برای این صفحه‌ی اینستاگرامی نیز که ساخته‌ام، مانند یک کتاب، صفحه به صفحه نوشته‌ها و عکس‌ها را کنار هم بگذارم تا برای اشخاصی که مرا دنبال می‌کنند، به نوعی مانند یک کتاب آموزشی هم باشد. فعلاً هم هیچ‌گونه استفاده‌ی تجاری‌ای از اینستاگرام نکرده‌ام؛ بعضی مواقع در آن کتاب‌هایم را معرفی کرده‌ام ولی این کار نیز هدفی تجاری نداشته ‌است.

۴. همانطور که گفتم، اینستاگرام و خیلی از رسانه‌های اجتماعی، جایگزین مطبوعات کاغذی و حتی تلویزیون شده‌اند و یا دارند می‌شوند. قبل از به وجود آمدن اینترنت و ایجاد تمامی این رسانه‌های اجتماعی، تنها راه معرفی عکاسان، بیشتر از طریق مطبوعات بود و هر کسی برای این‌که آثارش به مطبوعات برسد، باید خیلی کار می‌کرد و این کار را خیلی ادامه می‌داد، اما تعداد بسیاری عکاس خوب نیز وجود داشتند و دارند که عکاس حرفه‌ای نیستند اما واقعا جزء آماتور‌های خیلی قوی‌ای هستند که درهمه جای دنیا هم وجود دارند. متاسفانه آثار این افراد در آن زمان، زیاد شناخته شده نبود، در صورتی که امروزه در اینستاگرام آثار بسیار خوبی را پیدا می‌کنم و وقتی که درمورد عکاسان این تصاویر کمی جستجو می‌کنم، می‌فهمم که این افراد، کسانی هستند که شغل‌شان عکاسی نیست و به حرفه‌های دیگری مشغول‌اند. بیشتر نیز همان ذوق و شوق آماتوری هست که آن‌ها را به این کار علاقه‌مند کرده است و آثار بسیار خوبی هم دارند. این‌ روزها عکاسانی نیز وجود دارند که به هیچ جایی وابسته نیستند، برای هیچ جایی کار نمی‌کنند و فقط از طریق اینستاگرام کار انجام می‌دهند. حالا چه کار تجاری، چه دعوت مردم به خرید عکس چاپ شده یا کتاب و چه برگزاری ورکشاپ باشد. به عنوان مثال، افرادی را می‌شناسم که فقط و فقط، تنها راه ارتباط تجاری‌شان حتی با دنیا، دنیای عکاسی و اطراف‌شان نیز از طریق اینستاگرام است. این‌که در اینستاگرام هم مانند دیگر رسانه‌های اجتماعی، چیزهایی نامربوط و وقت تلف کن خیلی زیاد باشد، امری طبیعی است، اما فعلاً صحبت‌مان درباره‌ی مسیر استفاده‌ی حرفه‌ای و درست از اینستاگرام است. یک نکته‌ی جالبی هم در اینستاگرام وجود دارد و آن نیز این است که به نوعی می‌توان فهمید اکثر کسانی که در اینستاگرام هستند، علاقه‌مند به عکاسی اند و حتی افرادی که فقط عکس‌های بی‌ربط از زندگی روزمره‌ی‌ خود به اشتراک می‌گذارند نیز به هر حال این را به عنوان یک زبان قبول کرده‌اند، چون عکاسی در حقیقت در حال تبدیل شدن به زبان بین‌المللی جهان است. درآخر فکر می‌کنم که اینستاگرام یکی از بهترین امکانات را فراهم می‌کند برای این‌که هر شخص بتواند این زبان تصویر را به جهان ارائه دهد.

درباره : پیکس

عکاسی پرتره‌ی سیاه‌‌وسفید یکی از شاخه‌های عکاسی است که عکاس اوج مهارتش را با آن‌ نشان می‌دهد. این نوع از تصاویر پرتره بهتر می‌توانند مفهوم اصلی تصویر را انتقال دهند.

حتما از خود می‌پرسید عکاسی سیاه‌‌و‌سفید با دوربین‌های پیشرفته و حرفه‌ای با قابلیت ثبت میلیون‌ها رنگ جذاب و فریبنده چه ضرورتی دارد؟ در پاسخ این پرسش باید بگوییم پیشرفت فناوری‌های ساخت دوربین هرگز باعث فراموش‌شدن پرتره‌ی سیاه‌وسفید نشده و ثبت این نوع تصاویر باکیفیت و جذاب هنوزهم جزو یکی از مهارت‌های رقابتی عکاسی است.  

 پرتره سیاه و سفید/ black and white portrait photography

مقاله‌های مرتبط:

درمجموع در تصاویر سیاه‌و‌سفید، رنگ‌های مختلف حذف می‌شوند که در بسیاری از مواقع وجود آن‌ها تأثیری بر فهم عکس ندارند. نبود این رنگ‌ها در تصویر باعث می‌شود مخاطب مفهوم اصلی و عناصر خاص آن را بهتر درک کند؛ چراکه رنگ‌های جذاب ناخودآگاه توجه شما را به‌خود جلب می‌کنند. رنگ‌های سیاه‌وسفید در تصاویر پرتره می‌توانند بیش از هر تصویر دیگری تأثیرگذار باشند. درادامه، قصد داریم شما را با هفت تکنیک عکاسی پرتره‌ی سیاه‌وسفید آشنا کنیم که می‌توانند در خلق این تصاویر به بهترین شکل ممکن مؤثر باشند.

۱. سیاه‌وسفید فکر کنید

تصویر سیاه‌و‌سفید برای بسیاری از عکاسان فقط انتخابی خلاقانه در هنگام گرفتن و ویرایش عکس نیست؛ بلکه آن‌ها این‌ شیوه‌ی عکاسی را نوعی طرزتفکر تلقی می‌کنند. اگر سوژه‌ای مناسب برای عکاسی سیاه‌و‌سفید انتخاب کرده‌اید، قبل از فشردن دکمه‌ی شاتر، باید مطمئن شوید تمام عناصر لازم برای ثبت تصویر پرتره‌ی سیاه‌و‌سفید در آن وجود داشته باشد. برخی از این عناصر عبارت‌اند از: کنتراست سایه‌های مختلف رنگ‌ها و کنتراست نور و حالت مناسب چهره‌ی افراد. شایان ذکر است ایجاد این عناصر هنگام ویرایش تصویر، بسیار دشوار و حتی ناممکن است.

برای ایجاد تصویر سیاه‌وسفید می‌توانید از نرم‌افزارهای Lightroom و Adobe Camera RAW استفاده کنید

اگر نمی‌توانید در ذهنتان تصور کنید تصاویر سیاه‌و‌سفید چگونه خواهند شد، تنظیمات دوربین را روی حالت مونوکروم قرار دهید. البته استفاده از این حالت برای گرفتن تصویر اصلی توصیه نمی‌شود. زمانی‌که تصاویری خام با فرمت RAW می‌گیرید، تصویر رنگی ثبت می‌شود و برای تبدیل آن به تصویر سیاه‌‌و‌سفید، تصویر را در نرم‌افزار لایت‌روم (Lightroom) یا ادوب کمرا راو (Adobe Camera RAW) باید وارد کنید. با این کار هم می‌توانید ببینید تصویر سیاه‌و‌سفید چگونه می‌شود و هم تمام رنگ‌های تصویر حفظ خواهد شد.

۲. به چشم‌ها بیش از تصاویر پرتره‌ی رنگی اهمیت دهید

 پرتره سیاه و سفید/ black and white portrait photography

در اغلب تصاویر پرتره، چشم‌ها اهمیت زیادی دارند. درواقع، چشم‌ها نقطه‌ی کانونی این تصاویر هستند و سایر عناصر تصویر پیرامون آن‌ها شکل می‌گیرند. اهمیت این بخش از صورت در تصاویر پرتره‌ی سیاه‌و‌سفید بیش از تصاویر معمولی مشخص می‌شود؛ زیرا حذف رنگ‌ها در تصاویر سیاه‌و‌سفید، ایجاد طرح‌های گرافیکی و اَشکال مختلف را موجب می‌شود.

چشم‌ها نقطه‌ی کانونی تصاویر پرتره هستند

چشم‌ها یکی از اجزای تصویر است که هرکسی می‌تواند آن‌ها را تشخیص دهد و نظر همه را به‌خود جلب می‌کند؛ بنابراین، مطمئن شوید چشم‌های فرد مدنظر جذابیت و گیرایی خاصی دارد. نکته‌ی پایانی در این بخش آن است که فوکوس‌کردن روی چشم‌ها را نباید فراموش کنید.

۳. به حالت‌های چهره اهمیت دهید

پرتره سیاه و سفید/ black and white portrait

در تصاویر پرتره، حالت‌ها و ویژگی‌های چهره نیز مانند چشم‌ها اهمیت زیادی دارند و با بهره‌گیری از آن‌ها می‌توانید پیامتان را در تصویر به مخاطب انتقال دهید. حتی کوچک‌ترین تغییر در حالت صورت فرد نیز می‌تواند نشانگر مفهومی جدید باشد. حالت‌هایی مثل بالابردن ابرو و خطوط ریز و کوچک زیر چشم و کشیدن گوشه‌ی دهان، همگی می‌توانند بسیار تأثیرگذار باشند.

با این روش ساده، حالت‌های مختلفی در چهره‌ی سوژه‌ی خود می‌توانید ایجاد کنید. ابتدا فهرستی از کلمه‌ها و عبارت‌های مختلفی را آماده کنید که بیانگر حالت‌های مختلفی هستند. سپس، از مدل مدنظرتان بخواهید دربرابر این کلمه‌ها و عبارت‌ها واکنش نشان دهد. این کلمه‌‌ها و عبارت‌ها می‌توانند توصیف‌کننده‌ی احساس‌هایی مانند عشق، غم، افسردگی، لذت و عصبانیت باشند.

برای ایجاد جمله‌های توصیفی متنوع‌‌تر می‌‌توان از کلمه‌های انتزاعی یا کلمه‌های جالب و خنده‌داری استفاده کرد که موجب ایجاد حالت‌های مختلف در چهره شوند. برای نمونه، مشت فردی قیکل‌قوی یا یکی از شخصیت‌های خیالی همچون هالک یا نام برنامه‌ای شاد در تلویزیون، غذایی خوشمزه، کلمه‌ها و عبارت‌های سیاسی که گاهی اوقات هنگام عصبانیت و ناراحتی فرد، حالت روحی و درنتیجه، حالت چهره را می‌توانند تغییر دهند و او را شاد کنند.

۴. به نور عکس توجه کنید

 پرتره سیاه و سفید/ black and white portrait photography

درباره‌ی نوردهی تصاویر سیاه‌و‌سفید، هیچ قانون مشخصی وجود ندارد. اگر به تصاویری علاقه‌مندید که تغییر سایه‌‌‌رنگ‌ها در آن‌ها کاملا واضح و مشخص باشد، از منبع نور قدرتمندی استفاده کنید؛ اما اگر می‌خواهید تصویری با سایه‌رنگ‌های یکنواخت با تُن رنگ ملایم ثبت کنید، از نور ملایم‌تری بهره ببرید. بنابراین، انتخاب شدت نور هنگام عکاسی سیاه‌و‌سفید کاملا به سلیقه‌ی عکاس بستگی دارد.

۵. از کنتراست همراه‌با نور استفاده کنید

 پرتره سیاه و سفید/ black and white portrait photography

نور بهترین ابزار برای خلق تصاویری با کنتراست درخورتوجه است؛ البته نه به‌صورت نرم‌افزاری و با استفاده از اپلیکیشن فتوشاپ. شایان ذکر است اِعمال برخی تنظیمات ساده و کوچک استاندارد که عکاسان سراسر جهان از آن‌ها بهره می‌گیرند، مانعی ندارد و به تصویر آسیب نمی‌زند. بااین‌حال، قطعا نباید کنتراست را روی ۱۰۰ تنظیم کنید؛ بلکه میزان آن باید بین ۱۵- و ۱۵+ باشد.

نور بهترین ابزار برای خلق تصاویری با کنتراست درخورتوجه است

توصیه می‌کنیم در قسمت تنظیمات Adjustment نرم‌افزارهای ویرایش عکس، از دو ابزار Dodging and Burning استفاده کنید. استفاده از این ابزار از زمان ظهور عکس‌ها در تاریکخانه‌ها آغاز شده و تاکنون ادامه دارد. از این دو ابزار برای تاریک (Burning) و روشن (Dodging) کردن تنها بخشی از عکس استفاده می‌شود. توجه به این موضوع اهمیت زیادی دارد و باعث ایجاد تصویری ملایم در مرحله‌ی ویرایش عکس می‌شود.

۶. تصاویر بی‌کیفیت را به تصویر سیاه‌وسفید تبدیل نکنید

چنانچه معیارهای مشخص‌شده‌ی عکس رنگی ‌ثبت‌شده در سطح مقبولی نباشد، نمی‌توان آن را به تصویر سیاه‌و‌سفید باکیفیت تبدیل کرد. تصویر بد با صرف‌نظر از طرح رنگ یا دیگر شرایطش، صلاحیت تبدیل به تصویر سیاه‌و‌سفید را ندارند.

۷. سوژه‌ی عکاسی مناسبی انتخاب کنید

برخی افراد چهره‌ی کاملا مناسبی برای گرفتن تصویر پرتره‌ی سیاه‌‌وسفید دارند. رنگ‌های روشن و گیرا باعث می‌شود تصویر درخشان و جذاب شود؛ اما حذف رنگ‌ها در برخی از مواقع، درک مخاطب از سوژه یا منظره را کاملا تغییر می‌دهد. گاهی اوقات وقتی قصد دارید مخاطب روی بخش خاصی از عکس تمرکز کند، رنگ به‌عنوان عنصری گرافیکی حواس او را پرت می‌کند. بنابراین، اگر چنین هدفی دارید، باید رنگ‌های تصویر را حذف کنید.

برای درک بهتر این موضوع، تصویر رنگی (تصویر زیر) سوژه‌ی عکاسی این مقاله را مشاهده کنید. آیا درک شما از هر دو تصویر یکسان است؟ در هر تصویر، در اولین نگاه چه چیزی توجه‌تان را به‌خود جلب می‌کند؟ آیا احساس و طرزتفکر شما درباره‌ی تصویر رنگی درمقایسه‌با تصاویر سیاه‌و‌سفید یکسان است؟

تصویر پرتره/ portrait

سخن آخر

همان‌گونه که رنگ‌های گیرا و درخشان باعث ایجاد تصاویری جذاب می‌شود، نبود آن‌ها نیز ممکن است باعث جلب‌توجه مخاطب شود.

تکنیک‌های ذکرشده فقط برای راهنمایی عکاسان مبتدی در زمینه‌ی عکاسی سیاه‌و‌سفید هستند و نمی‌توان آن‌ها را قانون تلقی کرد. درصورتی‌که مطمئن‌اید از راه‌های دیگر به نتیجه می‌رسید، حتما آن‌ها را نیز امتحان کنید.

درباره : پیکس


در عکاسی اجسام بی جان و عکاسی از محصولات (تبلیغاتی و تجاری) اغلب لازم است کل سوژه شما واضح یا شارپ باشد. دستیابی به این هدف در داخل دوربین می تواند دشوار باشد، چون اگر از نزدیک عکس بگیرید، همیشه نمی توانید مقدار زیادی از سوژه را در فوکوس به دست آورید. و انتخاب یک دیافراگم خیلی بسته منجر به پدیده ای ناخواسته به نام پَراش نور و تاری تصویر می گردد. راه حل چیست؟ شما می توانید با نقاط فوکوس مختلف عکاسی کرده و توسط تکنیک فوکوس استکینگ یا انباشت فوکوس که برخی از آن با عنوان فوکوس کشی نیز یاد می کنند توسط نرم افزار های مخصوص فوکوس استکنیگ (مانند Zerene Stacker یا Helicon) یا فتوشاپ عکس ها را با هم ترکیب کنید. نتیجه تصویری خواهد بود که در آن کل سوژه در فوکوس قرار دارد. در این مقاله، مراحل عکاسی برای انباشت فوکوس و سپس پس پردازش انجام انباشت فوکوس در فتوشاپ را به شما آموزش خواهیم داد.


نکته: بستن دیافراگم (عدد f-stop بالاتر) لزوما به شما کمک نمی کند تصویر شارپ تری به دست آورید – و می تواند منجر به پدیده ای به نام تفرق یا پَراش نور (Diffraction) گردد (بیشتر بخوانید).

انباشت فوکوس یا فوکوس استکینگ (focus stacking) یک تکنیک ویرایشی یا پس پردازش است که در آن چندین تصویر با نقاط فوکوس مختلف با هم ترکیب می شوند تا تصویری ایجاد کنند که در آن کل سوژه واضح یا شارپ بوده و در فوکوس قرار دارد.

این راه نهایی برای به دست آوردن شارپ ترین تصاویر، و یک تکنیک بسیار مهم برای عکاسی از اجسام بی جان یا عکاسی از محصولات است که در این مطلب مکس پیکس به طور کامل و گام به گام به شما عزیزان آموزش خواهیم داد.

مکس پیکس: تکنیک فوکوس استکینگ یا انباشت فوکوس در عکاسی منظره و طبیعت نیز کاربرد دارد، و مراحل انجام آن در فتوشاپ مشابه این آموزش است. برای مطالعه آموزش های انباشت فوکوس در عکاسی منظره دو مقاله «آموزش انباشت فوکوس در عکاسی منظره» و «آموزش تکنیک انباشتن فوکوس یا Focus Stacking در عکاسی منظره» به شما کمک خواهند کرد. دو نرم افزار دیگر برای انجام انباشت فوکوس یا فوکوس استکینگ، Helicon و Zerene Stacker هستند که می توانید پس از عکاسی با نقاط فوکوس متفاوت، عکس ها را در این نرم افزار ها وارد و استک نمایید.

چرا نمی توانید عکس های بسیار شارپ به دست آورید

دیافراگم، فاصله کانونی و فاصله شما از سوژه، همه بر وضوح تصویر تاثیر می گذارند.

عکاسی با ضریب اف ها (f-stop) بالاتر مانند f/22، به دلیل پدیده پَراش نور لنز که منجر به نرمی عکس می گردد، به شما کمک نمی کند تا تصاویر شارپ تری در عکاسی از اجسام بی جان یا عکاسی تجاری و تبلیغاتی به دست آورید. مهم نیست لنز شما چقدر خوب باشد – به دلیل این قانون فیزیک، تصاویر شما در دیافراگم های f/16 و بالاتر کمتر شارپ خواهند بود. هرچه دیافراگم را بیشتر ببندید، جزئیات ظریف تر بیشتر تار می شوند. پراش نور لنز معمولا در لنزهای زوم بدتر از لنزهای پرایم است، چون لنزهای زوم چندین بخش متحرک دارند.

بیشتر بخوانید: پراش نور یا تفرق نور چیست؟

مشکل عمق میدان

در عکاسی اجسام بی جان و عکاسی تجاری، شما اغلب باید به سوژه خود نزدیک شوید. این به معنی یک عمق میدان (DOF) کمتر است.

اگر از اجسام کوچک مانند جواهرات، یا اشیایی که باید کادر را پر کنند عکس می گیرید، معمولا آنقدر نزدیک می شوید که کل عمق آن نمی تواند در فوکوس باشد.

استفاده از یک لنز ماکرو مانند لنز ۱۰۰mm یا ۱۱۰mm نیز عمق میدان کمی به شما خواهد داد.

اگر عکاسی از مواد غذایی انجام می دهید و پس زمینه تاری که در این ژانر مورد نظر است را می خواهید این لنز فوق العاده است، اما برای انواع دیگر اجسام بی جان، مشکل ایجاد می کند.

عکاسی برای فوکوس استکینگ یا انباشت فوکوس

به منظور فوکوس استکینگ یا انباشت فوکوس در نرم افزار فتوشاپ، شما باید به شیوه ای خاص و با ابزارهای خاص عکس بگیرید.

اول از همه، به یک سه پایه محکم نیاز دارید، چون سوژه شما «باید» در تمام عکس ها دقیقا در یک موقعیت یکسان باشد تا بعدا بتوان عکس ها را با موفقیت در فتوشاپ با هم ترکیب کرد.

اگر به طور اتفاقی سه پایه خود را تکان دادید، باید دوباره از اول شروع کنید.

استفاده از یک ریموت کنترل شاتر برای فعال کردن شاتر توصیه می شود. فشار دادن شاتر با دست ارتعاش خفیفی ایجاد می کند که می تواند باعث لرزش دوربین شده و موجب شود که عکس ها در فتوشاپ هم تراز (هماهنگ) نشوند.

هرچند، کار فتوشاپ در هم تراز کردن لایه هایی که کمی ناهماهنگ هستند، عالی است.

من شخصا دوست دارم دوربینم را به لایت روم یا Capture One وصل کنم و شاتر را از داخل برنامه فعال کنم.

برای عکاسی جهت فوکوس استکینگ، با ترکیب بندی عکس ها و تعیین نوردهی خود شروع کنید. شما باید از مُد نوردهی دستی (Manual یا M) استفاده کنید، تا نوردهی شما در تمام عکس ها یکسان باشد.

  • یک نقطه را بر روی سوژه خود برای فوکوس کردن انتخاب کنید و یک عکس بگیرید.

  • بر روی نقطه دیگری روی سوژه خود فوکوس کنید، بدون این که دوربین را جابجا کنید یا هر گونه تنظیماتی را تغییر دهید.

  • نقطه بعدی را انتخاب کنید و نوردهی نهایی را بگیرید.

نکته: اغلب سه عکس برای پوشش دادن هر قسمت از عمق میدان کافی است، اما بسته به تصویر شما ممکن است متفاوت باشد.

آموزش گام به گام فوکوس استکینگ یا انباشت فوکوس در فتوشاپ

برای ترکیب کردن تصاویر با هم در فتوشاپ، با خروجی گرفتن (Export) از فایل های PSD در یک فولدر یا بر روی صفحه دسکتاپ شروع کنید، تا بتوانید آنها را به راحتی پیدا کنید.

  • فتوشاپ را باز کنید.

  • به منوی File بروید و Scripts را انتخاب کنید.

  • Load Files into Stack را انتخاب کنید.

  • بر روی Browse کلیک کرده و تمام تصاویر را از جایی که ذخیره کرده اید، انتخاب کنید.

  • گزینه Attempt to Automatically Align Source Images را تیک بزنید.

  • بر روی OK کلیک کنید. هر یک از تصاویر به عنوان یک لایه جدید در فتوشاپ باز خواهد شد.

  • کلید Shift را پایین نگه دارید و بر روی لایه بالایی در پنل Layers کلیک کنید تا تمام لایه ها هایلایت شوند.

  • از منوی Edit، گزینه Auto Blend-Layers را انتخاب کنید.

  • گزینه Stack Images و همچنین Seamless Tones and Colors را تیک بزنید. گزینه Content Aware را «تیک نزنید». بر روی OK کلیک کنید.

  • تصویر نهایی را ذخیره کنید.

اگر تصاویر زیادی را بارگذاری کرده اید، تصویر نهایی را با انتخاب Layer -> Flatten Image -> Save به یک لایه تبدیل کنید.

نتیجه گیری

انباشت فوکوس یا فوکوس استکینگ برای عکاسی از محصولات ضروری است، اما برای انواع دیگر عکاسی از اجسام بی جان نیز مفید است – حتی عکاسی از مواد غذایی. اگر تازه کار با فتوشاپ را شروع کرده اید، نترسید. انباشت فوکوس بسیار آسان تر از چیزی است که فکر می کنید و بدون شک از نتایج کار خود راضی و خوشنود خواهید شد.

نویسنده: دارینا کاپکوک (Darina Kopcok)

درباره : پیکس

گالری ۱۴ در آغاز دومین سال فعالیت‌ خود با تغییر مدیریت هنری و تغییر رویکرد و همچنین تمرکز بر هنرهای معاصر تلاش می‌کند، فضایی مناسب جهت نمایش آثار هنرمندان باشد. از این رو میخواهد بستری مناسب برای حمایت، نمایش و معرفی هنرمندان جوان برپا نماید.

به همین مناسبت در دومین نمایشگاه خود با عنوان «برف» به سراغ هنرمندان عکاس و ویدئوآرتیست رفته است.

سعید مزینانی مدیر هنری گالری و کیوریتور نمایشگاه در‌مورد ایده جمع آوری این نمایشگاه می‌نویسد: برف، یکی از نمادهای مهم آفرینش است که در ذات خود از یک سو روشنایی و پاکی و از سوی دیگر سرما و نخوت را به همراه دارد و هیچ‌گاه این وجه دو‌سویه از نگاه هنرمندان و نویسندگان دور نمانده است.

آنچه با هنرمندان این مجموعه مطرح شد بیان کردن تجربه زیسته فردی درباره «برف» بود، اینکه برف برای هر کدام از ما جدای از معنای عام‌اش، با نگاه استعاره‌ای هنرمندان چگونه در قاب تصویر ثبت می‌شود.

کورش ادیم، هوفر حقیقی، علی شکری، نازنین طباطبایی، محمدعلی فاموری، ساسان فهیمی، صمد قربان‌زاده، مهدی مقیم‌نژاد، محمودرضا نوربخش و آیلار هاشمی هنرمندان حاضر در این نمایشگاه هستند.

گشایش: جمعه ۱۴ دی ماه ۱۳۹۷ از ساعت ۱۶ تا ۲۱
بازدید: تا سه‌شنبه ۲۵ دی‌ماه از ساعت ۱۷ تا ۲۱، به جز شنبه‎ها
گالری ۱۴: خیابان انقلاب، خیابان خارک، شماره ۱۴

درباره : پیکس

پاسخ عکاسان معروف تاد هایدو، استفن شور و مارتا کوپر به پرسش‌های سایت عکاسی

اختصاصی سایت عکاسی – از زمانی که فعالیت اینستاگرام به عنوان رسانه‌ای متکی بر عکس آغاز شد، پرسش‌های مختلفی درباره‌ی ماهیت عکاسی در اینستاگرام و تأثیرگذاری این روش ارتباطی بر کلیت عکاسی مطرح شد. به ویژه پس از آن‌که عکاسانی معروف و حرفه‌ای نیز با کارکرد‌هایی متفاوت در آن شروع به فعالیت کردند. در این راستا، پرسش‌هایی را برای تعدادی از عکاسان معروف و شناخته‌شده‌ که در اینستاگرام نیز حساب کاربری دارند، ارسال کردیم تا دیدگاه این عکاسان را درباره‌ی اینستاگرام و تاثیرات آن بر عکاسی جویا شویم. در ادامه، ابتدا پرسش‌هایی را مشاهده می‌کنید که به صورت مشترک برای این عکاسان فرستاده شده و پس از آن، پاسخ‌های عکاسان را در این بخش و بخش‌های آتی، بدون ترتیب خاصی در درج اسامی، می‌توانید بخوانید. لازم به ذکر است پرسش‌ها اواخر خردادماه ۱۳۹۷ برای عکاسان فرستاده شده و تصاویر و اطلاعات حاضر مربوط به بازه‌ی زمانی فوق است.

 

پرسش‌ها:
۱. ممکن است نظر شما را درباره‌ی اینستاگرام به عنوان رسانه‌‌ای برای به اشتراک‌گذاری عکس بدانیم؟
۲. از دیدگاه شما اینستاگرام در عکاسی معاصر چه نقشی ایفا می‌کند؟
۳. شما برای چه مقاصدی در اینستاگرام، عکس به اشتراک می‌گذارید؟
۴. درباره‌ی کسانی که شهرت و هم‌چنین راه خود در عکاسی را از طریق به اشتراک گذاشتن تصاویر در اینستاگرام پیدا می‌کنند چه نظری دارید؟

 

تاد هایدو
حساب کاربری: Toddhido
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۶۸.۷ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۳۰۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. ابتدا، اینستاگرام را دوست نداشتم، چون فکر می‌کردم که این رسانه در واقع ماهیت اصلی عکاسی را از بین می‌برد. از آن زمان، احساس من نسبت به اینستاگرام کمی تغییر کرده است. از موقعی که فعالیتم را در اینستاگرام با ایجاد حساب کاربری‌ام و به اشتراک گذاشتن تصاویر اینستامتیکی [۱] که می‌ساختم، شروع کردم، که این ‌کار تقریبا مانند تغذیه کردن چیزی با دی اِن اِی خودش است، چیزی جالب شکل‌ گرفت. پس از مدتی ارزش واقعی این رسانه را که ایجاد ارتباط بالقوه با افراد زیادی از سراسر جهان بود را درک کردم.

۲. تا آن‌جایی که اطلاع دارم، در درجه‌ی اول به عنوان ابزاری تبلیغی از اینستاگرام استفاده می‌کنم. هم‌چنین اینستاگرام را راهی برای دیدن آثار افرادی می‌بینم که در نبود اینستاگرام شانسی برای دیدن‌شان نداشتم.

۳. فهمیده‌ام که می‌توانم با اینستاگرام، چیز‌هایی را که به آن‌ها علاقه‌مندم و هم‌چنین تصاویر پشت‌صحنه‌ی بیشتری از فرایند کاری‌ام را با مخاطبانم به اشتراک بگذارم. من تنها درباره‌ی رابطه‌ی خودم با این رسانه صحبت می‌کنم، اما معتقدم که افرادی نیز هستند که از آن استفاده‌ای جهت ثبت خاطرات دارند که به نظرم به شرطی که در آن زیاده‌روی نشود (مانند وقتی که این‌ کار از خودشیفتگی ناشی ‌شود)، جالب است. هر چه باشد، اینستاگرام احتمالاً چیزی است که «سلفی‌ها» را به پدیده‌ای رایج تبدیل کرد و جایگاهش را تا حدی بالا برده است که امروزه به عنوان واژه‌ای در فرهنگ‌های لغت جدید وجود دارد. همچنین اینستاگرام این قدرت را دارد که جهانی را که ما می‌شناسیم در جهتی بهتر یا بدتر تغییر دهد.

۴. همیشه به دانشجویانم می‌گویم که برای هر کسی مخاطبی وجود دارد، چه آثارش بر دیوار موزه، در رسانه‌ای دیجیتال و یا نمایشگاهی هنری باشد. برای نمایش آثار اکثر مردم، مکانی وجود دارد. وظیفه‌ی هر کسی است که مخاطبش را پیدا کند و من آن را پیدا می‌کنم. باور دارم که بسیاری از مردم آن مخاطب را از طریق اینستاگرام پیدا کرده‌اند و آثار بسیار جالبی را خلق کرده‌اند که اگر به خاطر این اپلیکیشن نبود، چیزی از آن آثار نمی‌شنیدیم.

 

استفن شور
حساب کاربری: stephen.shore
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۱۵۳ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۳۰۰۰ لایک

پاسخ (بدون شماره‌گذاری و به صورت کلی):
در حالی که گستره‌ی وسیعی از کاربرد‌های صحیح برای اینستاگرام وجود دارد، من به ویژه به افرادی علاقه‌مندم که از اینستاگرام به عنوان رسانه‌‌ای برای بیان خلاق استفاده می‌کنند. اغلب افرادی که در اینستاگرام آن‌ها را دنبال می‌کنم، تصاویری را به اشتراک می‌گذارند که با موبایل‌شان و با در نظر داشتن اینستاگرام گرفته‌اند. بنابراین آن‌ها اندازه‎ی تصویر، روشنایی نمایشگری که منبع نورِ آن در پشت تصویر است و انتشارِ جهانیِ تصویر را در نظر دارند. همراه با این مسائل، جنبه‌ی دیگری از اینستاگرام که به نظرم مهم و مؤثر است، کمک برای ایجاد گروه‌هایی با افراد هم نظر است؛ زیرا بعضی مواقع احساس می‌شود ارتباطاتِ تصویریِ نزدیکی بین افراد وجود دارد. من از طریق اینستاگرام دوستانی صمیمی‌ پیدا کرد‌ه‌ام. گفتن این که هنر یک زبان جهانی است شاید کلیشه‌ای باشد، اما واقعا چنین است.

نوع عکاسی‌ای که اینستاگرام به آن گرایش دارد، دارای خصلتی یادداشت‌گونه است. این خصلت یادآور آثار تولید‌شده با دوربین پولاروید اس-ایکس ۷۰ [۲] در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی است‌. عکس‌های این دوربین مربع بودند و اندازه‌ای مشابه تصاویر در گوشی‌های همراه (آیفون‌های بزرگ) داشتند. با آن دوربین، مردم لحظات گذرای رویداد‌ها را عکاسی می‌کردند. واکر اوانز از آن برای عکاسی از علائم موجود در جاده استفاده می‌کرد. او هیچ‌وقت چنین تصاویری را با دوربین قطع بزرگ ۸ در ۱۰ اینچ خود نمی‌گرفت. از اوایل دهه‌ی هفتاد میلادی شیفته‌ی این نوع عکاسی بودم؛ یعنی زمانی که مشغول عکاسی برای مجموعه‌ی «میک-اُ-متیک» و «ظواهرآمریکایی» بودم.

معتقدم که اینستاگرام تأثیر جالبی گذاشت بر کسانی که عکاس نبودند. دوستانی دارم که شاهد بودم ارتباط تصویریِ به مراتب بیشتری با جهان برقرار می‌کنند؛ زیرا در حالی که روز خود را می‌گذارنند به این فکر می‌کنند که چه تصویری را در اینستاگرام به اشتراک گذارند. من شاهد استفاده‌ی رو به رشد از تصاویر خودآگاه بودم. منظورم تصاویری است که آگاهی‌ از تصویر بودنِ‌ خود را انتقال می‌دهند، در واقع اینکه عکس هستند و نه بازنمودی از جهان. برای مثال منظورم عکس‌هایی هستند که در آن مردم اجسامی را به قصد عکاسی‌شدن نگه داشته‌اند یا عکسی از زمین که در آن پای عکاس نیز پیداست.

هم‌چنین به خوبی از این مسئله آگاهم که برای برخی، اینستاگرام تنها راه برای رساندن صدایشان به جهان است. آن‌ها فرصت‌های خوبی که من برای چاپ کتاب‌های زیاد یا برگزاری نمایشگاه‌های فراوان داشته‌ام را ندارند. اساساً، در نگاه من اینستاگرام رسانه‌ای برای به نمایش گذاشتن و ارائه‌ی بخش اصلی آثارم نیست. برای من و بسیاری از کسانی که آن‌ها را در اینستاگرام دنبال می‌کنم، اینستاگرام رسانه‌ای برای تصاویر یادداشت‌گونه، بازی‌های تصویری و خاطرات تصویری ما است. در میان اشخاصی که در اینستاگرام دنبال می‌کنم، عکاسانی نیز هستند که از طریق اشتراک‌گذاری عکس در اینستاگرام توانستند روش مخصوص به خود را در عکاسی پیدا کنند. اما همانطور که گفتم، می‌دانم که برای خیلی از عکاسان، اینستاگرام مهم‌ترین رسانه‌ای است که با آن می‌توانند آثارشان را منتشر کنند و این راهی برای من فراهم کرد تا بسیاری از آثاری که در کشور شما (ایران) در حال تولید هستند را بتوانم ببینم؛ تصاویری که در غیر این صورت هیچ وقت شانسی برای دیدن‌شان نداشتم.

 

مارتا کوپر
حساب کاربری: Marthacoopergram
تعداد دنبال‌کننده در اینستاگرام: ۱۹۹ هزار نفر
میانگین حدودی تعداد لایک در هر پست: ۲۰۰ لایک

پاسخ‌ها:
۱. اینستاگرام خیلی سرگرم‌کننده است. من گرفتن عکس و بلافاصله به اشتراک گذاشتن آن‌ را دوست دارم. به سادگی می‌توان از این نرم‌افزار استفاده کرد و ابزار‌های ویرایش عکس خوبی دارد. من خواندن نظرات درباره‌ی عکس‌ها و دیدن لایک‌ها را دوست دارم.

۲. امروزه که محل‌های ارائه‌ی اندکی برای عکس‌های چاپ شده وجود دارد، اینستاگرام راهی برای همه، چه حرفه‌ای و چه آماتور، برای نشان دادن آثارشان به جهانیان است. این رسانه به ما امکان می‌دهد که ویرایش‌کننده و منتشر‌کننده‌ی عکس‌های خودمان باشیم. نمی‌دانم که برای دیگر عکاسان نیز این‌چنین است یا نه، اما امکان به اشتراک گذاشتن عکس‌ها در اینستاگرام، انگیزه‌ای برای عکاسی بیشتر و تلاش سخت‌تر را در من ایجاد می‌کند. بدون وجود فضای مجازی، عکس‌های من باید در آرشیو مدفون می‌شدند.

۳. از آن‌جایی که بسیار سفر می‌کنم، از اینستاگرام برای این‌که به مردم اطلاع دهم که کجا هستم و چه می‌کنم، استفاده می‌کنم. چون عکاسی از گرافیتی، هنر خیابانی و هیپ هاپ موضوعات تخصصی‌ای هستند که من را با آن‌ها می‌شناسند و همینطور چون دنبال‌کنندگانم به این موضوعات علاقه‌مند هستند، تصاویری در این باره به اشتراک می‌گذارم. گهگاه نیز عکسی کاملاً متفاوت مثلاً تصویری از گربه‌ام، ملیا، را به اشتراک می‌گذارم. من وب‌سایتی برای عکس‌هایم ندارم، بنابراین از اینستاگرام به عنوان نوعی پرتفولیو استفاده می‌کنم. به همین دلیل فقط عکس‌های خودم را به اشتراک می‌گذارم و نه به طور مثال اطلاعیه‌های دیگران را، مگر اطلاعیه‌ای که همراه با یکی از عکس‌های من باشد.

۴. امیدوارم که آن‌ها قدرت بیشتری بیابند! عکاسی یک حرفه‌ی رقابتی و بی‌‌قانون است. با هر چیزی که در این حرفه به خوبی جواب دهد، مشکلی نخواهم داشت.

 

پی‎نوشت:
[۱] دوربین پولاروید تک لنزی‌ای که تاشونده بود. این دوربین که نسبتا گران قیمت نیز بود، به دلیل امکان بیشتر تنظیمات دستی، از دوربین‌های محبوب دهه‌ی ۷۰ میلادی محسوب می‌شد.
[۲] تصاویری که با دوربین‌های اینستامتیکِ کداک که دوربین‌هایی ارزان قیمت بودند گرفته میشدند. فیلم در این دوربین‌ها به راحتی لود می‌شود و برای دو قطع فیلم ۱۲۶ و ۱۱۰ ساخته می‌شدند.

درباره : پیکس

عکاسی جزو آن دسته از فعالیت‌هایی است که می‌توان بخشی از آن را به‌صورت خودآموز و با آزمون و خطا یاد گرفت.

چه عکاس حرفه‌ای باشید و چه مبتدی، خواندن تجربه‌های شخصی عکاس دیگر می‌تواند در پیشرفت کارتان بسیار تأثیرگذار باشد. در این مقاله، از زبان آلبرت دروس (Albert Dros)، عکاس آلمانی، دَه نکته و راهکار مفید را برای پیشرفت در عکاسی می‌خوانیم. آثار این عکاس در بعضی رسانه‌های مهم و معتبر جهان، ازجمله مجلات تایم (Times) و دیلی‌میل (Daily Mail) و نیز وب‌سایت نشنال‌جئوگرافیک (National Geographic) منتشر شده است.

آلبرت دروس مطلبش را این‌گونه آغاز می‌کند:

سال ۲۰۱۸، سال پرباری در حوزه‌ی عکاسی برایم بود؛ اما می‌دانم که هنوز درحال‌پیشرفت هستم. در این مقاله، قصد دارم نکاتی را ذکر کنم که شاید بسیار ساده باشند؛ ولی برای خودم در عکاسی راهگشا بوده و امیدوارم برای شما هم مفید باشد.

با مکس پیکس همراه باشید تا این نکات کاربردی را باهم بررسی کنیم.

مقاله‌های مرتبط:

۱. از محدوده‌ی امن خود خارج شوید

بد نیست گاهی اوقات شاخه‌ای دیگر را در عکاسی امتحان کنید تا درنهایت، متوجه شوید در کدام‌یک موفق‌تر هستید. من عکاس طبیعت و فضای شهری هستم؛ اما گاهی عکاسی خیابانی نیز می‌کنم یا به یکی از دوستانم می‌پیوندم که عکاسی پرتره می‌کند. این موضوع باعث می‌شود از منطقه‌ی امن خودتان خارج شوید و اطرافتان را با نگاه متفاوت‌تری ببینید.

۲. دربرابر بازخوردها گشاده‌رو باشید

از خانواده و دوستانتان بخواهید دیدگاه‌های صادقانه‌‌شان را درباره‌ی عکس‌هایتان بیان کنند. با اینکه عکاسی حرفه‌ای هستم؛ اما همیشه سعی می‌کنم فضا را برای شنیدن بازخوردها باز بگذارم. گاهی با انتقادها موافقم و گاهی مخالفم. این درحالی است که بعضی عکاسان به‌سرعت دربرابر نقد منفی واکنش تند و تدافعی نشان می‌دهند. بهتر است این نکته را به‌یاد داشته باشید که بیشتر افرادی که عکس‌هایتان را می‌بینند، عکاس حرفه‌ای نیستند. پس، با خیال راحت عکس‌هایتان را به دوستان و خانواده‌تان نشان دهید و دیدگاه‌هایشان را جویا شوید.

آموزش عکاسی

عنوان عکس: دُبی در آتش

۳. زمان بیشتری برای پیشرفتتان بگذارید تا تماشای آنچه دیگران انجام می‌دهند

در رسانه‌های اجتماعی، کاربران زیادی می‌بینم که با حسدورزی پیگیر فعالیت دیگران هستند و سعی می‌کنند ارزش کار آن‌ها را پایین بیاورند. اگر شما هم جزو این دسته هستید، بهتر است همین حالا دست از این کار بکشید و بیشتر وقتتان را صرف پیشرفت خود کنید. شک نکنید نتیجه بُرد‌بُرد است.

۴. حداقل یک‌بار در هفته عکاسی کنید

اهمیتی ندهید وضعیت آب‌وهوایی مساعد است یا نامساعد. توجه کنید شرایط برای همه‌ی عکاسان در هر شاخه‌ای از عکاسی یکسان است. تجربه به من ثابت کرده حتی گاهی که ذهنم خالی از هرگونه ایده و خلاقیتی است، وقتی شروع به عکاسی کرده‌ام، نتیجه‌ی درخورتوجهی به‌دست آورده‌ام.

آموزش عکاسی

آلبرت دروس: «آب‌وهوای خاکستری همیشه بد نیست. این عکس را در آمستردام گرفته‌ام.»

۵. از لنزی استفاده کنید که تابه‌حال با آن عکاسی نکرده‌اید

حتی اگر قدرت خرید لنز جدید را ندارید، آن را کرایه کنید یا از دوستتان قرض بگیرید. به‌تازگی متوجه شدم علاقه‌ی زیادی به لنز جدید شرکت سونی (۲۴mm, f 14) دارم. این درحالی است که تصور هم نمی‌کردم روزی از چنین لنزی استفاده کنم. دلیل اصلی‌ام برای استفاده از آن، خلق جلوه‌ی بوکه‌ی زیبایی است که در پس‌زمینه‌ی تصویر ایجاد می‌کند. پیشنهاد دیگرم استفاده از لنز چشم ماهی (Fish Eye) است. در عکاسی پرتره، این لنز به خلق تصاویر جالبی منجر می‌شود.

۶. هر سال به کشور یا مکانی جدید سفر کنید

ممکن است در اینترنت عکس‌های زیادی از طبیعت و مکان‌های شگفت‌انگیز ببینید و بعد، به آن مکان سفر کنید و بکوشید عکس‌هایی بگیرید مشابه آنچه دیدید. این موضوع کاملا پذیرفتنی است و من هم گاهی این کار را می‌کنم. بااین‌حال، درکنار آن سعی می‌کنم حداقل در سال یک‌بار به مکان‌های ناشناخته سفر کنم؛ به‌طوری‌که از ابتدا حتی نمی‌توانم تصور کنم که قرار است با چه عکس‌هایی به خانه برگردم.

آموزش عکاسی

سفری به قزاقستان

۷. ابتدا در زادگاه خودتان گشت‌وگذار کنید

بیشتر افراد وقتی برای مدت طولانی در مکانی زندگی می‌کنند، دیگر توجه چندانی به زیبایی‌های آنجا نمی‌کنند. به‌یاد داشته باشید بعضی از مکان‌ها در محل زندگی‌تان منحصربه‌فردند؛ آن‌هم نه‌فقط مختص عکاسی شهری یا معماری، بلکه همه‌ی ژانرهای عکاسی.

آموزش عکاسی

جاده‌ای که فقط پنج دقیقه با خانه‌ام فاصله دارد

۸. وب‌سایت شخصی داشته باشید و عکس‌هایتان را به‌اشتراک بگذارید

اهمیت وب‌سایت‌های عکاسی معمولا دست‌کم گرفته می‌شوند؛ چراکه امروزه استفاده از رسانه‌های اجتماعی بسیار فراگیر شده است. باوجوداین، داشتن وب‌سایت جذاب و همواره به‌روز، می‌تواند ارزش کارتان را ارتقا دهد و در این حوزه، جایگاهتان را به‌عنوان شخص حقیقی مستحکم کند.

۹. کارگاه آموزشی عکاسی بگذرانید

کارگاه‌های عکاسان خوش‌ذوق و کاربلد می‌تواند در رسیدن شما به پاسخ پرسش‌هایتان در هر زمینه‌ای مربوط به عکاسی کمک بزرگی باشد. درست است باید هزینه پرداخت کنید؛ اما باور کنید ارزشش را دارد.

۱۰. در شبکه‌های اجتماعی عضو شوید

به‌طور مثال، به وب‌سایت رِدیت (Reddit)، وب‌سایتی برای بحث و تبادل‌نظر درباره‌ی همه‌ی موضوعات بروید و در بحث‌های مرتبط با عکاسی شرکت کنید. از مطرح‌کردن حتی ابتدایی‌ترین پرسش‌هایتان خجالت نکشید. تبادل‌نظر با دیگران کاربران بسیار در پیشرفتتان تأثیر می‌گذارد.

آموزش عکاسی

آلبرت دروس: «آسیاب‌های بادی از میان مِه سر برافراشته‌اند. عکسی که سال‌ها برای گرفتنش صبر کرده‌ام.»

درانتها، پیشنهاد می‌کنم برای آشنایی بیشتر با آلبرت دروس و دیدن عکس‌هایش به وب‌سایت وی به آدرس www.albertdros.com و صفحه‌ی اینستاگرامش albertdrosphotography@ مراجعه کنید.

درباره : پیکس


تکنیک عکاسی پنینگ (panning)، سوژه واضح و شارپ و پس زمینه مات و کشیده در عکس هایی با سوژه های در حال حرکت، می تواند نتایج شگفت انگیزی ایجاد کند (اگر آن را به طور کامل و بی نقص به کار گیرید… یا اگر خوش شانس باشید)، اما همچنین تکنیکی است که به تمرین زیادی برای تسلط پیدا کردن نیاز دارد.


ایده اصلی پشت پنینگ به عنوان یک تکنیک عکاسی این است که شما دوربین خود را همزمان و همراستا با سوژه متحرک حرکت می دهید و یک سوژه نسبتا واضح یا شارپ با یک پس زمینه تار به دست می آورید.

این یک حس حرکت و سرعت به عکس می دهد. این تکنیک به خصوص برای ثبت سوژه های در حال حرکت مفید است، چه یک ماشین مسابقه باشد، یک حیوان خانگی در حال دویدن، یک دوچرخه سوار و غیره.

به نظر می رسد پنینگ با سوژه های در حال حرکتی که در یک مسیر نسبتا مستقیم قرار دارند بهتر جواب می دهد، چون به شما اجازه می دهد تا پیش بینی کنید که آنها به کجا خواهند رفت. سوژه هایی که در کنار یکدیگر حرکت می کنند چالش برانگیز هستند و می توانند به عکس های شلوغ و درهم و برهم منجر شوند، چون تاری حرکتی آن می تواند بسیار نامنظم باشد.

چطور عکاسی پنینگ انجام دهید؟

آموزش گام به گام تکنیک عکاسی پنینگ

  • یک سرعت شاتر کمی آهسته تر از آنچه که معمولا استفاده می کنید، انتخاب کنید. با ۱/۳۰ ثانیه شروع کنید و سپس سرعت شاترهای آهسته تر را امتحان کنید. بسته به نور و سرعت سوژه خود، می توانید از هر چیزی بین ۱/۶۰ و ۱/۸ استفاده کنید – هرچند با سرعت شاتر آهسته تر (۱/۸) احتمالا با لرزش دوربین در بالای تاری حرکتی (motion blur) خود مواجه خواهید شد.

  • خودتان را در جایی قرار دهید که هیچ کس یا هیچ چیز دیگری مانع دید شما از سوژه نباشد. همچنین پس زمینه عکس خود را نیز در نظر بگیرید. هرچند اگر اَشکال یا رنگ های حواس پرت کننده در کادر وجود داشته باشد تار خواهند شد، اما باز هم می توانند حواس پرت کننده باشند. پس زمینه های تک رنگ یا ساده معمولا بهتر از کار در می آیند.

  • همانطور که سوژه نزدیک می شود، به آرامی آن را با دوربین خود دنبال کنید. برای پشتیبانی بیشتر دوربین خود اگر از یک لنز بلندتر استفاده می کنید یا کمی احساس اضطراب دارید، می توانید از یک مونوپاد یا سه پایه با یک سر چرخان استفاده کنید.

  • برای به دست آوردن بهترین نتایج، احتمالا متوجه خواهید شد که باید طوری قرار گیرید که موازی با مسیر سوژه خود باشید (این کار به فوکوس کردن کمک می کند).

  • اگر دوربینی با ردیابی فوکوس خودکار (auto focus tracking) دارید، می توانید با فشار دادن دکمه شاتر تا نیمه، به دوربین اجازه دهید تا کار فوکوس کردن را برای شما انجام دهد (بسته به سرعت آن و این که آیا می تواند سوژه را دنبال کند)

  • اگر دوربین شما فوکوس خودکار سریعی ندارد، باید دوربین را از قبل بر روی نقطه ای که در نهایت می خواهید روی دکمه شاتر کلیک کنید، فوکوس کنید. و سپس مُد فوکوس را به حالت دستی تغییر دهید. این تضمین می کند که شما بسیار سریعتر کلیک کنید، چون لنز شما به طور مداوم برای فوکوس سوژه تقلا نمی کند.

  • هنگامی که دکمه شاتر را فشردید (این کار را تا حد ممکن با ملایمت انجام دهید تا لرزش دوربین کاهش یابد)، به حرکت دادن دوربین همراه با سوژه ادامه دهید، حتی بعد از این که شنیدید عکس کامل شده است. این دنبال کردن آرام تضمین خواهد کرد که تاری حرکتی از ابتدا تا انتهای عکس شما نرم باشد.

  • اگر یک دوربین دیجیتال قدیمی تر یا دوربین (کامپکت) سطح مبتدی تر دارید، می توانید با مشکل «تاخیر شاتر – Shutter lag» نیز مقابله کنید. تاخیر شاتر زمانی اتفاق می افتد که از وقتی شما دکمه شاتر را فشار می دهید تا وقتی که تصویر به طور کامل گرفته می شود، کمی تاخیر وجود دارد. اگر شما تاخیر شاتر را تجربه کردید، باید یاد بگیرید که لحظه گرفتن عکس را پیش بینی کنید و قطعا باید بعد از گرفتن عکس هم به پنینگ ادامه دهید.


مکس پیکس: برای یادگیری عمیق تر، توصیه می کنیم مقاله «آموزش عکاسی پنینگ» مکس پیکس را نیز مطالعه نمایید. جمع بندی نکات این مقاله و آموزشی که لینکش را آورده ایم می تواند به آموزش بیشتر شما عزیزان کمک کند.

تغییری در تکنیک پنینگ

هیچ قانونی در مورد پنینگ وجود ندارد و شما ممکن است دوست داشته باشید استفاده از فلاش خود را در حین عکاسی پنینگ امتحان کنید. این تکنیک فلاش با همگام سازی آهسته (slow sync flash) تنها در صورتی عمل می کند که سوژه به اندازه کافی نزدیک باشد یا فلاش شما به اندازه کافی قوی باشد تا تاثیر بگذارد – اما به متوقف یا فریز کردن بیشتر سوژه اصلی شما کمک می کند، در حالی که تاری حرکتی مورد نظر شما را به پس زمینه می دهد.

اگر شما از فلاش استفاده کردید، می توانید انواع تنظیمات را آزمایش کنید تا وقتی که عکس خوب به نظر برسد. در برخی موارد، شما احتمالا باید نیمی از قدرت فلاش خود یا یک سوم آن را بکاهید.

عکاسی پنینگ و صبر

اگر قصد دارید پنینگ را برای اولین بار امتحان کنید، باید با یک نگرش تجربی به آن نزدیک شوید. این کار می تواند بسیار جالب و سرگرم کننده باشد، اما می تواند خسته کننده نیز باشد. اگر در یک رویداد خاص هستید که در آن سوژه های به سرعت در حال حرکت وجود دارند (مانند یک مسابقه ماشین سواری و غیره)، احتمالا می خواهید سبک عکاسی خود را با آن ترکیب کنید. تمام روز فقط از این تکنیک استفاده نکنید – در عوض عکس هایی با سرعت شاترهای سریع نیز بگیرید. به این ترتیب عکس های مختلفی خواهید گرفت و احتمالا در نهایت به جای مجموعه ای از عکس های تار غیر قابل استفاده، چند عکس مفید خواهید داشت.

اگر می خواهید پنینگ را تمرین کنید (و این چیزی است که باید آن را تمرین کنید – زیاد)، به قسمت شلوغی از شهر خود بروید و آن را بر روی ترافیک در حال عبور تمرین کنید. به این ترتیب سوژه های بی پایانی خواهید داشت.

همچنین به یاد داشته باشید که بعید است سوژه اصلی شما کاملا شارپ و فوکوس شده باشد. هدف این تکنیک به دست آوردن یک سوژه نسبتا شارپ در مقایسه با پس زمینه آن است. کمی تاری سوژه اصلی در واقع می تواند به حس حرکت در عکس بیافزاید.

هنگامی که تکنیک عکاسی پنینگ را امتحان کردید، نتایج خود را در اینستاگرام با هشتگ Lenzak# با ما به اشتراک بگذارید.

نویسنده: دارن رووسه (Darren Rowse)

درباره : پیکس

Allusions، مهرعلی رزاق‎منش، ۲۰۱۵-۲۰۱۶، چاپ گام بیکرومات

جمعه ۱۴ دی گالری صفر/یک اصفهان با نمایشگاه عکس مهرعلی رزاق‌منش (تهران، ۱۳۶۲) با عنوان «اشارات» فعالیت خود را آغاز می‎کند.

این مجموعه در ادامه عکاسی از شهر شکل گرفته، شهری که به ناگاه در ایام محرم که سالانه‌ای مذهبیست شکل دیگری به خود می‎گیرد.

این مجموعه عکس، که به شیوه گام بیکرومات[۱] چاپ شده، سعی دارد تا با نگاهی جمال‎شناسانه به شهر در این ایام، ریتم شهرآشوب آن و جوشش و شورشی که به سبب آن بر بام و در شهر فرو می‌ریزد را، با اشارات و فارغ از گفت و عبارات به تصویر بکشد. همچنین بر خلاف تجربیات گذشته دیگران تا حد امکان از وجه ارجاعی آن کاسته و به وجه اقناعی آن بیفزاید.

این نمایشگاه پیش از این، شهریور تا آبان ۹۷ در گالری Ag در تهران به نمایش گذاشته شده بود.

گشایش:  ۱۴ دی ماه ۹۷، ساعت ۱۷ تا ۲۱
بازدید: ۱۵ دی تا ۲۸ دی ۹۷، ساعت ۱۷ تا ۲۱
گالری صفر/یک: اصفهان، خیابان مرداویج، استقلال شمالی، نبش کوچه ۱۷، شماره ۶۱ – ۰۳۱۳۶۷۰۳۲۵۴

 

۱- Gum Bichromate، از شیوه‎های چاپ قرن نوزدهم که در آن عکس بر روی بستر حساس شده توسط نور آفتاب چاپ شده و تصویری با کیفیت‎های نقاشانه به وجود می‎آورد.

درباره : پیکس

تیرآرت برنامه‌ی هفته‌ی هنر تیر ۱۳۹۷ را اعلام می‌کند. این برنامه شامل مجموعه‌ رویدادهایی در حوزه‌ی هنرهای تجسمی است که از ۱۴ تا ۲۱ دی ۱۳۹۷ در تهران برگزار خواهد شد. برای نخستین بار گالری‌ها، هنرمندان، کیوریتورها، رزیدنسی‌ها و مراکز هنری در سطح شهر، در برنامه‌هایی هماهنگ، منتخبی از هنر معاصر را به مخاطبان ارائه می‌دهند.

هم‌زمان با این هفته، نمایشگاه‌های متعددی در سطح تهران برگزار خواهد شد. گالری­هایی که میزبان نمایش­های انفرادی هستند عبارتند از آب‌/انبار، آتبین، آران، اعتماد، ایرانشهر، دلگشا، شیرین، طراحان آزاد، محسن، ۰۰۹۸۲۱، اثر، ای‌جی، دستان+۲ و راه ابریشم. همچنین گالری‌های آ، آرت‌سنتر، اُ، افرند و هما نمایشگاه‌های گروهی برگزار می‌کنند، و زیرزمین دستان و گالری سیحون نمایشگاه‌هایی دونفره را ارائه خواهند کرد. گالری‌های تهران در طول هفته‌ی هنر تیر ۱۳۹۷، با تغییر ساعات کاری خود، روز جمعه ۱۴ دی ۱۳۹۷ از ساعت ۱۶ تا ۲۱، و روزهای شنبه تا جمعه‌ی آینده از ساعت ۱۱ تا ۲۱ پذیرای مخاطبان خواهند بود.

اولین دوره‌ی هفته‌ی هنر تیر با مضمون «هنر و شهر» برگزار می‌شود وچهارده کیوریتور عهده‌دار پروژه‌هایی هستند که روایت‌هایی درباره‌ی رابطه‌ی هنرمندان و محیط شهر به دست می‌دهند. این آثار در مکان‌هایی در دل همین شهر، در کوچه‌ها، موزه‌ها، تالارها، تعمیرگاه خودرو و پنجره‌های ساختمان‌های مسکونی به نمایش درخواهند آمد.

خانه‌ی وارطان، کافه گودو یاس، خانه‌ی هنرمندان ایران، و مؤسسه‌ی فرهنگی خوانش میزبان نشست‌های هفته‌ی هنر تیر ۱۳۹۷ هستند. این نشست‌ها که توسط بنیاد پژمان برنامه‌ریزی و توسط سهراب کاشانی طراحی شده، شامل پانزده برنامه بر محور موضوع هنر و شهر است.

همکاران هفته‌ی هنر تیر ۱۳۹۷ با عرضه‌ی نقشه‌ها و کاتالوگ‌های راهنما، شما را در یافتن مکان نمایش پروژه‌ها یاری خواهند داد. نقشه‌های تهیه‌شده توسط «نخشه» و «پیش‌نگاه» در مکان‌های معمول ارائه‌دهنده‌ی آن‌ها در دسترس خواهند بود، و نقشه‌های طراحی‌شده در گروه تیرآرت نیز در محل گالری‌های شرکت‌کننده در این رویداد موجود هستند. هم‌چنین برای آگاهی از خبرهای به‌روز و مسیرهای پیشنهادی می‌توانید به وب‌سایت گالری‌اینفو و صفحه‌ی اینستاگرام پیاده مراجعه کنید تا در سیر و کاووش در تهران در هفته‌ی هنر تیر با ما همراه باشید. برای تجدید قوا در طول مسیرها، علاوه بر کافه‌ها و رستوران‌ها، حتماً سری هم به کافه‌ی سیار روبرتو بزنید.

هفته‌ی هنر تیر مرهون حمایت مرکز هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و پشتیبانی‌های حامیان ما، شرکت آب‌های معدنی دماوند (لایت‌بلو)/دنون و همکاری‌های شرکای متعدد، از جمله هتل اسپیناس پالاس، گروه پاپ‌کورن، کافه گودو یاس، کوکی‌باکس، پروژه‌های ۰۰۹۸۲۱، آستین، ژوان، ایده‌هاب، ایماژگرافیک، خانه‌ی وارطان، شهر کتاب، سفارت فرانسه در تهران، گالری‌اینفو، پیاده، نخشه و مجله‌ی سلکشنز است.

با بررسی برنامه‌ی زیر یا دانلود فایل PDF، می‌توانید فهرست کامل رویدادهای هفته‌ی هنر تیر ۱۳۹۷ را مشاهده کنید. دانلود فایل PDF برنامه ها و نشانی محل رویدادها

درباره : پیکس

سی‌ویکمین شماره از مجله‌ الکترونیکی قاب، ویژه‌ی دی ماه ۱۳۹۷ در ۲۳۲ صفحه منتشر شد.

در این شماره از مجله‌ قاب، در بخش قاب نو هما خسروی در رشته‌ی نقاشی و رضا میرشجاعی در رشته‌ی تصویرسازی معرفی شدند، همین‌طور در بخش روزنه گفت‌وگویی با استودیو انیمیشن بد سیبیل ارائه شده است.

در بخش چارچوب ، نگاهی به نمایشگاه عکاسی حوالی انقلاب در پرسه های کامران شیردل داشته و در بخش پاسپارتو ، ۶۵ اثر منتخب از میان ۴۳۹ اثر ارسال شده از سوی هنرمندان با موضوع زمان منتشر شده است.

علاقه‌مندان می‌توانند این مجله را از طریق وب‌سایت قاب ببینند.

درباره : پیکس
صفحات سایت