مکس پیکس



به طور کلی، یکی از بهترین چیزها در مورد عکاسی شبانه، سخاوتمند بودن آن است. به این معنی که شما به طور کلی به شرایط آب و هوایی خاصی برای ایجاد تصاویر واقعا خوب نیاز ندارید. شب و نورهای شهری تمام چیزی که برای کار کردن نیاز دارید را به شما می دهند. هنگامی که هوا تاریک است، نور تغییر نمی کند، بنابراین نیازی نیست که به ذنبال نور باشید. تقریبا هر شب می توانید این کار را انجام دهید.

اما اگر سعی دارید از آسمان شب عکس بگیرید، قضیه کاملا فرق می کند. واقعیت این است که عکاسی از آسمان شب بسیار دقیق و دشوار است. اگر قصد دارید این نوع عکاسی را دنبال کنید، برای فرصت های بسیار محدود آماده باشید. همچنین باید برای شکست نیز آماده باشید.

شکست هیچ وقت جالب نیست، اما در عکاسی از آسمان شب این مسئله بیشتر به چشم می آید. شما باید به مناطق دور افتاده بروید، بنابراین اغلب باید برای عکس گرفتن مدت طولانی رانندگی کنید. همچنین باید از زمان خواب باارزش خود بزنید. بنابراین بیایید سعی کنیم از برخی از این شکست ها اجتناب کنیم. از این رو، در این آموزش عکاسی شش مورد از بزرگترین مشکلاتی که انتظار می رود به آن دچار شوید و نحوه مقابله با آنها را با شما به اشتراک می گذارم.

۱

ماه

هیچ چیزی به اندازه ماه فرصت های شما برای عکاسی از آسمان شب را نابود نخواهد کرد. این ممکن است باعث تعجب شما شود، اما واقعیت دارد. چرا اینطور است؟ چون نوری که حتی از یک چهارم ماه می تابد بیش از ۱۰۰ برابر قدرتمندتر از نور ستارگان است. بنابراین صحنه را روشن و بی روح می کند.

وجود ماه در آسمان مزایای خودش را دارد. مثلا می تواند پیش زمینه شما را روشن کند. اما در مورد عکاسی از ستارگان، یک قاتل است.

به علاوه، ماه اغلب شب ها در آسمان است. صادقانه بگویم، من هیچ وقت یک جلسه عکاسی از آسمان شب را بیش از ۵-۴ روز قبل و بعد از ماه نو برنامه ریزی نمی کنم. گرفتن هر عکسی نزدیک ماه کامل غیر قابل تصور است. این مسئله حدود ۷۰% از طول سال را برای عکاسی از آسمان شب نامناسب می کند. به این ترتیب، این محدودیت بزرگی است.

تصویر پانوراما از کمپینگ عکاسی از آسمان شب

بنابراین چگونه باید از مشکل ماه اجتناب کنید؟ دو راه وجود دارد، و در هر دوی آنها، شما به چیزی بیش از یک وب سایت به نام TimeAndDate.com نیاز ندارید. این وب سایت اول از همه فاز ماه را به شما می گوید. به این ترتیب می توانید زمان عکاسی از آسمان شب را در زمان ماه نو یا نزدیک به آن برنامه ریزی کنید.

اگر با ماه و فازهای آن اصلا آشنایی ندارید، ماه نو زمانی است که هیچ ماهی در آسمان شب وجود ندارد. از زمان ماه نو، ماه کم کم به یک هلال باریک، به یک چهارم، و سپس چند هفته بعد به یک ماه کامل تبدیل می شود (و پس از آن این روند برعکس می شود). شب های نزدیک ماه نو بسیار مهم هستند، چون نه تنها روشنایی حاصل از ماه کم است، بلکه در طول یک فاز ماه نو، ماه اصلا در آسمان شب نخواهد بود.

در زمان فاز ماه نو ماه در طول روز، و در زمان ماه کامل در طول شب در میان آسمان حرکت می کند. هرچه به زمان ماه نو نزدیکتر شوید، ماه زمان کمتری را در طول شب در آسمان خواهد بود.

این امر ما را به راه دوم برای اجتناب از ماه می رساند، که یادداشت برداری از زمان های طلوع و غروب ماه است. باز هم، می توانید این زمان ها را از طریق سایت TimeAndDate.com به دست آورید. مطمئن شوید که این کار با شرایط دیگری که برای موفقیت نیاز دارید همراستا باشد (به عنوان مثال: زمان تاریکی کامل، شرایط آب و هوا، حرکت ستارگان و غیره)، که در ادامه در مورد آنها صحبت خواهیم کرد.

۲

آلودگی نوری

ممکن است این عنوان را بخوانید و بگویید «آه». خودتان می دانستید که باید در یک مکان تاریک باشید تا بتوانید در عکاسی از آسمان شب موفق شوید. اما ممکن است از فهمیدن این که آن مکان چقدر باید تاریک باشد شگفت زده شوید. شما نمی توانید فقط به مدت نیم ساعت بیرون از شهر رانندگی کنید و انتظار داشته باشید که آنقدر هوا تاریک باشد که بتوانید یک عکس عالی از آسمان شب یا کهکشان راه شیری بگیرید.

کاری که باید انجام دهید این است که از سایت Dark Site Finder کمک بگیرید. این بهترین منبعی است که من برای اجتناب از آلودگی نوری پیدا کرده ام. این در واقع نقشه گوگل با پوششی از رنگ های مختلف است که به شما می گوید یک مکان خاص چقدر آلودگی خواهد داشت. هرچه رنگ آن تیره تر باشد بهتر است (یعنی آلودگی نوری کمتری دارد).

چقدر لازم است هوا تاریک باشد؟ خیلی تاریک. نگاهی به این تصویر بیاندازید:

این عکس در یک منطقه آبی رنگ بر روی سایت Dark Site Finder گرفته شده است، که پنجمین منطقه تاریک از بین ۱۵ سطح مختلف است. آلودگی نوری که در گوشه سمت چپ تصویر می بینید از یک شهر بزرگ نبود، بلکه از یک شهر کوچک بود که بر روی نقشه به رنگ سبز نشان داده شده است، که حدود ۱۵-۱۰ مایل با آنجا فاصله داشت.

آلودگی نوری چیزی نیست که شما هنگام عکاسی بتوانید آن را ببینید – همه چیز برای من که آنجا ایستاده بودم کاملا تاریک به نظر می رسید. اما در عکس به وضوح مشخص است. مطمئن شوید که هوا در جایی که قصد دارید در آن عکس بگیرید بسیار تاریک باشد.

۳

حرکت ستارگان

اگر با عکاسی از آسمان شب آشنا نباشید، ممکن است فکر کنید که می توانید شاتر را به مدت یک یا دو دقیقه باز بگذارید تا به اندازه کافی نور وارد دوربین شود تا یک نوردهی مناسب به دست آورید. اما نمی توانید این کار را انجام دهید، چون ستاره ها در حال حرکت هستند. و آنها خیلی سریع تر از آنچه ممکن است فکر کنید حرکت می کنند. (بله، می دانم این در واقع به دلیل چرخش زمین است – من خنگ نیستم – اما اینطور به نظر می رسد که ستاره ها در حال حرکت هستند!)

اگر با یک نوردهی طولانی از آسمان شب عکس بگیرید، ستاره ها در زمان باز بودن شاتر حرکت می کنند، و به صورت رده های نور کوچک نشان داده خواهند شد. این به نظر جذاب نیست و فقط باعث می شود که ستاره ها تار به نظر برسند. البته، شما می توانید این کار را انجام دهید و رده های نوری ایجاد کنید که در کل کادر قرار دارند، اما این یک داستان کاملا متفاوت است. چیزی که شما در اینجا به دنبالش هستید تصاویر واضح و شارپ از ستارگان در آسمان شب است.

از چه سرعت شاتری می توانید استفاده کنید؟ در تمام لنزها به جز لنزهای فوق العاده واید، نباید از سرعت شاتر طولانی تر از ۱۵ ثانیه استفاده کنید. حتی در لنزهای فوق العاده واید هم نباید سرعت شاتر بیش از ۳۰ ثانیه باشد. همچنین می توانید از چیزی به نام قانون ۵۰۰ برای تعیین طولانی ترین سرعت شاتر قابل استفاده کمک بگیرید. این قانون می گوید که حداکثر طول شاتر باید ۵۰۰ تقسیم بر فاصله کانونی شما باشد (به عنوان مثال، با یک لنز ۲۴mm این مقدار ۲۴/۵۰۰ یا ۲۰٫۸ ثانیه می باشد).

به همین دلیل، شما باید از بازترین زاویه، و سریع ترین لنز برای عکاسی از آسمان استفاده کنید.

مکس پیکس: منظور از لنز سریع (fast lens) لنزی است که گشودگی دیافراگم یا حداکثر دیافراگم بالایی داشته باشد (دیافراگم آن خیلی باز شود – مثل f/1.2) که نتیجه آن ورود نور بیشتر و امکان انتخاب سرعت شاتر سریع تر است. از این رو به این لنز ها، لنز های سریع گفته می شود.

۴

نداشتن المان پیش زمینه

یک عکس از آسمان پر ستاره یا کهکشان راه شیری پس زمینه زیبایی برای تصویر شما فراهم می کند. این به نوعی مثل داشتن یک غروب آفتاب زیباست. داشتن آن عالی است، اما به تنهایی کافی نیست. شما به یک المان پیش زمینه نیز نیاز دارید.

اگر شما راهی عکاسی از آسمان شب شوید بدون این که هیچ ایده واقعی از جایی که می روید داشته باشید، احتمالا دچار مشکل خواهید شد. در نهایت یک پیش زمینه غیر جذاب، و در نتیجه یک عکس غیر جذاب خواهید داشت. نیمه شب زمان بررسی و تلاش برای پیدا کردن چیزی نیست. به یاد داشته باشید که جایی که می روید بسیار تاریک خواهد بود. تاریکی کامل، بدون ماه، در مکانی که هیچ آلودگی نوری ندارد. شما نمی توانید هیچ چیزی را ببینید تا بتوانید یک پیش زمینه پیدا کنید.

برای حل این مشکل، باید از قبل آن منطقه را بررسی کنید. گاهی اوقات می توان به صورت فیزیکی به آنجا رفت، اما اغلب این کار امکان پذیر نیست. اگر برایتان مقدور نیست که از قبل به آنجا بروید، می توانید آن مکان را به صورت مجازی بررسی کنید. برای شروع کار خود از قابلیت Street View در نقشه گوگل استفاده کنید.

۵

شرایط پیش بینی نشده که مانع از دیده شدن ستاره ها می شود

احتمالا می دانید که نمی توانید در یک شب ابری راهی عکاسی شوید و انتظار داشته باشید که در عکاسی از آسمان شب شانس موفقیت داشته باشید. شما به یک آسمان صاف یا شرایط نیمه ابری نیاز دارید. در مورد نحوه بررسی این مسئله هیچ رازی وجود ندارد. تعدادی اپلیکیشن مربوط به آب و هوا وجود دارد، بنابراین تنها کافی است از یکی از آنها که با آن راحت هستید استفاده کنید.

اما این پایان ماجرا نیست. من چندین بار برای عکاسی بیرون رفتم که هیچ ابری در آسمان نبود، اما همه چیز خراب شد. چیزهایی مانند ابرهای گرد و غبار، دود، و مه کار من را خراب کردند. به یاد داشته باشید که شما معمولا عکس های آسمان شب را در مکان های دور افتاده می گیرید.

معمولا محیط های بیابانی برای این کار رایج هستند، و بادهای ملایم به اندازه کافی گرد و غبار در هوا پخش می کنند که جلوی دیده شدن ستاره ها را بگیرند. اگر در یک محیط ساحلی باشید، مه دریا می تواند همین کار را انجام دهد. آتش سوزی جنگل نیز از صدها مایل دورتر می تواند بر توانایی شما برای عکس گرفتن تاثیر بگذارد.

بنابراین مطمئن شوید که نگاه دقیقی به شرایط منطقه مورد نظر خود بیاندازید. جالب نیست که چند ساعت رانندگی کنید و آن وقت حتی دوربین را از کیف بیرون نیاورید.

۶

یک آسمان کسل کننده

در نهایت، هر شبی که صاف و بدون ماه باشد، مناسب نخواهد بود. اگر بدون درک درستی از این که در هنگام عکاسی کدام ستاره ها در آسمان خواهند بود بیرون بروید، ممکن است به یک آسمان کسل کننده برسید. اگر یک المان پیش زمینه به اندازه کافی قوی دارید، این مسئله ممکن است چندان مهم نباشد. اما اگر آسمان شب سوژه غالب شماست، باید واقعا خوب به نظر برسد.

برای اکثر افراد، این به معنی گنجاندن کهکشان راه شیری در عکس است؛ یعنی ثبت دسته ای از ستارگان که در میان آسمان قرار دارند. بهترین حالت این است که خوشه ای از ستارگان را در قلب آن ثبت کنید. اما کهکشان راه شیری در تمام طول سال قابل رویت نیست. تقریبا در طول ماه نوامبر (آبان) تا فوریه (بهمن) در هیچ زمانی از شب نمی توان آن را دید. حدودا از اوایل ماه مارس (اسفند)، درست قبل از طلوع آفتاب قابل مشاهده می شود. در ماه ژوئن (خرداد) تا حدود ماه آگوست (مرداد)، بیشترِ شب قابل رویت خواهد بود. از حدود ماه سپتامبر (شهریور) تنها بعد از غروب آفتاب قابل مشاهده می باشد. این مسئله صرف نظر از این که در کدام نیمکره زمین زندگی می کنید، صدق می کند.

به منظور برنامه ریزی برای گنجاندن جالب ترین ستاره ها و صور فلکی در عکس خود (و باز هم، معمولا کهکشان راه شیری)، تنها کافی است یکی از اپلیکیشن های موجود برای گوشی خود را انتخاب کنید. من از Star Walk 2 استفاده می کنم و آن را خیلی دوست دارم، اما برنامه های دیگری مانند PhotoPills نیز وجود دارند.

@

ج

جمع بندی

باز هم تکرار می کنم، عکاسی از آسمان شب بسیار دقیق و دشوار است. انجام مراحل آماده سازی نفع زیادی خواهد داشت. چون لازم است که شما به مناطق دور بروید، که به معنی یک رانندگی طولانی برای رسیدن به آنجاست. برنامه ریزی از هدر رفتن مقدار زیادی زمان و تلاش جلوگیری خواهد کرد.

اما منتظر زمان و شرایط ایده آل و بی نقص نباشید – آن شرایط هیچ وقت پیش نمی آید. برای بهترین شرایط ممکن برنامه ریزی کنید، و سپس آن را اجرا کنید. این کار می تواند به تصاویر خیره کننده ای منجر شود.

نویسنده: جیم همل (Jim Hamel)

درباره : پیکس

هنر نقاشی با نور از جذاب‌ترین روش‌های خلاقانه برای خلق کاراکترهای جدید است. دارن پیرسون پا را از این هم  فراتر گذاشته و با جان‌بخشی به نورها، آثاری شگفت‌انگیز خلق کرده است.

تصور خلق چنین تصاویر جالبی بدون استفاده از نرم افزارهای رایج همچون افترافکت شاید کمی سخت باشد؛ در هر صورت، خالق این تصاویر نظر دیگری دارد.

او با استفاده از خلاقیت و ممارست دست به خلق تصاویری زیبا با نور زده است که گویی هر کدام برای بیان داستان شگفت‌انگیز خود از هم پیشی می‌گیرند؛ اما راز و رمز داستان اصلی این تصاویر را باید در شرکت DARIUSTWIN جستجو کرد.

نقاشی با نور و خلق استاپ‌موشن

شرکت DARIUSTWIN در جنوب کالیفرنیا مستقر است. این شرکت به ارائه‌ی محصولات مناسب برای اجرای تکنیک نقاشی با نور در عکاسی می‌پردازد. این آثار خیره‌کننده در تکنیک نقاشی با نور با کمک محصولی جالب به نام Night Writer و همچنین استفاده از فن long-exposure یا نوردهی طولانی در عکاسی خلق‌ شده‌اند. بنیان‌گذار شرکت DARIUSTWIN، هنرمندی سخت‌کوش و خلاق به نام دارن پیرسون (Darren Pearson) است. هنرمندی که با خلق آثار زیبا در تکنیک نقاشی نور، نام خود را بر سر زبان‌ها انداخته است.

اگر از مشتاقان دنیای نور باشید و حداقل یک‌بار تکنیک نقاشی با نور را پیاده کرده باشید، خوب می‌دانید که خلق چنین تصاویری بسیار سخت است. تصاویر شگفت‌انگیز که زیبایی آن‌ها جز نتیجه‌ی تمرکز و ممارست نیست. حال اگر تجربه این کار نداشته باشید، تصور کنید برای خلق این انیمیشن‌های زیبا، باید تعداد زیادی عکس را که بعضاً تعداد آن‌ها به بیش از ۱۰۰۰ تصویر می‌رسد، به‌طور دقیق و حساب‌شده با هم ادغام کنید. این کاری است که پیرسون شیفته انجام آن است و با چاشنی خلاقیت در خلق هر تصویر دنیای جدید را به ما معرفی می‌کند.

آثار پیرسون در عین زیبایی از طریق تکنیک ساده نقاشی با نور و یک دوربین عکاسی خلق شده‌اند

با خلاقیت پیرسون، ما تصاویری از انواع موجودات مانند شتر، مارها و حتی اسکلت‌ها را ‌می‌بینیم که در شب‌های بیابان کالیفرنیا به جست‌وخیز می‌پردازند. خلق یک استاپ‌موشن با چنین پویایی، مستلزم ثبت هزاران عکس است؛ اما پیرسون به‌تنهایی همه مراحل بازی با نور، عکاسی و تدوین تصاویر در قالب یک انیمیشن زیبا را انجام می‌دهد. با همه سختی‌ها، خلق این آثار برای پیرسون یک فعالیت لذت‌بخش است و می‌توان گفت که او در این کار به سبک اختصاصی خود رسیده است. خلق این آثار جالب‌توجه، نتیجه تلاش و کوشش پروژه‌ای یک‌ساله است. در طول این سال، پیرسون در اکثر شب‌ها با چراغ‌های LED همانند مجنونی در میان بیابان در جستجو لوکیشن موردنظر خود بوده است. سرانجام با تحمل مشقت بیابان‌گردی شبانه، اکنون نتیجه‌ی تلاش او توجه‌هات بسیاری را به خود جلب کرده است.

در ادامه بعضی از کارهای جالب دارن پیرسون با مدیوم نور را در قالب تصاویر و انیمیشن‌های کوتاه ببیند. در انتها نیز فیلمی از او تماشا کنید که راز و رمز خلق این تصاویر فوق‌العاده جذاب را به شما نشان می‌دهد.

 

برای خلق این آثار حتماً نیازی به تجهیزاتی خاص مانند Night Writer نیست. شما با وسایلی ساده‌تر همانند یک چراغ‌قوه LED چندرنگ یا حتی استفاده‌ از چند تلق رنگی در مقابل لامپ آن می‌توانید در تاریکی اتاقتان نیز اولین اثر خود را خلق کنید. فقط چند نکته مفید را فراموش نکنید.

  • از تکنیک نوردهی طولانی در عکاسی استفاده‌ کنید.
  • برای تثبیت دوربین از یک نگه‌دارنده خوب و مناسب بهره ببرید.
  • اگر فکر می‌کنید اثر شما باید در محیط روشن‌تری خلق شود، فراموش نکنید که بدن خود را در حین ثبت عکس و بازی با نور، بیشتر حرکت دهید تا در تصویر اثری از بدن شما به‌جا نماند.

از هم‌اکنون شروع کنید، دنیا منتظر تماشای رؤیاهای نورانی شماست.

درباره : پیکس


اگر قصد دارید از یک خانواده عکاسی سبک زندگی انجام دهید، نکات ساده این آموزش به شما کمک خواهند کرد. در ادامه این مطلب با ما همراه شوید تا ببینیم جلسه عکاسی خانوادگی چیست و چه نکاتی به عکاسی سبک زندگی از خانواده کمک می کنند.

جلسه عکاسی خانوادگی چیست؟

یک جلسه عکس خانوادگی باید آرام بوده و بر ثبت لحظات و حالات، فعالیت های روزمره و سناریوهای زندگی عادی تمرکز داشته باشد، و هیچ چیزی زیاد ژست دهی نشود. عکس های راحت و بی هوا (کاندید)، عکس های سرگرم کننده… کمتر به نگاه کردن (به دوربین) و بیشتر به انجام دادن (عمل) فکر کنید.

با ابن حال، این کار به برنامه ریزی و هدفمندی زیادی نیاز دارد تا اینطور به نظر برسد. در این مقاله، من پنج نکته در مورد روند کار در جلسات عکاسی خانوادگی را با شما به اشتراک خواهم گذاشت.

من خیلی برنامه ریزی می کنم و لیست ها را دوست دارم. من به طور کلی همه چیز را اول در ذهنم تصور می کنم، مرحله به مرحله پیش می روم، این برنامه و لیست تجهیزات را روی کاغذ می نویسم و آن وقت احساس می کنم که کارم تقریبا انجام شده است. پس از آن فقط عکاسی باقی می ماند، اما در نیمی از این نبرد پیروز شده ام.

۱

از قبل برنامه ریزی کنید

برنامه خود را با والدین در میان بگذارید و آماده سازی های لازم را قبل از عکاسی به آنها یاد دهید. در مورد بهترین زمان مناسب برای آنها توافق کنید، به خصوص اگر بچه های آنها خیلی کوچک هستند. در مورد لباس، آنها را راهنمایی کنید. نشانه ای از زمان بندی خود به آنها بدهید. به عنوان مثال، «ما یک ساعت وقت را در خانه شما می گذرانیم و پس از آن به پارک یا یک محوطه فضای باز در آن نزدیکی می رویم تا به مدت نیم ساعت چند عکس جالب و سرگرم کننده بگیریم».

از آنها بخواهید لوازمی که ممکن است مورد نیاز باشد، تنقلات، و یک فعالیت خاص را آماده کنند. به عنوان مثال، اگر در زمان صبحانه بیرون می روید، به آنها بگویید که صبحانه را تدارک ببینند. این کار را می توانید برای زمان ناهار (درست کردن پیتزا، پخت و پز)، زمان حمام، زمان بازی (بادبادک بازی در پارک)، و غیره نیز انجام دهید.

۲

یک فرمول داشته باشید

هنگامی که می رسید، باید از قبل بدانید که چه انتظاری باید از آنجا داشته باشید. تجهیزات خود را برپا کنید، لنزهای خود را در یک جای امن قرار دهید و یک لیست ذهنی (یا فیزیکی) از موارد زیر داشته باشید:

  • عکس های واید از آن محل

  • عکس های کلوزآپ با جزئیات از چیزهای خاص در خانه

  • تصاویر کاندید (بی هوا)

  • عکس های اکشن (متحرک)

  • عکس های خلاقانه/هنری

  • پرتره

۳

خانواده را بشناسید

چند دقیقه اول را صرف آشنا شدن با کل خانواده، و نه فقط بچه ها، بکنید. پس از ورود، به هر کاری که آنها انجام می دهند بپیوندید و بلافاصله چیدمان را تغییر ندهید.

بچه ها احساس راحتی و ایمنی خواهند کرد اگر ببینند که شما با پدر و مادرشان تعامل می کنید و اینکه آنها به شما اعتماد دارند. بچه ها به این شیوه زودتر با شما صمیمی می شوند تا این که یک راست به سراغ کار بروید.

اگر احساس می کنید که بچه ها نیاز به یک استراحت کوتاه دارند، از آنها بخواهید که اول عکس های با جزئیات را در خانه بگیرید.

ممکن است لازم باشد چیزهایی را جابجا کنید تا به وسایل صحنه سبک بدهید، یا والدین ممکن است آنها را از قبل آماده کرده باشند. یا اگر در بیرون از خانه نمای خوبی وجود دارد، از آنها عکس های واید و همچنین عکس هایی با نمای خانه بگیرید. این عکس ها بخشی از داستان روزانه آنها هستند.

۴

بر لحظات طبیعی تمرکز کنید

این کار در عمل سخت تر است، چون زمانی که یک غریبه در خانه است، خیلی دشوار است که آنها کاملا طبیعی باشند، انگار که هیچ کس آنجا نیست.

بهترین راهکاری که می توانم به شما بگویم این است که این کار را با استفاده از یک فعالیت خاص انجام دهید. هنگامی که خانواده بر روی کاری که در حال انجام آن هستند تمرکز دارند، سعی کنید نامرئی باشید و در پشت صندوق های پست، کابینت های آشپزخانه، درها و غیره پنهان شوید، و آن لحظه را طوری ثبت کنید که انگار در آنجا حضور ندارید.

شما باید به والدین آموزش دهید که یک فعالیت را آغاز کنند، به عنوان مثال، برای بچه ها کتاب بخوانند، با اسباب بازی های مورد علاقه آنها بازی کنند، برنامه مورد علاقه آنها را تماشا کنند، و غیره. اگر همان اول عکسی که می خواستید را نگرفتید، می توانید از والدین بخواهید که آن فعالیت را دوباره تکرار کنند و یک بار دیگر عکس بگیرید. به آنها بگویید اصلا به دوربین نگاه نکنند، مگر این که خودتان از آنها بخواهید!

همچنین این زمان خوبی است که به صورت هدفمند در مورد ترکیب بندی خود خلاقانه عمل کنید. شما می توانید از سیلوئت، فضای منفی و کادر های طبیعی به بهترین شکل استفاده کنید تا کیفیت تصاویر خود را ارتقاء دهید.

۵

فراموش نکنید پرتره هایی که در آن سوژه ها به دوربین نگاه می کنند نیز بگیرید

واقعا مهم است که این مورد را نادیده نگیرید، چون پدربزرگ ها و مادربزرگ ها همیشه عکس هایی را دوست دارند که در آن بچه ها به دوربین نگاه می کنند! هرچند، سعی کنید زمان زیادی را صرف انجام این کار نکنید.

من اغلب مجبور می شوم این کار را در چند مرحله انجام دهم، اما سعی کنید آن را خیلی سریع انجام دهید. شما می توانید زاویه دید خود را نیز تغییر دهید، مثلا از بچه های کوچک بخواهید به بالا رو به شما نگاه کنند، همانطور که در زیر نشان داده شده است.

در آخر، همیشه به یاد داشته باشید که یک عکس فقط از والدین بدون بچه ها بگیرید! آنها از این کار لذت خواهند برد و پرتره خود را مانند یک گنج نگه می دارند.

مکس پیکس: در تمام این مراحل لازم است بدانید چطور باعث خنده یا لبخند طبیعی سوژه ها شوید، مطالعه مطلب «۴۳ راه نشاندن لبخند بر لب و ژست دهی طبیعی در عکاسی پرتره» به شما کمک خواهد کرد.

ن

نتیجه گیری

در این برنامه پنج مرحله ای، من معمولا می توانم انواع عکس ها را از یک یا دو فعالیت برنامه ریزی شده بگیرم. اگرچه آن فعالیت ها برنامه ریزی شده اند، اما طبیعی به نظر می رسند و برای آنها حس یک لحظه به یاد ماندنی را دارند. این روند آرام و صمیمی برای بچه های خیلی کوچک واقعا خوب جواب می دهد.

هرچه بچه ها بزرگتر باشند، دستورالعمل های شما را بهتر انجام می دهند. همچنین بچه های بزرگتر خودشان در مورد این که می خواهند چطور از آنها عکس بگیرید، و این که می خواهند چه لوازم یا اسباب بازی هایی در عکس آنها باشد، نظر می دهند. بنابراین نسبت به ایده ها و نظرات آنها با دید باز عمل کنید.

امیدوارم این نکات برای شما مفید باشد. شما نکته دیگری در نظر دارید که اضافه کنید؟ آنها را در قسمت نظرات به اشتراک بگذارید.

نویسنده: لیلی ساویر (Lily Sawyer)

درباره : پیکس

دلینو که یک سامانه آنلاین سفارش غذاست، جشنواره عکاسی «طعم تنهایی» را با موضوع غذا و تنهایی انسان معاصر برگزار می کند. این جشنواره سراسری که در دو بخش عکاسی با دوربین حرفه ای و عکاسی با موبایل برگزار می شود، از ۵ شهریور ماه تا ۱۵ مهر ماه پذیرای عکس هایی خواهد بود که بر اساس قوانین جشنواره گرفته و ارسال شده است.

در وب سایت این جشنواره آمده است: آثار ارسالی باید به صورت قابل درک به موضوع غذا و تنهایی اشاره کند. هدف از این موضوع پرداختن و نکوهش یکی از معضلات زندگی امروز آدمی یعنی تنهایی و انزوا است. منظور از غذا در این فراخوان وعده های اصلی شامل صبحانه، ناهار، شام و میان وعده ها است و به هیچ عنوان مواردی مثل تنقلات و نوشیدنی ها به عنوان غذا به حساب نمی آید.

عکس های ارسال شده به این جشنواره توسط داوران حرفه ای حوزه عکاسی، داوری خواهد شد و به آثار اول تا سوم جوایز ارزنده‏ای اهدا خواهد شد.

گروه داوران این جشنواره شامل کیارنگ علایی، ساعد نیک ذات و داریوش کیانی است که هر کدام در حوزه عکاسی و داوری جشنواره های عکاسی سوابق برجسته ای دارند.

جوایز این جشنواره شامل دو سکه بهار آزادی به نفرات اول هر بخش (دوربین حرفه ای و موبایل)، یک سکه بهار آزادی به نفرات دوم هر بخش و یک نیم سکه بهار آزادی به نفرات سوم هر بخش خواهد بود. ضمن اینکه از عکس های برگزیده یک نمایشگاه نیز برگزار خواهد شد.

بر اساس این گزارش، همچنین به هر عکس پذیرفته شده در هر یک از بخش های عکاسی با دوربین حرفه‌ای یا موبایل، مبلغ یک میلیون ریال حق تالیف (جدا از جوایز بخش ها) اهدا خواهد شد و به هر عکاس راه یافته به نمایشگاه، گواهی دو زبانه شرکت اهدا خواهد شد.

علاقمندان به شرکت در این جشنواره می توانند برای اطلاع کامل از نحوه برگزاری جشنواره، قوانین شرکت در آن و ارسال عکس های خود به وب سایت جشنواره عکاسی طعم تنهایی مراجعه کنند.



جشنواره و نمایشگاه عکاسی فراخوان جشنواره عکاسی

درباره : پیکس


شما به عنوان یک عکاس طبیعت تازه کار برای بهبود کار خود چه می کنید؟ چطور می توانید اطمینان حاصل کنید که مهارت های مفید را در سریع ترین زمان ممکن به دست می آورید، تا بتوانید شروع به عکاسی حرفه ای و با کیفیت از طبیعت کنید؟


در واقع، اغلب برای مبتدیان تشخیص این که چطور باید عکاسی از طبیعت را یاد بگیرند، دشوار است.

اما من خودم یک عکاس طبیعت هستم و می دانم که پاسخ این سوالات واضح است. بنابراین فکر کردم که یک مطلب آموزشی در مورد چیزهایی که آرزو می کردم در ابتدای سفر عکاسی از طبیعت می دانستم، بنویسم.

این مطلب را بخوانید. هرچه زودتر این چیزها را بدانید، زودتر شروع به گرفتن تصاویر خیره کننده خواهید کرد.

۱

هر روز عکس بگیرید

اولین چیزی که آرزو می کردم در هنگام شروع عکاسی از طبیعت می دانستم، بسیار ساده است،

هر روز عکس بگیرید!

هر چقدر بر روی این نکته تاکید کنم باز هم کافی نیست.

اگر واقعا در مورد بهبود کار خود به عنوان یک عکاس طبیعت جدی هستید، باید سعی کنید هر روز حداقل یک عکس از طبیعت بگیرید. مهم نیست که آن را با دوربین DSLR خود می گیرید یا با گوشی هوشمندتان، فقط از خانه بیرون بروید و عکس بگیرید.

حتما این ضرب المثل را شنیده اید که کار نیکو کردن از پر کردن است، و این کار بخشی از همان است. اما فقط این نیست، با عکاسی روزانه اطمینان خواهید یافت که نگاه هنری شما قوی می ماند.

منظور من چیست؟ اگر هر روز عکس بگیرید، فکر کردن در مورد نور، رنگ، و ترکیب بندی برای شما به عادت تبدیل می شود. کم کم فرصت های عکاسی را در همه جا خواهید دید.

این دقیقا همان چیزی است که شما به عنوان یک عکاس طبیعت می خواهید.

۲

آن نوع عکس هایی که می خواهید بگیرید را ببینید

این مورد نیز مهم است. اگر می خواهید عکس های عالی از طبیعت بگیرید، باید عکس های عالی از طبیعت ببینید.

هنگامی که عکس های شگفت انگیز را می بینید، دیدتان نسبت به نور، رنگ، و ترکیب بندی باز می شود، بدون این که حتی متوجه آن شوید.

این یک مهارت اساسی برای یک عکاس طبیعت تازه کار است. به علاوه، یک مزیت اضافی دارد – واقعا سرگرم کننده است!

با نگاه کردن به آن نوع عکس هایی که دوست دارید بگیرید، شروع کنید. شما می توانید از یک سایت سازمان یافته خوب مانند ۵۰۰PX استفاده کنید. یا فقط از گوگل استفاده کنید. مهم این است که عکس هایی را پیدا کنید که نگاه کردن به آنها الهام بخش شما باشد.

به عنوان مثال، اگر یک عکاس ماکروی تازه کار هستید، سعی کنید نمونه کارهای عکاسانی مانند مایک موتس (Mike Moats) و کریستل اشنایدر (Kristel Schneider) را ببینید.

اگر یک عکاس منظره تازه کار هستید، کارهای ایان پلنت (Ian Plant) و توماس هیتون (Thomas Heaton) را نگاه کنید.

اگر یک عکاس حیات وحش تازه کار هستید، آثار عکاسانی مانند مارسل ون اوستن (Marsel Van Oosten) و متیو استودبیکر (Matthew Studebaker) را ببینید.

سپس با توجه به آنها کار خود را بهبود بخشید.

هدف این نیست که تصاویر آنها را به خاطر بسپارید تا بتوانید از روی آنها کپی کنید. بلکه هدف تقدیر از تصاویر عالی، و تشخیص (ناخودآگاه) چیزهایی است که آنها را عالی می کند.

همچنین هدف، الهام گرفتن از آنهاست.

مکس پیکس: برای کسب الهام، سری به بخش «عکس های دیدنی» سایت بزنید.

۳

نور بیشتر از آنچه که فکر می کنید، مهم است

من بر لزوم تمرین روزانه عکاسی تاکید کردم، و این واقعا ضروری است. با این حال، هنگام تمرین، چیز بسیار مهمی وجود دارد که باید آن را در نظر بگیرید؛ و آن نور است.

بگذارید به زبان ساده بگویم. دو ساعت بعد از طلوع خورشید، دو ساعت قبل از غروب خورشید، و در میان روز تنها در صورتی که هوا ابری باشد، عکس بگیرید.

در غیر این صورت، در خانه بمانید.

این کار به طور کلی به کمی آموزش مجدد ذهن نیاز دارد. ممکن است با خودتان فکر کنید، «چه بعد از ظهر آفتابی خوبی؛ باید بیرون بروم و عکس بگیرم!»

اما شما باید در برابر این فکر مقاومت کنید. چون عکاسی در یک بعد از ظهر آفتابی به تصاویر خشن و زننده با کنتراست زیاد منجر خواهد شد که تقریبا هیچ وقت در عکاسی طبیعت مطلوب نیست.

برای مشاهده کیفیت نور وقت صرف کنید. توجه کنید که وقتی خورشید در پایین آسمان است، سوژه شما چقدر خوب نورپردازی می شود. دقت کنید که در یک بعد از ظهر ابری نور چقدر نرم و دوست داشتنی است. توجه کنید که نور خورشید در میان روز چقدر خشن و شدید است.

من به عنوان یک عکاس تازه کار اغلب این قانون را فراموش می کنم. بنابراین بهایش را عکس هایم می پردازند. من هزاران هزار عکس دارم که به دلیل نور شدید خورشید بی استفاده هستند.

این قانون را به خاطر بسپارید. ممکن است در حال حاضر نتوانید چندان تفاوتی در تصاویر خود ببینید. اما چند سال بعد، از من تشکر خواهید کرد!

۴

تجهیزات کمتر از آنچه فکر می کنید، مهم است

در حالیکه نور مهمتر از چیزی است که فکر می کنید، تجهیزات نیز کمتر از آنچه که ممکن است تصور کنید اهمیت دارد.

شاید فکر کنید که تجهیزات ضروری است. ممکن است از من بپرسید، «جیمیز، اگر تجهیزات واقعا اهمیتی ندارد، پس چرا این همه وقت صرف خواندن بررسی تجهیزات و ارتقای تجهیزات خود می کنی؟»

اما پاسخ من این است: تجهیزات مهم است. لنزهای با کیفیت به شما اجازه می دهند تا جزئیات یک پرنده در حال آواز خواندن یا حرکت خرس های قطبی در حال دعوا کردن را ثبت کنید.

دوربین های با کیفیت به شما اجازه می دهند تا از یک گرگ در هنگام گرگ و میش یا از یک شاهین که درست در بالای سر شما پرواز می کند، عکس بگیرید.

با این حال تجهیزات بدون عکاسانی که به خوبی از آنها استفاده کنند، هیچ ارزشی ندارند. یک عکاس خوب می تواند با هر تجهیزاتی تصاویر خیره کننده بگیرد. در حالیکه یک عکاس بد، صرف نظر از تجهیزاتی که دارد، نمی تواند تصاویر خیره کننده بگیرد.

بنابراین کمتر بر اطمینان از داشتن تجهیزات مناسب تمرکز کنید. در عوض، با استفاده از تجهیزاتی که دارید تمرین کنید. سعی کنید به بهترین شکل ممکن از آنها استفاده کنید.

در نهایت، اگر سخت کار کنید، تصاویر زیبایی به دست خواهید آورد، چه تجهیزات شما با کیفیت بالا باشد و چه نباشد.

۵

اکثر تصاویری که می گیرید بد خواهند بود

عکاسان طبیعت تازه کار اغلب تصور غلط خطرناکی در مورد عکاسی از طبیعت دارند، و آن این است که بهترین عکاسان به ندرت عکس های بد می گیرند.

این باور می تواند منجر به دلسرد شدن عکاس تازه کار شود.

این نوع عکس انتزاعی از بین تعداد بسیار زیادی تصویر حذف شده، خوب از کار درآمد.

پس از نگاه کردن به کارت حافظه خود، برای این که بفهمید موفق شده اید تنها یک عکس خوب به دست آورید (از بین صدها عکس!)، ممکن است ناامید شوید.

اما ناامید نشوید.

چرا؟

چون اکثر تصاویر اولیه ای که می گیرید افتضاح خواهند بود، و این اشکالی ندارد. ولی این مسئله برای تمام عکاسان طبیعت در همه سطوح صدق می کند. در سطوح بالاتر، استانداردهای عکاس طبیعت بالاتر هستند، پس این مسئله هنوز هم وجود دارد.

برای من هم پیش می آید.

من هر ماه به ده ها جلسه عکاسی می روم و هر بار حدود ۶۰۰ عکس می گیرم. با این حال اگر تنها یک تصویر واقعا رضایت بخش به دست آورم، راضی ام.

چون عدم اطمینان، کار حدسی، و واکنش نشان دادن بخشی از این بازی هستند. این ماهیت عکاسی از طبیعت است.

بنابراین اجازه دهید دوباره تکرار کنم. دلسرد نشوید. اکثر عکس های شما افتضاح خواهند بود، اما همان یک عکس خوب است که اهمیت دارد.

ن

نتیجه گیری

شروع عکاسی طبیعت می تواند برای بسیاری از افراد دلهره آور باشد. ممکن است ندانید چطور باید کار خود را بهبود بخشید. شما می خواهید در سریع ترین زمان ممکن عکس های خیره کننده بگیرید، اما نمی دانید چطور باید این کار را انجام دهید.

با درک مطالب بالا، در مسیر ایجاد تصاویر زیبا از طبیعت، مشکلی نخواهید داشت.

فقط به خاطر داشته باشید:

  • هر روز عکس بگیرید.

  • آن نوع عکس هایی که دوست دارید بگیرید را ببینید.

  • نور بیشتر اهمیت دارد.

  • تجهیزات کمتر اهمیت دارند.

  • در نهایت، اگر اکثر تصاویر شما افتضاح شدند، دلسرد نشوید.

خیلی زود یک عکاس طبیعت عالی خواهید شد.

شما دوست داشتید زمانی که تازه کار خود را به عنوان یک عکاس طبیعت آغاز کرده بودید، چه چیزهایی را می دانستید؟ لطفا آنها را در قسمت نظرات بنویسید.

نویسنده: جیمیز دمپسی (Jaymes Dempsey)

درباره : پیکس


در عکاسی المان های مختلف زیادی وجود دارند که می توانند بر نحوه برداشت بیننده از یک تصویر تاثیر بگذارند. هرچه بیشتر نحوه تاثیر المان های مختلف بر یک تصویر را یاد بگیرید، بهتر می توانید کنترل کردن آنها را نیز یاد بگیرید. عکاسی عالی شانسی نیست، بلکه با مهارت ایجاد می شود و تکه های آن در کنار یکدیگر قرار می گیرند. اگر نکات ترکیب بندی این آموزش را دنبال کنید، نحوه انجام این کار را به شما یاد خواهند داد.


یکی از مهمترین المان های عکاسی که باید درک کنید این است که چگونه نگاه بیننده به میان تصویر کشیده می شود. ممکن است فکر کنید که وقتی به یک عکس نگاه می کنید، کل تصویر را به صورت واحد می بینید. از یک جهت این درست است، چون شما می توانید بخش عمده تصویر را در یک میلی ثانیه جذب کنید. در عین حال، نگاه شما به گونه ای در میان یک تصویر حرکت می کند که معمولا نسبت به آن آگاه نیستید.

علت این که درک این مفهوم مهم است این است که اگر یک تصویر یک مسیر طبیعی برای نگاه بیننده داشته باشد که آن را دنبال کند و یک سوژه قوی که بر آن تمرکز کند، بسیار رضایت بخش تر می شود. تصویری که خیلی شلوغ است و یک سوژه واضح ندارد، جذاب نیست و بیننده مدت طولانی به آن نگاه نمی کند.

به عنوان عکاس، شما می توانید در ایجاد تصاویر خود هدفمند عمل کنید، به طوری که نگاه بیننده آن طور که شما می خواهید در میان آن حرکت کند.

چشم انسان

چشم های ما هر روز آنقدر توسط مناظر و جلوه های مختلف بمباران می شوند که ما باید در مورد آنچه که نگاه می کنیم و آنچه که نادیده می گیریم، انتخابی عمل کنیم. این معمولا یک تصمیم ناخودآگاه است که اتفاق می افتد، چون مغز ما سعی می کند اطلاعاتی که از شبکیه می گذرد را فیلتر کند. مطالعات زیادی در مورد المان های بصری که توجه ما را جلب می کنند انجام شده است، که برای آن دسته از ما که هنرهای تجسمی ایجاد می کنیم، فوق العاده مفید است.

روشنایی

کنترل روشنایی بخش های مختلف تصویر یکی از قدرتمندترین راه ها برای کنترل نگاه بیننده است. شما می توانید به چندین روش از این کار به نفع خود استفاده کنید.

اضافه کردن روشنایی به بخش هایی از تصویر یک راه عالی برای جلب نگاه بیننده به سمت آن المان است. روش دیگر این کار محدود کردن روشنایی یا تاریک کردن بخش هایی از تصویر است که نمی خواهید جلب توجه کنند.

چگونگی اضافه یا کم کردن روشنایی یک تصویر تا حد زیادی به سوژه شما بستگی دارد. اگر بر نور کنترل دارید، می توانید با نورپردازی کنترل را به دست گیرید. حتی اگر بر نور کنترل ندارید، ممکن است هنوز هم بتوانید به نحوی با فیلترهای کاهنده نور (ND) یا با کادربندی متفاوت تصویر، آن را دستکاری کنید.

سوژه شما هرچه هست، همیشه می توانید روشنایی را در پس پردازش کنترل کنید. یادگیری dodge و burn کردن یکی از ارزشمندترین مهارت هایی است که می توانید برای کنترل نور در عکاسی خود داشته باشید. حتی چیزی به سادگی یک وینیت (vignette – تاریک کردن گوشه های عکس) نیز می تواند اثر چشمگیری داشته باشد.

کنتراست

قسمت هایی که کنتراست (اختلاف روشنایی) بالایی دارند، بیش از هر چیز دیگری توجه را جلب می کنند.

یک تصویر کسل کننده و تخت بدون کنتراست جذابیت بصری بسیار کمی دارد. اگر واقعا می خواهید توجه بینندگان خود را به یک المان خاص در تصویر جلب کنید، سعی کنید راهی برای اضافه کردن کنتراست به آن المان، یا قسمت های اطراف آن پیدا کنید.

راه های زیادی برای انجام این کار وجود دارد. به عنوان مثال، می توانید پس زمینه را بیش از حد نوردهی کنید تا با سوژه پیش زمینه کنتراست ایجاد کند. همچنین، می توانید پیش زمینه را ناکافی نوردهی کنید تا یک سیلوئت ایجاد کنید که در کنتراست با پس زمینه باشد.

باز هم، می توانید از تکنیک های پس پردازش برای کنترل بیشتر کنتراست در تصویر خود برای جلب توجه استفاده کنید. اضافه کردن کنتراست به قسمت هایی که می خواهید جلب توجه کنند، و حذف کنتراست از قسمت هایی که نمی خواهید حواس بیننده را پرت کنند، می تواند راه بسیار خوبی برای جلب نگاه بیننده باشد.

می توانید این کار را با استفاده از ابزارهای پایه در لایت روم مانند اسلایدرهای Contrast و Clarity انجام دهید. با ابزارهای تنظیم محلی (مکانی) قسمت هایی که می خواهید به آن کنتراست اضافه کرده یا از آن کم کنید را تحت کنترل بگیرید.

رنگ

شما احتمالا از این که رنگ چقدر می تواند در کنترل حالت یک تصویر قوی باشد، آگاه هستید. احساس یک تصویر با رنگ های روشن بسیار متفاوت از تصویری با رنگ های بی روح و اشباع نشده است.

اما آنچه که ممکن است ندانید این است که چشم انسان به شدت به رنگ های روشن جذب می شود. تا به حال تصاویر قدیمی «رنگ انتخابی» که در آن تصویر به سیاه و سفید تبدیل می شود، در حالیکه یک المان رنگی باقی می ماند را دیده اید؟ خوشبختانه، این گرایش خیلی وقت است که تمام شده، اما نشان می دهد که رنگ چقدر می تواند در جلب نگاه قدرتمند باشد.

اضافه کردن رنگ به یک تصویر همیشه آسان نیست. اگر از فلاش استفاده می کنید، ممکن است بتوانید المان های یک تصویر را با ژل های رنگی، رنگ کنید.

کاستن رنگ از یک تصویر اغلب مهمتر است، اگر این رنگ حواس بیننده را پرت می کند. این مسئله اغلب هنگام عکاسی از اشخاص کاربرد دارد. لباس های رنگارنگ توجه بیننده را از رنگ های لطیف تر چهره دور می کنند. به همین دلیل است که عکاسان پرتره اغلب به سوژه های خود می گویند که لباس های ساده سیاه یا سفید بپوشند.

افزودن و کاستن رنگ در پس پردازش سخت نیست، اما به تمرین نیاز دارد. به راحتی ممکن است در این کار دچار افراط شوید. شما می توانید با ابزارهای تنظیم محلی (local adjustment) و اسلایدرهای Vibrance/Saturation در لایت روم کارهای زیادی انجام دهید. به یاد داشته باشید، هنگام تنظیم رنگ یا اشباع یک عکس، کمتر بهتر است، به خصوص زمانی که تُن پوست نیز در عکس باشد.

وضوح

تا به حال متوجه شده اید که نگاه کردن به یک تصویر تار چقدر ناخوشایند است؟ حتی اگر تنها کمی خارج از فوکوس باشد، چشم شما آن را تشخیص خواهد داد.

چشم انسان به طور غریزی فوکوس را تنظیم می کند، تا وقتی که چیزی که به آن نگاه می کند واضح و شارپ به نظر برسد. اگر نگاه نتواند یک چیز شارپ پیدا کند که بر روی آن قرار گیرد، چیزی که به آن نگاه می کنید را دوست نخواهید داشت.

شما می توانید از این ویژگی در عکاسی به نفع خود استفاده کنید. احتمالا می دانید که یک عمق میدان کم هنگام عکاسی پرتره، ظاهر بسیار دلپذیری ایجاد می کند. علت آن این است که نگاه به طور طبیعی به سمت چهره شارپ سوژه کشیده می شود، در حالیکه از المان های دیگری که خارج از فوکوس هستند، اجتناب می کند. بدیهی ترین راه برای کنترل فوکوس، استفاده از دیافراگم های بزرگ و عمق میدان کم است، اما این تنها راه ممکن نیست.

شما می توانید سرعت شاترهای آهسته تر و ماتی حرکتی را امتحان کنید. پنینگ با یک سوژه در حال حرکت و یک سرعت شاتر آهسته می تواند پس زمینه را مات کند، در حالیکه سوژه را به طور قابل قبولی شارپ نگه می دارد.

مکس پیکس: برای یادگیری عکاسی با سرعت شاتر آهسته یا نوردهی طولانی، کتاب «آهسته» را مطالعه نمایید.

همچنین می توانید در پس پردازش تاری اضافه کنید. حرکت دادن اسلایدر Clarity به سمت چپ، المان های انتخابی که نمی خواهید جلب توجه کنند را نرم تر می کند. همچنین می توانید قسمت های انتخابی را شارپ تر کنید، اما مراقب افزایش وضوح یک تصویر خارج از فوکوس باشید (این کار جواب نمی دهد).

کنترل را به دست بگیرید

همانطور که این نکات ترکیب بندی را یاد می گیرید که می توانند نگاه بینندگان شما را هدایت کنند، کم کم می توانید کنترل روند کار را به دست بگیرید. اضافه کردن و کم کردن این المان ها از تصاویرتان می تواند تاثیر قابل توجهی بر جذابیت بصری آنها داشته باشد. کمی وقت بگذارید و در مورد آنچه که می خواهید بینندگان شما به آن نگاه کنند فکر کنید، و سپس از خودتان بپرسید چه کاری می توانید برای محقق کردن آن انجام دهید.

اگرچه پردازش تصاویرتان بسیار مفید است، اما سعی کنید اول در مورد کنترل این المان ها در داخل دوربین فکر کنید. این کار همیشه امکان پذیر نیست، اما به دست گرفتن کنترل روشنایی، کنتراست، رنگ، و وضوح در داخل دوربین تصاویر بهتری برای کار کردن در پس پردازش به شما می دهد. همچنین، تلاش برای نجات یک تصویر، با کشیدن اسلایدرهای لایت روم تا انتها معمولا ایده خوبی نیست.

همانطور که در مورد چیزهایی که به عکاسی خود اضافه کرده یا از آن کم می کنید هدفمندتر می شوید، کم کم تصاویر گیراتری ایجاد خواهید کرد. عکاسی شما نیز برای بیننده و خودتان جذاب تر خواهد شد.

نویسنده: روان سیمز (Rowan Sims)

درباره : پیکس

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

من یک کانن هستم

مدت کوتاهی از معرفی دوربین‌های بدون آینه جدید نیکون می‌گذرد. در حالی که تا چند روز پیش تیتر اول
هنوز به نیکون و مقایسه‌های آن با سونی تعلق داشت، اخیرا کانن نیز پرده از سری
EOS R  برداشت.

فول فریم بدون آینه جدید

کانن قبل تر مدل‌های بدون آینه نه چندان محبوبی را روانه بازار کرده بود. اما این بار موضوع کمی‌متفاوت تر بود.
یک دوربین فول فریم جدید برای رقابت با بدون آینه‌های سونی که چندین سال یکه تازی کردند.

حال باید دید با توجه به شرایط پیش آمده کدام یک از سه برند سونی، نیکون یا کانن پیروز این میدان خواهند بود.
البته شرکت لایکا نیز قبل تر اقدام به تولید دوربین بدون آینه فول فریم کرده بود که مبحث متفاوتی دارد.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

آغاز

محصول جدید کانن شباهت زیادی به سری جدید نیکون یعنی ۶Z و  ۷Z دارد. ظاهراً شرکت کنان سرمایه گذاری
قابل توجهی در این محصول و آینده این سری کرده است.
پیش بینی می‌شود EOS R مانند رقبای خود در زمینه ویدئو و فیلم برداری امکانات قابل ملاحظه ای داشته باشد.

این دوربین دارای سنسور ۳۰.۳ مگاپیکسلی در ابعاد ۲۴ در ۳۶ میلیمتر است که از این حیث در جایگاهی
بالاتر از ۶Z نیکون قرار میگیرد.

این سنسور همانند محصولات اخیر مجهز به تکنولوژی فوکوس اتوماتیک دوال پیکسل است که اولین بار
در دوربین‌های D70 و۷D markll  استفاده و معرفی شد.
ضمن اینکه به ۵,۶۵۵ نقطه فوکوس با پوشش  %۱۰۰ افقی و %۸۸ عمودی مجهز شده و البته از فکوس
دنبال کننده چشم‌ها بهره مند است.

بازه حساسیت این سنسور از ۴۰,۰۰۰ – ۱۰۰ ISO  و در حال گسترده ۱۰۲,۴۰۰ – ۵۰ است، مانند  ۷Z  و در
جایگاهی پایین تر از ۶Z نیکون. این سنسور علاوه بر فرمت  CRW RAW قابلیت ذخیره عکس با
فرمت فشرده C-RAW را دارد.

فیلم برداری

این سنسور توانایی ثبت ویدئو ۴k با فریم ریت ۳۰ و FHD با فریم ریت ۶۰ و HD با فریم
ریت ۱۲۰ را دارد که در ابعاد ۴k متاسفانه شاهد کراپ ۱.۷ خواهیم بود و از تمام سنسور استفاده نخواهد شد.

فشرده سازی در دو صورت ALL-I  با بیت ریت ۴۲۰ مگابایت و IPB با بیت ریت ۱۲۰ مگابایت امکان پذیر خواهد بود.
کنان برای EOS R از پروفایل اختصاصی C-Log استفاده می‌کند.

همچنین عمق بیت یا رنگ این دوربین در ویدئو  bit-8 با سمپلینگ ۴:۲:۰ خواهد بود،
که با استفاده از رکورد‌های خارجی و خروجی HDMI امکان ثبت ویدئو با عمق بیت bit-10 فراهم خواهد شد.

خطای رولینگ شاتر هم  مانند سایر دوربین‌های مشابه در برند‌های مختلف مشهود خواهد بود.

حداکثر سرعت شاتر  EOS R در ۱/۸۰۰۰ ثانیه متوقف می‌شود و توانایی ثبت ۸ فریم بر ثانیه را دارد.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

انقلاب در طراحی

بدنه EOS R از آلیاژ منیزیم و مقاوم در برابر گرد و غبار و رطوبت است و با وزن ۶۶۰ گرم به همراه باطری همچنان
کمی‌سنگین تر از A7‌های سونی خواهد بود.

که این شاید خیلی هم بد نباشد و به خوش دستی این دوربین کمک کند.
تغییرات از MII6 D به R صورت جهش یافته کاملاً مشهود است و البته کانن از عنوان Be The Revolution
برای آب و تاب دادن به ماجرا استفاده کرده است.

از منظره یاب الکترونیکی با وضوع ۶۹,۳ میلیون نقطه بهره می‌برد.
در سمت راست منظره یاب یک پد لمسی برای تغییر سریع ISO ، وایت بالانس ،  تنظیمات ویدئو و… تعبیه شده است
که به نظر جای مناسبی قرار نگرفته است.

صفحه نمایشگر لمسی با وضوح ۱,۲ میلیون نقطه به صورت تا شونده با زاویه متغییر که در عمل کاربردی تر از مدل‌های سریZ  نیکون و A7‌های سونی است.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

 

همانند سری Z نیکون ، دوربین جدید کانن از یک صفحه نمایش OLED در بالای بدنه برای نمایش اطلاعات بهرمند شده است.
در کنار این صفحه شما می‌توانید با استفاده از چرخ دنده دیال مود، مود‌های عکاسی را انتخاب کنید.
اما برای حالت ویدئو چند مرحله اضافه می‌شود و مانند دوربین‌های سابق کنان از کلید دو حالته run and gun خبری نیست.

دیگر امکانات

درگاه کارت حافظه در نظر گرفته شده برای R تنها یک درگاه SD UHS-II می‌باشد.

بیشتر بخوانید

این دوربین دارای پورت‌های HDMI ، USB-C و کابل ریموت و البته جک‌های میکروفن و خروجی هدفون است.و البته  Wi-Fi و بلوتوث نیز فراموش نشده است.

باطری این دوربین به شما امکان ثبت ۳۵۰ فریم عکس در حالت استفاده از ویزور الکترونیکی و ۳۷۰ عکس برای
استفاده از LCD را می‌دهد و در حالت کم مصرف با ۴۳۰ و ۴۵۰ افزایش پیدا می‌کند که باز هم نسبت به مدل‌های
مشابه برند سونی ضعیف است. البته کنون گریپ این دوربین را  به قیمت $۴۹۰ دلار معرفی کرده است.

قیمت EOS R  کمی‌متفاوت با سایر رقبا است. بدنه این دوربین به مبلغ ۲۹۹.۹ دلار به فروش می‌رسد که در این
ردیف قیمت دوربین مشابهی موجود نمی‌باشد.چرا که  ۶Z و A7 III  با قیمت زیر ۲,۰۰۰ دلار و ۷Z و A7 RIII به حدود
قیمت ۳,۰۰۰ دلار و بالاتر قرار گرفته اند.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

برای این دوربین از مانت جدید RF استفاده شده که از مانت EF بزرگتر است و به مانند مانت Z نیکون برای استفاده
از لنزهای سریع تر اینگونه طراحی شده است.

ضمن اینکه به دلیل کاهش قابل توجه فاصله فلنج، امکان تطبیق با لنز‌های مختلف توسط آداپتور فراهم می‌شود.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

سری لنز‌های  RF نگرشی نو از برند کهن سال

این دوربین با لنز RF 24–۱۰۵mm F4 L IS USM به عنوان لنز کیت به قیمت ۳.۳۹۹ دلار قابل سفارش است.

در حال حاضر به جز لنز کیت ۱۰۵-۲۴ سه لنز دیگر با مشخصات RF 28-70mm F2 L USM به قیمت ۲.۹۹۹ دلار،
لنز ۵۰ F1.2 L به قیمت ۲۹۹.۲ و لنز ماکرو F1.8 STM 35 به قیمت ۵۰۰ دلار با مانت RF برای این دوربین
معرفی شده و قابل تهیه هستند.
در بین این لنزها ،سنگینی لنز  ۷۰-۲۸ با وزن ۱۴۳۰ گرم قابل توجه است.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

نکته قابل توجه در مورد این لنزها استفاده از رینگی است که از طریق آن می‌توان اپرچر یا دیافراگم را به
نرمی‌و به صورت کلیک لس تغییر داد.

به همین دلیل چرخ دنده تغییر دیافراگم از روی بدنه حذف شده است.
این رینگ می‌تواند برای تغییرات ISO و وایت بالانس برنامه ریزی شود.

همراه با رونمایی از این دوربین و سری لنزهای RF کانن از  تولید و فروش دو سوپر تله  EF 400mm f/2.8L IS II USM
و EF 600mm f/4L IS II USM با مانت EF خبر داد.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

تنوع در مانت‌ها

خبر خوب اینکه شرکت کانن مانت آداپتور EF به RF را در سه مدل مختلف به بازار داده است تا کاربران بتوانند
از لنز‌های پرطرفدار و متنوع EF هم استفاده کنند.

نوع اول این آداپتور، یک آداپتور الکترونیکی استاندارد است ومی‌توان از طریق آن لنز‌های EF را به
دوربین EOS R متصل کرد و دیافراگم و فوکوس اتوماتیک را با دوربین کنترل
کرد و قیمت آن ۴۰۰ دلار است.

نوع دوم آداپتور، لنز‌های  EF شما را به لنزهای RF شبیه می‌کند به این صورت که بر روی
آداپتور رینگی تعبیه شده است که وظیفهء آن تغییر دیافراگم ، ISO و…  است تا کار
تغییرات نوردهی خیلی پیچیده نشود. قیمت این آداپتور ۲۰۰ دلار می‌باشد.

نوع سوم آداپتوری با شکاف مخصوص فیلتر ND است.
این آداپتور برای ویدئو و ثبت تایم لپس بسیار کاربردی خواهد بود.
شما برای استفاده از این شکاف دو گزینه فیلتر ND متغییر و فیلتر پولاریزه را پیش رو دارید.
استفاده از فیلتر ND متغییر در زمان ثبت تایم لپس طلوع یا غروب خورشید بسیار ساده تر از
تنظیمات مجدد دیافراگم ، ISO و یا سرعت شاتر است.

همچنین در زمان فیلمبرداری استفاده از یک فیلتر ND متغییر داخلی خیلی کارآمد خواهد بود.
این فیلتر بازه کاهش ۱.۵ تا ۹ استاپ نوری را پوشش می‌دهد و شما را بی نیاز
از فیلترهای ND عکاسی حتی در زمان عکاسی لانگ اکسپوژر می‌کند.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

در پایان

اگر از باطری گریپ استفاده کنید بی شک EOS R یکی از بهترین گزینه‌ها برای
ثبت تایم لپسخواهد بود.
به خاطر داشته باشید زمان استفاده از حالت اینتروال برای ثبت تایم لپس image  review باید در خاموش باشد.

چون در صورت نمایش عکس در نمایشگر شاتر آزاد نخواهد شد و بنابر این فقط یک عکس ثبت می‌شود.
درست همین اتفاق در سونی‌های بدونه آینه هم مشاهده شده است.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

باید منتظر ماند و دید کانن و نیکون از پس غول‌های سونی بر می‌آیند یا خیر.
یادآوری می‌کنیم که سونی با  A9 در حال حاضر یه سر و گردن بالاتر از سایر
میرورلس‌ها ایستاده است.

معرفی و بررسی دوربین بدون آینه فول فریم کانن EOS R

 

درباره : پیکس


هنگام انتخاب پس زمینه برای عکس های پرتره تان گزینه های زیادی وجود دارد. شما می توانید هر کاری که می خواهید انجام دهید. هرچند نکته مهمی که باید در نظر داشته باشید نورپردازی و تعیین موقعیت سوژه ها نسبت به آن پس زمینه است. نورپردازی چه طبیعی باشد و چه مصنوعی، چه در فضای باز باشد و چه در فضای داخلی، بسیار مهم است که بدانید نور چگونه علاوه بر سوژه پرتره، بر پس زمینه شما نیز تاثیر می گذارد. در این آموزش ۶ نوع مختلف پس زمینه را برای عکاسی پرتره به شما عزیزان معرفی می کنیم.

۱

پس زمینه شلوغ یا الگودار

قبل از این که به انواع مختلف پس زمینه نگاهی بیاندازیم، به شما توصیه می کنم که آزمایش کنید. از اشتباه کردن یا امتحان کردن ایده هایتان نترسید. این همان کاری بود که من با پرتره های بالا انجام دادم. من می خواستم ببینم یک پرتره با استفاده از یک پس زمینه شلوغ در خانه خودم چطور به نظر می رسد. من تصمیم گرفتم از نور LED برای نورپردازی استفاده کنم و بسته به این که می خواهم پس زمینه چطور به نظر برسد، سوژه یا منبع نور را جابجا کنم.

پس زمینه ها می توانند با هدایت تمرکز بیننده به سمت سوژه پرتره های شما را تقویت کنند، یا بالعکس. اگر پس زمینه مانند عکس بالا سمت راست خیلی شلوغ باشد، (من احساس می کنم تمرکز ضعیف تری بر روی دختر وجود دارد) مطمئن شوید که نور شما توجه بیننده را به سمت سوژه جلب می کند، به جای این که پس زمینه را بیش از حد روشن کند.

از آنجا می خواستم آن نورهای افسانه ای در شومینه و همچنین جزئیات کاغذ دیواری و بقیه دکوراسیون را ثبت کنم، برای رسیدن به این هدف، من با یک دیافراگم کوچک (ضریب اف بزرگتر) عکس گرفتم تا عمق میدان بیشتری به دست آورم و سوژه را به پس زمینه نزدیکتر کردم. تمام این کارها نیازمند متعادل کردن نوردهی ها در پس پردازش بود.

عکس سمت چپ نیز پس زمینه بسیار شلوغی داشت – یک کاغذ دیواری الگودار. با این حال، برخلاف عکس شلوغ سمت راست، من نمی خواستم بر الگو تاکید کنم، بلکه قصد داشتم از آن به عنوان یک پس زمینه تار استفاده کنم. برای رسیدن به این جلوه، من با یک دیافراگم باز تر (ضریب اف کوچک تر – عمق میدان کم) عکس گرفتم و سوژه ام را دور از دیوار قرار دادم.

مکس پیکس: برای اینکه بدانید چه عواملی روی عمق میدان تاثیر می گذارند این مطلب و برای یادگیری نحوه ایجاد پس زمینه مات این آموزش را مطالعه نمایید.

۲

پس زمینه بافت دار تیره

مجموعه بالا یکی دیگر از آزمایش های من است. این بار می خواستم از پارچه های بافت دار به شیوه ای طبیعی به عنوان پس زمینه استفاده کنم.

نورپردازی که من برای این پرتره ها استفاده کردم، نور یک پنجره ساده بود که از کنار می تابید. انتخاب پارچه های تیره به این دلیل بود که من می خواستم توجه بیننده را به سمت چهره جلب کنم و تمام چیزهای دیگر حداقل (مینیمال) اما از نظر بافت غنی باشند.

در مقایسه با پس زمینه الگودار شلوغ قبلی، در اینجا من فقط بر روی رنگ های قهوه ای و تُن پوست مانور دادم. اینها پرتره های ساده ای هستند، اما بافتی بسیار غنی دارند.

۳

پس زمینه روشن

زمانی که من در فضای باز عکس های خانوادگی می گیرم، این یکی از پس زمینه های مورد علاقه من است. من به دنبال فضاهای روشنی می گردم که آسمان نیستند، اما روشن تر از سوژه هستند، مانند شاخ و برگ، درختان، و برگ هایی که آسمان روشن در پشت آنها پیداست.

تا زمانی که پس زمینه روشن باشد اما آسمان نباشد، برای استفاده خوب است. مهم ترین چیزی که باید به خاطر داشته باشید این است که سوژه های خود را در جلوی پس زمینه روشن قرار دهید و بر اساس چهره آنها نوردهی کنید. این به این معنی است که پس زمینه روشن تر شده و چهره به درستی نوردهی می شود. اگر بخواهید می توانید از یک فلاش برای روشن کردن چهره استفاده کنید، اما تا زمانی که چهره را به درستی نوردهی کنید، تصویر درست به نظر می رسد.

نکته دیگری که باید به خاطر داشته باشید این است که از وجود هر گونه نور لکه دار (نقطه نقطه) بر روی چهره سوژه اجتناب کنید. پس زمینه می تواند لکه دار باشد، مانند درختان تصویر بالا که نور از میان آنها می تابد، اما هیچ وقت نور روی چهره نباید اینگونه باشد. چنین نوری در اغلب موارد تصویر شما را خراب می کند، مگر این که این کار را به طور عمد مثلا در یک عکس هنری انجام دهید.

۴

پس زمینه تیره یا روشن ساده

پس زمینه های ساده چه دارای رنگ روشن باشند و چه رنگ تیره و چه تُن میانی، عکس های پرتره کلاسیک ایجاد می کنند. در پرتره های بالا، من تنها از یک دیوار تیره و نور پنجره برای نور اصلی استفاده کردم. یک رفلکتور نیز در سمت راست دوربین قرار دادم تا کمی از نور را بازتاب کند. همین.

پرتره های بالا در آشپزخانه مشتری گرفته شدند که در آنجا یک نیمکت در کنار دیوار قرار داشت. این نیمکت برای گرفتن پرتره های طبیعی سریع و جالب از بچه ها عالی بود، البته تا زمانی که آنها بی حرکت می نشستند! نورپردازی در اینجا صرفا از طریق پنجره و نور آسمان در سمت راست بود و یک فلاش پرکننده با بازتاب ضعیف در پشت سر من در سمت چپ دوربین قرار داشت.

نکته اصلی در هنگام عکاسی از پس زمینه های ساده این است که نور را با پس زمینه تطابق دهید، به طوری که اگر پس زمینه روشن است، سوژه ها نیز با همان قوت روشن شوند. به طور مشابه، هنگامی که پس زمینه تاریک است، من معمولا سوژه را با یک تُن حالت دارتر (مودی تر) روشن می کنم.

اگرچه این بستگی به ترجیح شخصی شما دارد، اما از لحاظ تکنیکی من یک کنتراست (تضاد نوری – اختلاف بین روشنایی و تاریکی) یکنواخت بین سوژه و پس زمینه را ترجیح می دهم.

۵

پس زمینه یکپارچه سفید

برخلاف آنچه که بسیاری از افراد اعتقاد دارند، به دست آوردن یک پس زمینه سفید خالص چندان آسان نیست. منظور من این است که شما نمی توانید سوژه خود را در مقابل یک پس زمینه سفید قرار دهید، یک عکس بگیرید، و یک پس زمینه یکپارچه سفید تمیز و خوب به دست آورید. اگر این کار را انجام دهید، در نهایت یک پس زمینه نسبتا کدر به رنگ خاکستری روشن به دست خواهید آورد.

در واقع، برای به دست آوردن آن پس زمینه سفید روشن، شما باید پس زمینه را روشن کرده و و سوژه خود را نیز روشن کنید.

اگر می خواهید یاد بگیرید که چطور این کار را به درستی انجام دهید، این مقاله من را بخوانید که روند گام به گام رسیدن به یک پس زمینه یکپارچه سفید تمیز را به شما نشان خواهد داد – ۳ اشتباهی که تازه کارها هنگام عکاسی با یک پس زمینه سفید باید از آن اجتناب کنند.

۶

پس زمینه ساختگی

بله، شما می توانید در فتوشاپ یک پس زمینه بسازید!

عکس های بالا در مقابل یک دیوار تیره ساده شبیه به #۴ گرفته شدند و سپس من در فتوشاپ به آن بافت اضافه کردم. شما به یک تصویر جداگانه از یک بافت نیاز دارید تا آن را روی دیوار تیره قرار دهید.

یکی دیگر از روش های ساختن پس زمینه در فتوشاپ، اضافه کردن یک اشعه خورشید است. پس زمینه در اینجا تنها یک دیوار سفید ساده بود، اما عکس در یک اتاق بدون پنجره با نور محیط بسیار کم گرفته شد. من از یک فلاش در سمت چپ دوربین برای شبیه سازی نور پنجره استفاده کردم. در پس پردازش، اشعه های خورشید را اضافه کردم، بنابراین به نظر می رسد که دختر نزدیک یک پنجره نشسته است.


بیشتر بخوانید: آموزش عوض کردن پس زمینه عکس در فتوشاپ

امیدوارم این مقاله در انتخاب پس زمینه برای پرتره هایتان به شما کمک کرده باشد. اگر هر ایده دیگری دارید که مایل هستید به اشتراک بگذارید، لطفا آن را در قسمت نظرات مطرح کنید.

نویسنده: لیلی ساویر (Lily Sawyer)

درباره : پیکس

عکاسی در نور طبیعی محیط، دردسر‌های زیادی دارد. از طرفی، بسیاری نور فلش را شدید و ساختگی می‌دانند. در این میان شاید بهترین راه، ترکیبی از این دو روش نورپردازی باشد.

ترکیب نور محیط با نور فلش، تکنیک سختی در عکاسی مجسوب می‌شود که قابل یادگیری است. توضیح این مورد دشوار است؛ چرا که برای این کار باید دو مکتب متفاوت نورپردازی یک منظره ترکیب شوند.

جون اسپارکمن، عکاس هنری، متخصص نورپردازی و آموزگار عکاسی مستقر در چلتنهام انگلیس است؛ در ادامه‌ی مقاله، او تجربه‌ی خود از ترکیب نور فلش و نور طبیعی را بازگو می‌کند.

مقاله‌های مرتبط:

در این مقاله درباره‌ی پروژه‌ی عکاسی فوق العاده‌ای که برای دوست عکاسم اندی هوانگ نورپردازی کردم، صحبت می‌کنم. ما مجوزی ویژه برای عکاسی در یک مرکز خرید بزرگ در شهر بریستول با سقف شیشه‌ای معلق غول‌آسا در ساعت پنج بامداد داشتیم. هدفمان، ثبت ترکیب روشنایی آسمان آبی صبح با نور فلش بود؛ به‌گونه‌ای که هیچ‌کدام شدید‌تر از دیگری به‌نظر نرسند. همچنین قصد نداشتیم زمان زیادی را صرف ادیت عکس‌ها کنیم (زیرا در صورت داشتن دانش کافی در مورد نورپردازی، نیاز نیست زمان زیادی را صرف تصحیح اشتباهات در فتوشاپ کنید).

در اولین عکس، زاویه‌ی دوربین را از پایین مدل عکاسی به‌سمت آسمان بالای سر مدل گرفتیم. هدف ابتدایی ما، ثبت سطح نور محیط بدون دخالت فلش بود. به همین دلیل ISO را بسیار پایین و در محدوده ۱۰۰ تا ۴۰۰ گرفتیم (مقدار ISO بالاتر و فلش روشن حتی با کمترین نوردهی بسیار روشن به‌نظر خواهد رسید). سرعت شاتر در حدود ۱.۳۰ تا ۱.۱۲۵ بود (سرعت کمتر باعث محو شدن عکس می‌شود و بعضی دوربین‌ها در سرعت بیشتر قادر به ثبت نخواهند بود). درجه‌ی گشودگی لنز باید هر مقدار مورد نیاز برای دریافت نور کافی، باشد. احتمالا آسان‌ترین راه به‌نظر شما، استفاده از اولویت‌دهی سرعت شاتر با گرفتن چند عکس و انتقال آن تنظیمات به حالت تنظیم دستی است.

خلاصه: ما تنها مي‌خواهیم نوردهی محیط را تنظیم کنیم؛ پس فلش را خاموش کنید و از سرعت شاتر پایین و ISO زیاد خودداری کنید. در نهایت سوژه‌ی عکس شما شبیه شبح و تاریکتر از انتظار خواهد بود؛ اما بیشتر روی ثبت آسمان تمرکز کنید. اگر میخواهید رنگ آبی آسمان پررنگ‌تر باشد، آن را اندکی کمتر نورپردازی کنید.

عکاسی

سرعت شاتر ۱.۱ ثانیه، f/9 و ISO ۱۰۰،  آسمان ابی پررنگ و مدل شبح مانند؛ دقیقا همان که می‌خواستیم!

نکته‌ی مهم بعدی پس از گرفتن عکس با نور محیط، تنظیم نور طبیعی محیط با سرعت شاتر بود؛ اگر آسمان بسیار روشن به‌نظر می‌رسد، سرعت شاتر را از ۱.۱ به ۱.۱۲۵ تغییر دهید و اگر بسیار تیره به‌نظر می‌رسد، سرعت را از ۱.۱ به ۱.۶۰ تغیير دهید.

مقاله‌های مرتبط:

حال با این تنظیمات می‌توانید به‌آسانی تمام روز، عکس‌های شبح‌مانند بگیرید!

بعد از این، نوبت به نور پردازی مصنوعی می‌رسد؛ برای این کار از یک Profoto B1 روی یک پایه با یک بشقاب زیبایی (beauty dish) کوچک و قابل حمل استفاده کردیم. از بشقاب زیبایی برای نورپردازی مستقیم بدون نقطه‌ی کانونی استفاده شده است. منبع نور را بسیار نزدیک به مدل در سمت چپ دوربین قرار دادیم و آن را به سمت پایین جهت دادیم تا نور جانبی داشته باشیم.عکاسی

پروژه عکاسی

همان تنظیمات سرعت شاتر ۱٫۱ ثانیه، f/9 و ISO 100 با اضافه کردن نور فلش در سمت چپ

خوش‌بختانه نور فلش از اولین تا آخرین عکس مناسب بود. اما اگر نور فلش بسیار روشن یا بسیار تاریک بود، چه باید کرد؟ دست به تنظیمات دوربین نزنید و شدت نور فلش را تغییر دهید. این‌گونه با تغییرات دوباره و دوباره‌ی نور محیط و فلش سردرگم نمی‌شوید.

اگر شدت نور فلش را تغییر دادید اما هنوز نور مناسب نیست؛ باید تنظیمات دوربین را تغییر دهید. ابتدا ISO را تغییر دهید و آن را نزدیک ۸۰۰ قرار دهید که امروزه در عکاسی کاملا قابل قبول است. اگر نتیجه نداد، گشودگی لنز را تغییر دهید؛ فقط در نظر داشته باشید که تغییر هر کدام از تنظیمات دوربین بر  سطح نور محیط تاثیر خواهد داشت و مجبور به تنظیم دوباره‌ی آن با سرعت شاتر خواهید شد.

عکاسی

عکاسی

تا زمانی که ترتیب تنظيمات در این تکنیک را به یاد داشته باشید، مشکلی با ترکیب نور محیط با نور فلش پیدا نخواهید کرد. عکس‌برداری در محیط بیرون به فلش‌های قوی‌تری نیاز دارد؛ اما در محیط‌های داخلی با فلش‌های ضعیف مانند فلش‌گان‌های استاندارد نیز قادر به عکس‌برداری خواهید بود.

برای مرور:

  • نور طبیعی محیط را بگیرید
  • نور فلش را اضافه کنید
  • نور فلش را تنظیم کنید
  • اگر نور فلش تنظیم نشد، دوربین را دوباره تنظیم کنید
  • از مرحله‌ی اول تکرار کنید.

این راهکارها مطمئنا به کار عکس‌برداران جدید و بی‌تجربه خواهد آمد که با ترکیب نور در عکاسی درگیر هستند.

درباره : پیکس

عکاسی از گل ها یکی از لذت بخش ترین و پرطرفدارترین انواع عکاسی است. با این حال، حتی برای عکاسان باتجربه تر هم می تواند به طرز شگفت انگیزی سخت باشد. گرفتن تصاویر قوی از گل ها اغلب نیازمند تنظیمات جدید، نورپردازی جدید، تجهیزات جدید، و البته یک رویکرد جدید نسبت به سوژه های شما می باشد. در این مقاله، جزئیات عکاسی از گل ها را به شما عزیزان آموزش خواهیم داد.

بیایید با مبحث تجهیزات و تنظیمات دوربین شروع کنیم. سپس به سراغ نورپردازی عکاسی از گل ها می رویم، و در درجه اول بر بهترین نوع نور طبیعی تمرکز می کنیم. در نهایت، چند دستورالعمل برای ترکیب بندی های قوی در عکاسی از گل ها به شما ارائه خواهم داد.

تجهیزات

چند نوع تجهیزات عکاسی از گل ها وجود دارد: دوربین، لنز، و لوازم جانبی (مانند فلاش و سه پایه).

۱

دوربین

توصیه من در مورد دوربین ساده است: بهترین دوربین ها برای عکاسی از گل ها DSLR ها هستند. آنها از نظر تنظیمات انعطاف پذیری بالایی دارند و مجموعه ای از لنزهای عالی برای آنها موجود است.

از کدام دوربین DSLR باید استفاده کنید؟ به خصوص اگر یک مبتدی هستید، این مسئله زیاد اهمیت ندارد. اکثر DSLR ها، چه برای حرفه ای ها در نظر گرفته شده باشند و چه مصرف کنندگان عادی، تصاویر با کیفیت و برجسته ای ارائه می دهند.

دوربین های بدون آینه یک گزینه دیگر هستند. با این حال، پیشرفت تولید لنز ماکرو برای آنها هنوز هم نسبتا محدود است. بنابراین حداقل تا زمان پیشرفت آنها، من همچنان از DSLR استفاده می کنم.

من عکس این گل پیچ کلماتیس را با استفاده از یک DSLR و یک لنز ماکروی اختصاصی گرفتم.

۲

لنز

اول، توجه داشته باشید: گرفتن تصاویر خوب از گل ها با استفاده از هر لنزی امکان پذیر است، ماکرو یا غیر ماکرو، واید یا تله. من برخی از بهترین عکس هایم از گل ها را با استفاده از یک لنز کانن ۵۰mm f/1.8 گرفته ام.

من عکس این گل خشخاش را با لنز کانن ۵۰mm f/1.8 گرفتم.

از طرف دیگر، هرچه قابلیت بزرگنمایی لنز شما بیشتر باشد، فرصت های بیشتری خواهید داشت. شما می توانید تصاویر کلوزآپ و با جزئیات از گل ها بگیرید. همچنین می توانید تکنیک های عکاسی انتزاعی تر را آزمایش کنید.

به همین دلیل من به طور کلی یک لنز ماکروی اختصاصی را برای عکاسی از گل ها توصیه می کنم. چنین لنزی معمولا دارای بزرگنمایی طبیعی، تصاویر شارپ، و بوکه عالی است. برخی از این لنزها با قیمت مناسب موجود هستند.

این تصویر با استفاده از یک لنز ماکروی اختصاصی گرفته شده است.

گزینه دیگر استفاده از یک لنز معمولی (اغلب لنز تله) به اضافه اکستنشن تیوب است. اکستنشن تیوب ها یک روش ارزان برای کاهش حداقل فاصله فوکوس لنز شما هستند، بنابراین به شما اجازه می دهند تا در بزرگنمایی های بیشتر عکس بگیرید. عیب اصلی اکستنشن تیوب ها عدم انعطاف پذیری آنهاست.

مکس پیکس: حداقل فاصله فوکوس (minimal focus distance) به کوتاه ترین فاصله ای گفته می شود که لنز در آن قادر به انجام فوکوس می باشد. این فاصله در دوربین های DSLR از علامت صفحه کانونی روی بدنه دوربین تا سوژه محاسبه می شود، نه از المان جلویی لنز. برای آشنایی بیشتر با این اصطلاح به مطلب «درک بزرگنمایی در عکاسی ماکرو» مکس پیکس مراجعه نمایید.

اکستنشن تیوب ها زمانی که بین دوربین و لنز شما نصب می شوند، تا حد زیادی حداکثر فاصله فوکوس را کاهش می دهند، و مانع از تغییر سریع نقطه فوکوس توسط شما می شوند. به عبارت دیگر، با نصب اکستنشن تیوب ها شما نمی توانید از اشیاء خیلی دور عکس بگیرید؛ شما تنها به سوژه هایی در فاصله چند متری محدود می شوید.

راه سوم برای عکاسی ارزان قیمت از گل ها، لنز آزاد است. با جدا کردن لنز و قرار دادن آن در جلوی بدنه دوربین، می توانید بزرگنمایی را افزایش دهید (و در عین حال جلوه های جالبی نیز ایجاد کنید). من اغلب این کار را با لنز کانن ۵۰mm و دوربین پشتیبانم انجام می دهم، چون ریسک ورود گرد و غبار به داخل سنسور وجود دارد.

من از روش لنز آزاد برای عکاسی از این سرخارگل استفاده کردم.

۳

نورپردازی مصنوعی

عکاسان گل ها اغلب دوست دارند از نورپردازی مصنوعی استفاده کنند (به عنوان مثال از فلاش یا رینگ لایت). این نوع چراغ ها می توانند هم بزرگ و هم پرهزینه باشند. من نور طبیعی را ترجیح می دهم، اما فلاش می تواند به خصوص در شرایطی که نور طبیعی ایده آل نیست مفید باشد؛ به عنوان مثال، در نور روشن آفتاب در هنگام ظهر.

۴

سه پایه

عکاسان گل ها به ندرت خانه را بدون سه پایه ترک می کنند. اینجاست که من قصد دارم با عقیده غالب مخالفت کرده و بگویم – شما به سه پایه نیازی ندارید.

اجازه دهید حرفم را توضیح دهم. شما برای عکاسی از گل ها لزوما به سه پایه نیاز ندارید. شما می توانید در حالیکه دوربین را در دست نگه داشته اید، انواع تصاویر دلخواه خود را بگیرید. اما تکنیک های خاصی وجود دارند که به سه پایه نیاز دارند. در ادامه در مورد آنها بحث خواهم کرد.

من از این گل های مینا (ستاره) بدون سه پایه عکس گرفتم.

تنظیمات دوربین

هدف عکاسان گل ها به طور کلی یکی از این دو نوع تصویر است: کل کادر شارپ باشد یا فوکوس کم داشته باشد.

تصاویری که در آن کل کادر شارپ است، به خصوص در بزرگنمایی های بیشتر، نیازمند یک دیافراگم بسیار باریک، اغلب f/16 یا بیشتر از آن می باشند. در اینجا سه پایه ضروری است، چون انجام این کار بدون سه پایه سخت است. همچنین ممکن است به منظور جلوگیری از انکسار (diffraction) ناشی از دیافراگم های بالاتر، نیازمند تکنیک های خاص (مثلا انباشت فوکوس) باشد.

یک نمونه از تصاویری که «کل کادر شارپ است».

با این حال، ترجیح شخصی من عکاسی ماکرو با فوکوس کم است. این نوع تصاویر به هیچ گونه تجهیزات اضافی، فلاش، و سه پایه ای نیاز ندارند. در عوض، شما از یک دیافراگم باز (در محدوده f/2.8-f/7.1) برای قرار دادن بخشی از گل در فوکوس، استفاده می کنید.

بقیه تصویر خارج از فوکوس می شود که می تواند جلوه های منحصر به فرد و خیره کننده ای ایجاد کند.

تصویر این گل مروارید یک نمونه از نوع ارجح من برای عکاسی از گل هاست که در آن بخش کوچکی از سوژه در فوکوس قرار دارد.

در هر دو مورد، دیافراگم است که اهمیت دارد. سرعت شاتر و ایزو باید با توجه به دیافراگم تنظیم شوند (اگرچه من توصیه نمی کنم سرعت شاتر را به کمتر از ۱/۱۶۰ ثانیه کاهش دهید، مگر این که دست های بسیار بی حرکت یا نوعی تثبیت کننده تصویر داشته باشید).

نورپردازی

من قصد دارم اول در مورد نور طبیعی برای عکاسی از گل ها بحث کنم. علت آن این نیست که نور مصنوعی در عکاسی از گل ها بی فایده است، بلکه به این دلیل که من فکر می کنم آزمایش کردن با نور موجود بسیار لذت بخش تر است.

اولین توصیه من در مورد نورپردازی این است که در روزهای ابری عکس بگیرید. هنگامی که آسمان ابری است، نور پخش می شود. گل به طور یکنواخت روشن می شود، و نور نرم گلبرگ های رنگارنگ را برجسته می کند.

این تصویر انتزاعی از گل لاله در یک روز ابری گرفته شد، که رنگ های عمیقا اشباع شده ای ایجاد کرد.

توصیه دوم من در مورد نورپردازی این است که در صبح یا عصر زمانی که نور خورشید طلایی است، عکس بگیرید. این کار از تابش نور شدید خورشید بر گل جلوگیری می کند و می تواند تصاویر فوق العاده ای ایجاد کند.

این تصویر در هنگام عصر که نور نرم و طلایی بود گرفته شد.

من همچنین دوست دارم در سایه عکس بگیرم و خورشید در پشت من قرار داشته باشد، به طوری که نور روشن آفتاب به پشت گل (اما نه مستقیما بر روی آن) بتابد. یک راه برای اطمینان از این نورپردازی این است که گلی پیدا کنید که در سایه یک درخت قرار داشته باشد. یک راه دیگر این است که خودتان با استفاده از دست، بازو، یا حتی کیف دوربین خود سایه ایجاد کنید.

من بر روی این گل کلاغک سایه انداختم، تا از تابش نور مستقیم خورشید بر آن جلوگیری کنم.

ترکیب بندی

آخرین نکته عکاسی از گل ها که باید در نظر داشته باشید، ترکیب بندی است. این ممکن است برای مبتدیان ترسناک باشد، اما چند دستورالعل ترکیب بندی ساده وجود دارد که به شما کمک خواهد کرد عکس های بهتری از گل ها بگیرید.

کادر را با سوژه خود پر کنید

در عکاسی از گل ها، شما به ندرت می خواهید که فضای خالی زیادی در کادر وجود داشته باشد. فضای خالی بیشتر به معنی امکان بیشتر برای حواس پرتی، سردرگمی، و از دست دادن تاثیر است. بنابراین به جای این که در اطراف گل فضای خالی باقی بگذارید، نزدیک تر شوید و تا آنجا که می توانید کادر را پر کنید.

هرچه رنگارنگ تر باشد، بهتر است

هنگام عکاسی از گل ها، شما اغلب یک پالت کامل رنگ درست در مقابل خود دارید. از آن به نفع خود استفاده کنید!

با قرار دادن یک گل دیگر در پشت سوژه اصلی خود، پس زمینه را رنگی کنید. با عکاسی از میان چندین گل دیگر، به پیش زمینه رنگ اضافه کنید.

همه چیز را تمیز نگه دارید

در عکاسی از گل ها (یا در واقع هر نوع عکاسی)، مهم است که یک نقطه تاکید (یا نقطه کانونی) داشته باشید. این نقطه می تواند لبه یک گلبرگ، خود گل، یا گل و محیط اطراف آن باشد، اما صرف نظر از آن، باید اطمینان حاصل کنید که نگاه بیننده به سمت این نقطه کشیده می شود.

بیشتر بخوانید: تعریف ساده نقطه کانونی در عکاسی

یکی از ساده ترین راه ها برای تضمین یک نقطه فوکوس قوی این است که غیر از آن نقطه فوکوس چیز زیاد دیگری در تصویر نداشته باشید. امیدوارم ساده به نظر برسد، چون واقعا همینطور است. به همین جهت، قبل از گرفتن یک عکس، ترکیب بندی بالقوه خود را از هر گونه المان حواس پرت کننده پاک کنید. این المان ها شامل ساقه های خارج از فوکوس، و همچنین رنگ های روشن یا نقاط تاریک در پس زمینه است که با کل تصویر تناسب ندارند.

به ساده سازی فکر کنید.

چشم بلافاصله بر روی پرچم این گل رز فوکوس می کند.

نتیجه گیری

با دنبال کردن این دستورالعمل ها، شما در مسیر تبدیل شدن به یک عکاس گل عالی قرار می گیرید. اگرچه چند عامل وجود دارد که باید در نظر بگیرید – لوازم، تنظیمات، نورپردازی، و ترکیب بندی – اما مطمئنم که در عرض مدت کوتاهی عکس های قوی از گل ها خواهید گرفت.

نویسنده: جیمیز دمپسی (Jaymes Dempsey)

درباره : پیکس
صفحات سایت